Yoas Mulangkeun Deui Bait Rama

Yoas marentahkeun ngomean Bait Rama urang sarta teu aya nanaon anu kajadian salila dua puluh tilu taun, ku kituna hiji peti anu tutupna dibolongan disimpen gigireun altar sarta duitna langsung dibikeun ka para tukang, anu kabuktian jujur. Saterusna Yoas nyogok Hasael, sarta pajabat-pajabatna sorangan maehan anjeunna.

Pasal 12.

Dina taun katujuh pamarentahan Yehu, Yehoas jadi raja; anjeunna marentah opat puluh taun di Yerusalem. Ibuna nya eta Sibia, urang Bersyeba. Yehoas ngalakonan hal anu bener di payuneun Rama urang salila Yoyada, imam tea, mapatahan anjeunna. Sanajan kitu, tempat-tempat luhur tetep aya; jalma-jalma terus ngurban jeung ngukus di dinya.

Saur Yehoas ka para imam, “Sakabeh duit tina pangbakti suci anu dibawa ka Bait Rama urang—duit tina cacah jiwa, pangaji anu ditaksir pikeun unggal jalma, jeung sakabeh duit anu ku saha bae dibawa ka Bait Rama urang ku dorongan hatena sorangan, kudu ditarima ku para imam, masing-masing ti bandaharana, sarta kudu dipake menerkeun sakabeh karuksakan anu kapanggih di Bait Allah.”

Nepi ka taun kadua puluh tilu pamarentahan Raja Yehoas, para imam tacan keneh menerkeun karuksakan Bait Allah. Raja Yehoas nyaur Yoyada, imam tea, jeung para imam sejenna, saurna, “Ku naon aranjeun teu menerkeun karuksakan Bait Allah? Ayeuna ulah narima deui duit ti bandahara aranjeun—serenkeun pikeun menerkeun Bait Allah.”

Para imam satuju moal narima deui duit ti jalma-jalma sarta moal menerkeun Bait Allah ku sorangan. Yoyada, imam tea, nyokot hiji peti, mobok tutupna, tuluy diteundeun gigireun altar, di beulah katuhu basa asup ka Bait Rama urang. Di dinya para imam anu ngajaga lawang nyimpen sakabeh duit anu dibawa ka Bait Rama urang. Unggal maranehna nenjo yen geus loba duit dina peti tea, juru tulis raja jeung imam agung daratang, ngitungan, tuluy ngasupkeun duit anu kapanggih di Bait Rama urang kana kantong. Duit anu geus ditimbang tea dibikeun ka para pagawe anu ngurus Bait Rama urang, anu mayar tukang kayu jeung tukang ngadegkeun anu digarawe di Bait Rama urang, ka tukang tembok jeung tukang meulah batu, keur meuli kayu jeung batu anu geus dipahat pikeun menerkeun karuksakan Bait Rama urang, jeung keur sagala kaperluan ngomeanana. Duit anu dibawa ka Bait Rama urang teu dipake nyieun pinggan perak, panggunting sumbu, mangkok pikeun nyiramkeun, tarompet, atawa barang naon bae tina emas jeung perak; duit eta dibikeun ka para pagawe, anu makena pikeun menerkeun Bait Rama urang. Maranehna teu menta katerangan tina jalma-jalma anu dibere duit pikeun mayar para pagawe, sabab maranehna digarawe kalawan jujur. Duit tina kurban panebus kasalahan jeung kurban dosa mah henteu asup ka Bait Rama urang; eta jadi milik para imam.

Ragragna Yoas

Tuluy Hazael, raja Aram, narajang Gat sarta ngarebutna, geus kitu arek narajang Yerusalem. Tapi Yehoas, raja Yuda, nyokot sakabeh pangbakti suci anu geus dibaktikeun ku karuhunna—Yosafat, Yoram, jeung Ahazia, raja-raja Yuda—katut pangbaktina sorangan, jeung sakabeh emas nu aya di gudang Bait Rama urang katut karaton raja, tuluy dikirimkeun ka Hazael, raja Aram. Nya Hazael undur ti Yerusalem.

Ari lalampahan Yoas nu sejenna, sagala rupa anu dipigawena—lain geus kacatet dina Kitab Babad Raja-raja Yuda? Para ponggawana sorangan sakait tuluy maehan Yoas di Bet-Milo, di jalan anu nuju ka handap ka Sila. Para ponggawana, nya eta Yozabad bin Simeat jeung Yehozabad bin Somer, anu maehan anjeunna. Anjeunna dikubur bareng jeung karuhunna di Kota Daud, tuluy putrana, Amazia, ngaganti jadi raja.