2 Księga Królewska 10

10 ¹Achab miał w Samarii siedemdziesięciu synów. Jehu wysłał listy do Samarii, do dostojników miasta, starszych i opiekunów synów Achaba, pisząc: ²„Gdy dotrze do was ten list, skoro są u was synowie waszego pana, a także rydwany, konie, miasto warowne i broń, ³wybierzcie najlepszego i najzdolniejszego z synów waszego pana, osadźcie go na tronie jego ojca i walczcie o dom waszego pana.”

⁴Przerazili się, ogromnie się przerazili, i powiedzieli: „Oto dwaj królowie nie ostali się przed nim. Jakże my się ostoimy?” ⁵Zarządca pałacu, naczelnik miasta, starsi i opiekunowie posłali do Jehu wiadomość: „Jesteśmy twoimi sługami i uczynimy wszystko, co powiesz. Nikogo nie uczynimy królem — czyń, co dobre w twoich oczach.”

⁶Jehu napisał do nich drugi list: „Jeśli jesteście po mojej stronie i chcecie mnie słuchać, weźcie głowy synów waszego pana i przyjdźcie do mnie do Jezreel jutro o tej porze.” A siedemdziesięciu synów króla było u dostojników miasta, którzy ich wychowywali.

⁷Gdy list dotarł, pochwycili synów króla, zabili wszystkich siedemdziesięciu, włożyli ich głowy do koszów i posłali je do Jehu do Jezreel. ⁸Posłaniec powiedział mu: „Przyniesiono głowy synów króla.” On rzekł: „Ułóżcie je w dwa stosy u wejścia do bramy aż do rana.”

⁹Rano wyszedł, stanął przed całym ludem i powiedział: „Jesteście niewinni. To ja spiskowałem przeciwko memu panu i zabiłem go, lecz kto zgładził tych wszystkich? ¹⁰Wiedzcie, że żadne ze słów naszego Ojca przeciwko domowi Achaba nie padnie na ziemię. Nasz Ojciec uczynił to, co zapowiedział przez swego sługę Eliasza.”

¹¹Tak Jehu zabił wszystkich, którzy pozostali z domu Achaba w Jezreel — jego dostojników, bliskich przyjaciół i kapłanów — nie pozostawiając mu nikogo ocalałego.

¹²Potem wyruszył i udał się w stronę Samarii. Po drodze, przy Bet-Eked Pasterzy, ¹³Jehu spotkał krewnych Achazjasza, króla Judy, i zapytał: „Kim jesteście?” Odpowiedzieli: „Jesteśmy krewnymi Achazjasza i idziemy pozdrowić rodziny króla i królowej matki.”

¹⁴„Pochwyćcie ich żywcem!” powiedział. Pochwycili ich żywcem, a potem zabili ich przy studni Bet-Eked — czterdziestu dwóch mężczyzn, nie został ani jeden.

¹⁵Odszedł stamtąd i spotkał Jonadaba, syna Rekaba, idącego mu naprzeciw. Jehu pozdrowił go i zapytał: „Czy twoje serce jest szczere wobec mojego, jak moje wobec twojego?” „Jest” — powiedział Jonadab. „Jeśli tak” — rzekł Jehu — „podaj mi rękę.” Podał mu, a Jehu wciągnął go do rydwanu.

¹⁶„Chodź ze mną i zobacz moją żarliwość o naszego Ojca” — powiedział. I kazał mu jechać w swoim rydwanie. ¹⁷Przybywszy do Samarii, Jehu zabił wszystkich, którzy ocaleli z domu Achaba, wytępiając ich, tak jak nasz Ojciec powiedział Eliaszowi.

Jehu wytępia kult Baala

¹⁸Jehu zgromadził cały lud i powiedział: „Achab służył Baalowi niewiele, Jehu będzie mu służył wiele. ¹⁹Zwołajcie mi wszystkich proroków Baala, wszystkich jego czcicieli i wszystkich jego kapłanów — niech nikogo nie zabraknie, bo mam wielką ofiarę dla Baala, a kto się nie stawi, nie będzie żył.” Lecz Jehu działał podstępnie, aby wytracić czcicieli Baala.

²⁰Jehu rozkazał: „Ogłoście święte zgromadzenie dla Baala.” I ogłosili je.

²¹Jehu rozesłał wieść po całym Izraelu i przyszli wszyscy czciciele Baala, nikt nie pozostał. Weszli do domu Baala i wypełnili go od końca do końca. ²²Jehu powiedział strażnikowi szat: „Wynieś szaty dla wszystkich czcicieli Baala.” I wyniósł je.

²³Jehu i Jonadab, syn Rekaba, weszli do świątyni Baala. Powiedział czcicielom Baala: „Przeszukajcie dokładnie i upewnijcie się, że nie ma tu wśród was żadnych sług naszego Ojca, lecz tylko czciciele Baala.”

²⁴Weszli, aby złożyć ofiary i całopalenia. A Jehu postawił na zewnątrz osiemdziesięciu ludzi i ostrzegł ich: „Kto pozwoli uciec któremukolwiek z ludzi, których oddaję w wasze ręce, odpłaci za jego życie swoim życiem.”

²⁵Gdy skończono składać całopalenie, Jehu powiedział strażnikom i dowódcom: „Wejdźcie, zabijcie ich — niech nikt nie wyjdzie.” I pobili ich ostrzem miecza; strażnicy i dowódcy wyrzucili ich i weszli do wewnętrznej sali świątyni Baala. ²⁶Wynieśli święte słupy ze świątyni Baala i spalili je. ²⁷Zburzyli święty słup Baala, zburzyli świątynię Baala i zrobili z niej ustęp, który jest aż po dziś dzień.

²⁸Tak Jehu wytępił kult Baala z Izraela. ²⁹Jednak Jehu nie odwrócił się od grzechów Jeroboama, syna Nebata, do których przywiódł Izrael — od złotych cielców w Betel i Dan.

³⁰Nasz Ojciec powiedział Jehu: „Ponieważ dobrze postąpiłeś, czyniąc to, co prawe w moich oczach, i uczyniłeś domowi Achaba wszystko, co zamierzałem, twoi potomkowie będą zasiadać na tronie Izraela aż do czwartego pokolenia.”

³¹Lecz Jehu nie przestrzegał starannie, z całego serca, prawa naszego Ojca, Boga Izraela. Nie odwrócił się od grzechów Jeroboama, który przywiódł Izrael do grzechu.

³²W tych dniach nasz Ojciec zaczął uszczuplać Izrael. Chazael pobił ich na całym obszarze Izraela. ³³Na wschód od Jordanu — cały Gilead, ziemię Gada, Rubena i Manassesa — od Aroeru nad doliną Arnonu, przez Gilead i Baszan.

³⁴A pozostałe dzieje Jehu — wszystko, co uczynił, i cała jego potęga — czyż nie są zapisane w księdze kronik królów Izraela? ³⁵Jehu zasnął ze swoimi przodkami i został pochowany w Samarii, a jego syn Joachaz królował w jego miejsce. ³⁶Czas, w którym Jehu królował nad Izraelem w Samarii, wynosił dwadzieścia osiem lat.