2 Księga Królewska 11

11 ¹Gdy Atalia, matka Achazjasza, zobaczyła, że jej syn umarł, postanowiła zgładzić cały ród królewski. ²Ale Joszeba, córka króla Jorama i siostra Achazjasza, wzięła Joasza, syna Achazjasza, i wykradła go spośród synów królewskich, którzy mieli zostać zabici. Ukryła go wraz z jego piastunką w komnacie sypialnej, z dala od Atalii, i tak nie został zabity. ³Pozostawał ukryty przy niej w domu naszego Ojca przez sześć lat, podczas gdy Atalia rządziła krajem.

Ojciec zachowuje prawowitego króla

⁴W siódmym roku Jojada posłał po setników, po Karyjczyków i straż przyboczną, i przyprowadził ich do siebie do domu naszego Ojca. Zawarł z nimi przymierze, zaprzysiągł ich w domu naszego Ojca i pokazał im syna królewskiego. ⁵Rozkazał im: „Oto, co macie uczynić: jedna trzecia z was, która w sabat obejmuje służbę, będzie strzec pałacu królewskiego, ⁶jedna trzecia przy Bramie Sur, a jedna trzecia przy bramie za strażą przyboczną; na zmianę będziecie strzec pałacu. ⁷Dwa pozostałe wasze oddziały, które w sabat schodzą ze służby, mają strzec domu naszego Ojca dla króla. ⁸Otoczcie króla ze wszystkich stron, każdy z bronią w ręku; kto zbliży się do szeregów, zabijcie go. Pozostańcie przy królu, dokądkolwiek pójdzie”.

⁹Setnicy uczynili wszystko, co rozkazał kapłan Jojada. Każdy wziął swoich ludzi — tych, którzy w sabat obejmowali służbę, wraz z tymi, którzy z niej schodzili — i przyszli do kapłana Jojady. ¹⁰Kapłan dał setnikom włócznie i tarcze króla Dawida, które przechowywano w domu naszego Ojca. ¹¹Straż przyboczna ustawiła się wokół króla, każdy z bronią w ręku, od południowej strony świątyni aż po stronę północną, przy ołtarzu i przy świątyni. ¹²Jojada wyprowadził syna królewskiego, włożył na niego koronę i wręczył mu świadectwo. Ogłosili go królem i namaścili, a lud klaskał w dłonie i wołał: „Niech żyje król!”

¹³Gdy Atalia usłyszała hałas straży i ludu, przyszła do ludu do domu naszego Ojca. ¹⁴Spojrzała — a oto król stał przy kolumnie, jak nakazywał zwyczaj, a przy nim dowódcy i trębacze, i cały lud kraju radował się i trąbił w trąby. Atalia rozdarła swoje szaty i krzyknęła: „Zdrada! Zdrada!”

¹⁵Kapłan Jojada rozkazał setnikom dowodzącym wojskiem: „Wyprowadźcie ją poza szeregi, a kto pójdzie za nią, zabijcie mieczem”. Kapłan bowiem powiedział, że nie wolno jej zabić w domu naszego Ojca. ¹⁶Pochwycili ją więc, a ona weszła wejściem dla koni do pałacu, i tam została uśmiercona.

¹⁷Potem Jojada zawarł przymierze między naszym Ojcem a królem i ludem, że będą ludem naszego Ojca; oraz przymierze między królem a ludem. ¹⁸Cały lud kraju poszedł do świątyni Baala i zburzył ją. Rozbili jego ołtarze i posągi, a Mattana, kapłana Baala, zabili przed ołtarzami. Potem kapłan ustanowił straże nad domem naszego Ojca. ¹⁹Wziął setników, Karyjczyków, straż przyboczną i cały lud kraju, i sprowadzili króla z domu naszego Ojca przez bramę straży do pałacu królewskiego, gdzie zasiadł na tronie królów. ²⁰Cały lud kraju radował się, a miasto zaznało spokoju, gdy Atalia została zabita mieczem przy pałacu królewskim.

²¹Joasz miał siedem lat, gdy został królem.