اخياب جي خلاف پيءُ جو ڪلام پورو ٿيو
ياهو سامريه جي عملدارن کان اخي اب جا ستر پٽ قتل ڪرائي سندن سرن جا ڍير دروازي تي رکائي ٿو، هر مائٽ ۽ پجاريءَ کي ماري ٿو، پوءِ بعل جي پوڄارين کي هڪ ڪوڙي عيد ۾ گهرائي ڪُهي ٿو. اخي اب خلاف اسان جي پيءُ جو ڪلام قائم رهي ٿو؛ ياهو يربعام جا سونا گابا برقرار رکي ٿو.
اسان جو پيءُ آيت ۾ ڳالهائي ٿو 30
10 1اخياب جا سامريه ۾ ستر پٽ هئا. ياهوءَ سامريه ۾ شهر جي حاڪمن، بزرگن ۽ اخياب جي پٽن جي سنڀاليندڙن ڏانهن خط موڪليا، جن ۾ لکيائين تہ 2”جڏهن هي خط اوهان وٽ پهچي، (ڇاڪاڻ تہ اوهان جي مالڪ جا پٽ اوهان وٽ آهن، رٿ ۽ گھوڙا بہ، قلعي بند شهر ۽ هٿيار بہ اوهان وٽ آهن)، 3تہ پنهنجي مالڪ جي پٽن مان بهترين ۽ لائق ترين کي چونڊي، کيس سندس پيءُ جي تخت تي ويهاريو ۽ پنهنجي مالڪ جي گھراڻي لاءِ وڙهو.“
4اهي ڏاڍا ڊڄي ويا، ڏاڍو ئي ڊڄي ويا ۽ چيائون تہ ”ڏسو، ٻه بادشاهه بہ سندس اڳيان بيهي نہ سگھيا، تہ پوءِ اسين ڪيئن بيهنداسين؟“ 5محل جي نگران، شهر جي گورنر، بزرگن ۽ سنڀاليندڙن ياهوءَ ڏانهن چوائي موڪليو تہ ”اسين تنهنجا نوڪر آهيون؛ جيڪي تون چوندين سو اسين ڪنداسين. اسين ڪنهن کي بہ بادشاهه نہ بڻائينداسين—جيڪو تنهنجي نظر ۾ چڱو آهي سو ڪر.“
6ياهوءَ کين ٻيو خط لکيو تہ ”جيڪڏهن اوهين منهنجا آهيو ۽ منهنجو چيو مڃيندا، تہ پنهنجي مالڪ جي پٽن جا مٿا کڻي سڀاڻي هن وقت تائين يزرعيل ۾ مون وٽ اچو.“ بادشاهه جا ستر پٽ شهر جي اڳواڻن وٽ هئا، جيڪي کين پالي رهيا هئا.
7جڏهن خط پهتو، تڏهن هنن بادشاهه جي پٽن کي پڪڙي، ستر ئي کي ذبح ڪري، سندن مٿا ٽوڪرين ۾ وجھي يزرعيل ۾ ياهوءَ ڏانهن موڪليائون. 8قاصد کيس ٻڌايو تہ ”بادشاهه جي پٽن جا مٿا آندا اٿن.“ هن چيو تہ ”انهن کي صبح تائين دروازي جي مٿان ٻن ڍيرن ۾ رکو.“
9صبح جو ٻاهر نڪري، سڀني ماڻهن اڳيان بيهي چيائين تہ ”اوهين بيگناهه آهيو. مون پنهنجي مالڪ خلاف سازش ڪري کيس قتل ڪيو، پر انهن سڀني کي ڪنهن ماريو؟ 10تنهنڪري ڄاڻو تہ اسان جي پيءُ جي اخياب جي گھراڻي خلاف چيل ڳالهين مان ڪابہ ڳالهه زمين تي نہ ڪرندي. اسان جي پيءُ پنهنجي نوڪر ايليا جي واتان جيڪو فرمايو هو، سو ڪيو آهي.“
11ائين ياهوءَ يزرعيل ۾ اخياب جي گھراڻي مان باقي بچيل سڀني کي—سندس اميرن، ويجهن دوستن ۽ پادرين کي—ماري ڇڏيو، ايتري قدر جو ڪوبہ بچيل نہ رهيو.
