Atalya Ngarebut Tahta

Atalia maehan kulawarga karajaan, tapi hiji orok disumputkeun genep taun di Bait Rama urang. Imam Yoyada mere pakarang ka para pangawal, ngamahkotaan eta budak, sarta marentahkeun supaya ratu dipaehan di luar tempat suci. Kuil Baal dibongkar, sarta budak umur tujuh taun naek tahta.

Pasal 11.

Waktu Atalya, indung Ahasia, nenjo yen anakna geus maot, tuluy manehna niat ngabasmi sakumna kulawarga raja. Tapi Yoseba, putri Raja Yoram sarta sadulur awewe Ahasia, nyokot Yoas anak Ahasia, dibawa nyingkir ti antara anak-anak raja anu rek dipaehan. Yoas jeung inangna disumputkeun di hiji kamar, aman ti Atalya, nepi ka henteu kungsi dipaehan. Yoas nyumput jeung manehna di Bait Rama urang salila genep taun, sedengkeun Atalya marentah nagara.

Rama Ngariksa Raja nu Sah

Dina taun katujuh, Yoyada nyaur para panglima saratus prajurit, ti golongan Kari jeung ti para pangawal, tuluy dibawa ka anjeunna di Bait Rama urang. Anjeunna nyieun perjangjian jeung maranehna, disumpah di Bait Rama urang, sarta ditembongan anak raja. Anjeunna marentah ka maranehna, saurna, “Kieu pigawe: sapertilu ti maraneh anu asup tugas dina poe Sabat kudu ngajaga karaton raja, sapertilu deui di Gapura Sur, sapertilu deui di gapura tukangeun para pangawal; gilir-gilir ngajaga karaton. Dua golongan maraneh nu sejenna, anu kaluar tina tugas dina poe Sabat, kudu ngajaga Bait Rama urang pikeun raja. Kepung raja ti unggal juru, masing-masing nyekel pakarang; paehan sing saha anu ngadeukeutan barisan. Teu meunang pisah ti raja ka mana bae anjeunna ngalih.”

Para panglima saratus prajurit ngalampahkeun sagala anu diparentahkeun ku Yoyada, imam tea. Masing-masing mawa anak buahna—anu asup tugas dina poe Sabat jeung anu kaluar tugas—tuluy daratang ka Yoyada, imam tea. Imam masihan ka para panglima saratus prajurit tumbak-tumbak jeung perisai-perisai Raja Daud, anu disimpen di Bait Rama urang. Para pangawal narangtung ngurilingan raja, masing-masing nyekel pakarang, ti beulah kidul Bait nepi ka beulah kalerna, deukeut altar jeung Bait. Yoyada ngaluarkeun anak raja, masangkeun makuta kana mastakana, sarta masrahkeun kitab kasaksian ka anjeunna. Anjeunna dinyatakeun jadi raja tuluy dijamas, sarta jalma rea surak bari keprok, pokna, “Hirup Kang Jeng Raja!”

Waktu Atalya ngadenge sora ger-geran para pangawal jeung rahayat, manehna indit nyampeurkeun rahayat di Bait Rama urang. Barang neuteup—breh raja ngadeg gigireun tihang nurutkeun adat, dibarengan ku para panglima jeung para peniup tarompet di gigireunana, sakumna rahayat nagara pada barungah bari niup tarompet. Atalya nyoehkeun pakeanana bari ngagorowok, “Hianat! Hianat!”

Yoyada, imam tea, marentah ka para panglima saratus prajurit anu ngapalaan balad, saurna, “Bawa manehna kaluar ngaliwatan barisan; sing saha anu nuturkeun manehna paehan ku pedang.” Sabab imam geus ngomong yen manehna henteu meunang dipaehan di Bait Rama urang. Tuluy manehna ditangkep, dibawa ngaliwatan jalan asup kuda ka karaton, sarta di dinya manehna dipaehan.

Tuluy Yoyada nyieun perjangjian antara Rama urang jeung raja katut rahayat, yen maranehna bakal jadi umat Rama urang; sarta perjangjian antara raja jeung rahayat. Sakumna rahayat nagara arindit ka kuil Baal tuluy dirugrugkeun. Altar-altar jeung arca-arcana diremukkeun, sarta Matan, imam Baal, dipaehan di hareupeun altar-altar. Geus kitu imam nempatkeun para pangawal di Bait Rama urang. Anjeunna mawa para panglima saratus prajurit, urang Kari, para pangawal, jeung sakumna rahayat nagara, tuluy raja dibaktakeun turun ti Bait Rama urang ngaliwatan gapura para pangawal ka karaton raja, sarta di dinya raja calik dina tahta para raja. Sakumna rahayat nagara barungah, sarta kota jadi tingtrim, sanggeus Atalya dipaehan ku pedang di karaton raja.

Yoas yuswana tujuh taun basa jadi raja.