2 Księga Królewska 12

12 ¹W siódmym roku panowania Jehu Joasz został królem; panował czterdzieści lat w Jerozolimie. Jego matką była Sybia z Beer-Szeby. ²Joasz czynił to, co prawe w oczach naszego Ojca, przez wszystkie lata, gdy pouczał go kapłan Jojada. ³Jednak ofiarne wyżyny pozostały; lud nadal składał na nich ofiary i palił kadzidło.

⁴Joasz powiedział do kapłanów: „Wszystkie pieniądze z darów poświęconych, przynoszone do domu naszego Ojca — pieniądze ze spisu, oszacowana wartość każdego człowieka oraz wszystkie pieniądze, które ktokolwiek zechce z serca przynieść do domu naszego Ojca, ⁵niech kapłani biorą, każdy od swojego skarbnika, i naprawiają wszelkie uszkodzenia, jakie zostaną znalezione w świątyni”.

⁶Lecz do dwudziestego trzeciego roku panowania króla Joasza kapłani nadal nie naprawili uszkodzeń świątyni. ⁷Król Joasz wezwał kapłana Jojadę oraz pozostałych kapłanów i zapytał: „Dlaczego nie naprawiacie uszkodzeń świątyni? Odtąd nie bierzcie już pieniędzy od swoich skarbników, lecz oddajcie je na naprawę”.

⁸Kapłani zgodzili się nie brać już pieniędzy od ludu i samemu nie naprawiać świątyni. ⁹Kapłan Jojada wziął skrzynię, wywiercił otwór w jej wieku i postawił ją obok ołtarza, po prawej stronie, gdy się wchodzi do domu naszego Ojca. Tam kapłani strzegący progu wkładali wszystkie pieniądze przynoszone do domu naszego Ojca. ¹⁰Ilekroć widzieli, że w skrzyni jest dużo pieniędzy, przychodzili pisarz króla i najwyższy kapłan, przeliczali je i wsypywali do worków pieniądze znalezione w domu naszego Ojca. ¹¹Odważone pieniądze dawali robotnikom nadzorującym dom naszego Ojca, a ci płacili cieślom i budowniczym pracującym przy domu naszego Ojca, ¹²murarzom i kamieniarzom, na zakup drewna i ciosanego kamienia, aby naprawić uszkodzenia domu naszego Ojca, oraz na wszystko, co wydano na jego naprawę. ¹³Z pieniędzy przynoszonych do domu naszego Ojca nie robiono srebrnych czasz, nożyc do knotów, kropielnic, trąb ani żadnego przedmiotu ze złota czy srebra; ¹⁴wypłacano je robotnikom, którzy za nie naprawiali dom naszego Ojca. ¹⁵Nie żądano rozliczenia od ludzi, którym wręczano pieniądze na opłacenie robotników, bo postępowali uczciwie. ¹⁶Pieniądze z ofiar za przewinienie i za grzech nie wchodziły do domu naszego Ojca; należały do kapłanów.

Upadek Joasza

¹⁷Wtedy Chazael, król Aramu, zaatakował Gat i zdobył go, po czym wyruszył, aby zaatakować Jerozolimę. ¹⁸Lecz Joasz, król Judy, wziął wszystkie dary poświęcone, które ofiarowali jego przodkowie Jozafat, Joram i Achazjasz, królowie Judy, oraz swoje własne, a także całe złoto ze skarbców domu naszego Ojca i pałacu królewskiego, i posłał je Chazaelowi, królowi Aramu. Wtedy Chazael odstąpił od Jerozolimy.

¹⁹Pozostałe dzieje Joasza, wszystko, czego dokonał — czy nie są zapisane w Księdze Kronik Królów Judy? ²⁰Jego właśni dostojnicy uknuli spisek i zabili Joasza w Bet-Millo, przy drodze schodzącej do Silli. ²¹Jego dostojnicy Jozabad, syn Szimeata, i Jehozabad, syn Szomera, uderzyli go i zabili. Pochowali go z jego przodkami w Mieście Dawida, a jego syn Amazjasz panował w jego miejsce.