12پوءِ اُٿي سامريه ڏانهن روانو ٿيو. رستي ۾ ڌنارن جي بيت عقد وٽ، 13ياهوءَ کي يهوداه جي بادشاهه احزياه جا مائٽ مليا. هن پڇيو تہ ”اوهين ڪير آهيو؟“ هنن وراڻيو تہ ”اسين احزياه جا مائٽ آهيون، بادشاهه ۽ راڻي ماءُ جي گھراڻن کي سلام ڪرڻ آيا آهيون.“
14ياهوءَ چيو تہ ”کين جيئرو پڪڙيو!“ هنن کين جيئرو پڪڙيو، پوءِ بيت عقد جي کڏ وٽ کين ذبح ڪيائون—ٻيتاليهه ماڻهو، جن مان ڪوبہ نہ بچيو.
15اتان نڪري هن ريڪاب جي پٽ يهونداب کي پاڻ ڏانهن ايندي ڏٺو. ياهوءَ کيس سلام ڪري پڇيو تہ ”ڇا تنهنجي دل مون سان سچي آهي، جيئن منهنجي دل تو سان آهي؟“ يهونداب وراڻيو تہ ”آهي.“ ياهوءَ چيو تہ ”جيڪڏهن ائين آهي، تہ پنهنجو هٿ مون کي ڏي.“ هن هٿ ڏنو، تہ ياهوءَ کيس رٿ ۾ ڇڪي ورتو.
16چيائين تہ ”مون سان گڏ هل، اسان جي پيءُ لاءِ منهنجي غيرت ڏس.“ پوءِ کيس پنهنجي رٿ ۾ سوار ڪرايائين. 17سامريه ۾ پهچي ياهوءَ اتي اخياب جي سڀني بچيلن کي ماري ختم ڪري ڇڏيو، جيئن اسان جي پيءُ ايليا کي فرمايو هو.
ياهوءَ بعل جي پوڄا کي ختم ڪيو
18ياهوءَ سڀني ماڻهن کي گڏ ڪري چيو تہ ”اخياب بعل جي ٿوري خدمت ڪئي؛ ياهو ان جي گھڻي خدمت ڪندو. 19بعل جي سڀني نبين، سڀني پوڄارين ۽ سڀني پادرين کي مون وٽ گھرايو—ڪوبہ غير حاضر نہ هجي؛ مون وٽ بعل لاءِ وڏي قرباني آهي، ۽ جيڪو غير حاضر هوندو سو جيئرو نہ رهندو.“ پر ياهوءَ چالاڪيءَ سان ائين ڪيو، تہ جيئن بعل جي پوڄارين کي ناس ڪري.
20ياهوءَ حڪم ڏنو تہ ”بعل لاءِ پاڪ گڏجاڻيءَ جو اعلان ڪريو.“ تنهنڪري هنن اعلان ڪيو.
21ياهوءَ سڄي اسرائيل ۾ چوائي موڪليو؛ بعل جا سڀ پوڄاري آيا، ڪوبہ پوئتي نہ رهيو. اهي بعل جي گھر ۾ داخل ٿيا ۽ اهو ڇيڙي کان ڇيڙي تائين ڀرجي ويو. 22ياهوءَ ڪپڙن جي نگران کي چيو تہ ”بعل جي سڀني پوڄارين لاءِ پوشاڪون ڪڍي اچ.“ هن ڪڍي آندون.
23ياهو ۽ ريڪاب جو پٽ يهونداب بعل جي مندر ۾ داخل ٿيا. ياهوءَ بعل جي پوڄارين کي چيو تہ ”چڱيءَ طرح ڳولي ڏسو—پڪ ڪريو تہ هتي اوهان جي وچ ۾ اسان جي پيءُ جو ڪو نوڪر نہ هجي، رڳو بعل جا پوڄاري هجن.“
24اهي ذبيحا ۽ سوختني قربانيون چاڙهڻ لاءِ اندر ويا. ياهوءَ ٻاهر اسي ماڻهو بيهاريا هئا ۽ کين خبردار ڪيو هئائين تہ ”جيڪو بہ انهن ماڻهن مان، جن کي مان اوهان جي هٿن ۾ ڏيان ٿو، ڪنهن کي ڀڄڻ ڏيندو، تہ ان جي جان جي بدلي اوهان جي جان ويندي.“
25جڏهن سوختني قرباني پوري ٿي، تڏهن ياهوءَ نگهبانن ۽ ڪمانڊرن کي چيو تہ ”اندر وڃو، کين ماريو—ڪنهن کي بہ ٻاهر نہ نڪرڻ ڏيو.“ هنن کين تلوار سان ماري ڇڏيو؛ نگهبانن ۽ ڪمانڊرن کين ٻاهر اڇلائي ڇڏيو، پوءِ بعل جي مندر جي اندرين ڪوٺيءَ ۾ گھڙيا. 26هنن بعل جي مندر جا مقدس ٿنڀا ٻاهر ڪڍي ساڙي ڇڏيا. 27هنن بعل جو مقدس ٿنڀو ڊاهي ڇڏيو، بعل جو مندر ڊاهي ان کي اڄ ڏينهن تائين بيت الخلا بڻائي ڇڏيائون.
28ائين ياهوءَ اسرائيل مان بعل جي پوڄا کي ختم ڪري ڇڏيو. 29تڏهن بہ ياهو نباط جي پٽ يربعام جي انهن گناهن کان نہ موٽيو، جن ۾ هن اسرائيل کي ڦاسايو هو—بيت ايل ۽ دان ۾ سون جا ٻڇڙا.
30اسان جي پيءُ ياهوءَ کي فرمايو تہ ”ڇاڪاڻ تہ تو چڱو ڪم ڪيو، منهنجي نظر ۾ جيڪو سچو هو سو ڪيو، ۽ اخياب جي گھراڻي سان جيڪي ڪجھ منهنجي مرضي هئي سو سڀ ڪيو، تنهنڪري تنهنجا اولاد چوٿين پيڙهيءَ تائين اسرائيل جي تخت تي ويهندا.“
31پر ياهو اسان جي پيءُ، اسرائيل جي خدا جي شريعت تي پوري دل سان ۽ احتياط سان نہ هليو. يربعام جا گناهہ، جنهن اسرائيل کي گناهہ ڪرايو، تن کان هو نہ موٽيو.
32انهن ڏينهن ۾ اسان جي پيءُ اسرائيل کي گھٽائڻ شروع ڪيو. حزائيل اسرائيل جي سڄي علائقي ۾ کين ماريو. 33اردن جي اوڀر ۾—سڄو جلعاد، جد، روبن ۽ منسي جو ملڪ—ارنون واديءَ وٽ عروعير کان وٺي، جلعاد ۽ بسن تائين.
34ياهو جا باقي ڪم—جيڪي ڪجھ هن ڪيو ۽ سندس سڄي طاقت—ڇا اهي اسرائيل جي بادشاهن جي تاريخ جي ڪتاب ۾ لکيل ناهن؟ 35ياهو پنهنجن ابن ڏاڏن سان گڏ ستو ۽ سامريه ۾ دفن ڪيو ويو؛ سندس جاءِ تي سندس پٽ يهوآخز بادشاهي ڪئي. 36ياهوءَ اسرائيل تي سامريه ۾ اٺويهه سال بادشاهي ڪئي.