યોઆશ પિતાના ઘરનો જીર્ણોદ્ધાર કરે છે

યોઆશ આપણા પિતાના ઘરની મરામતની આજ્ઞા આપે છે અને ત્રેવીસ વર્ષ સુધી કંઈ થતું નથી, તેથી ઢાંકણમાં કાણાવાળી એક પેટી વેદી પાસે મૂકવામાં આવે છે અને પૈસા સીધા કારીગરો પાસે જાય છે, જેઓ પ્રામાણિક સાબિત થાય છે. પાછળથી યોઆશ હઝાએલને પૈસા આપીને પાછો વાળે છે, અને તેના પોતાના અધિકારીઓ તેને મારી નાખે છે.

અધ્યાય 12.

યેહૂના સાતમા વર્ષે યહોઆશ રાજા બન્યો; તેણે યરુશાલેમમાં ચાળીસ વર્ષ રાજ કર્યું. તેની માતા બેર-શેબાની સિબ્યા હતી. યાજક યહોયાદાએ યહોઆશને જ્યાં સુધી શિખામણ આપી, તે બધાં વર્ષ દરમ્યાન તેણે આપણા પિતાની નજરમાં જે સારું હતું તે કર્યું. તોપણ ઉચ્ચસ્થાનો રહ્યાં; લોકો ત્યાં બલિદાન કરતા અને ધૂપ બાળતા રહ્યા.

યહોઆશે યાજકોને કહ્યું, “આપણા પિતાના ઘરમાં જે પવિત્ર દાનનું બધું નાણું લાવવામાં આવે છે—વસ્તીગણતરીનું નાણું, દરેક માણસના ઠરાવેલા મૂલ્યનું નાણું, અને જે કોઈ પોતાના હૃદયની પ્રેરણાથી આપણા પિતાના ઘરમાં લાવે તે બધું નાણું, તે યાજકોએ, દરેકે પોતાના ભંડારી પાસેથી લઈ લેવું, અને મંદિરમાં જે કંઈ નુકસાન જણાય તેની મરામત કરવી.”

રાજા યહોઆશના ત્રેવીસમા વર્ષ સુધીમાં પણ યાજકોએ મંદિરના નુકસાનની મરામત કરી ન હતી. રાજા યહોઆશે યાજક યહોયાદાને તથા બીજા યાજકોને બોલાવીને પૂછ્યું, “તમે મંદિરના નુકસાનની મરામત કેમ કરતા નથી? હવે તમારા ભંડારીઓ પાસેથી વધારે નાણું લેશો નહિ—મરામત માટે તે સોંપી દો.”

યાજકો સંમત થયા કે તેઓ લોકો પાસેથી વધારે નાણું લેશે નહિ અને પોતે મંદિરની મરામત કરશે નહિ. યાજક યહોયાદાએ એક પેટી લઈને તેના ઢાંકણમાં કાણું પાડ્યું, અને આપણા પિતાના ઘરમાં પેસતાં જમણી બાજુએ, વેદી પાસે તે મૂકી. ત્યાં ઊંબરાની ચોકી કરનાર યાજકોએ આપણા પિતાના ઘરમાં લાવવામાં આવતું બધું નાણું તેમાં મૂક્યું. જ્યારે તેઓ જોતા કે પેટીમાં ઘણું નાણું થયું છે, ત્યારે રાજાનો મંત્રી અને મુખ્ય યાજક આવીને આપણા પિતાના ઘરમાં મળેલું નાણું ગણીને થેલીમાં ભરતા. વજન કરેલું નાણું તેઓ આપણા પિતાના ઘરની દેખરેખ રાખનાર કારીગરોને આપતા, અને તેઓ આપણા પિતાના ઘર પર કામ કરનાર સુથારોને તથા બાંધનારાઓને તે ચૂકવતા, કડિયાઓને તથા પથ્થર ઘડનારાઓને, અને આપણા પિતાના ઘરના નુકસાનની મરામત માટે લાકડું તથા ઘડેલા પથ્થર ખરીદવા તે ચૂકવતા, અને તેની મરામત પાછળ બધું ખર્ચાતું. આપણા પિતાના ઘરમાં લાવવામાં આવતા નાણાથી ચાંદીનાં પાત્રો, દીવાની કાતરો, છંટકાવનાં વાટકાં, રણશિંગાં, કે સોના-ચાંદીની કોઈ વસ્તુ બનાવવામાં આવતી નહિ; તે તો કારીગરોને ચૂકવવામાં આવતું, અને તેઓ તેથી આપણા પિતાના ઘરની મરામત કરતા. જે માણસોને કારીગરોને ચૂકવવા માટે નાણું સોંપવામાં આવતું, તેમની પાસેથી કોઈ હિસાબ માગવામાં આવતો નહિ, કારણ, તેઓ પ્રામાણિકપણે વર્તતા. દોષાર્થાર્પણ તથા પાપાર્થાર્પણનું નાણું આપણા પિતાના ઘરમાં જતું નહિ; તે તો યાજકોનું હતું.

યોઆશનું પતન

પછી અરામના રાજા હઝાએલે ગાથ પર હુમલો કરીને તેને કબજે કર્યું, અને પછી યરુશાલેમ પર હુમલો કરવા નીકળ્યો. પણ યહૂદિયાના રાજા યહોઆશે પોતાના પૂર્વજો—યહૂદિયાના રાજાઓ યહોશાફાટ, યહોરામ તથા અહાઝયાહે—અર્પણ કરેલાં બધાં પવિત્ર દાન, તથા પોતે અર્પણ કરેલાં, અને આપણા પિતાના ઘરના તથા રાજમહેલના ભંડારોમાંનું બધું સોનું લઈને અરામના રાજા હઝાએલને મોકલ્યું. તેથી હઝાએલ યરુશાલેમ પાસેથી પાછો ગયો.

યોઆશનાં બાકીનાં કૃત્યો, તેણે જે બધું કર્યું—તે શું યહૂદિયાના રાજાઓના ઇતિહાસના પુસ્તકમાં લખેલું નથી? તેના પોતાના અધિકારીઓએ કાવતરું રચીને, સિલ્લા તરફ ઊતરવાના માર્ગ પર, બેથ-મિલ્લોમાં યોઆશને મારી નાખ્યો. તેના અધિકારીઓ—શિમયાથનો દીકરો યોઝાબાદ તથા શોમેરનો દીકરો યહોઝાબાદ—એ તેને મારીને મારી નાખ્યો. તેઓએ તેને દાઉદનગરમાં તેના પૂર્વજો સાથે દફનાવ્યો, અને તેના સ્થાને તેનો દીકરો અમાસ્યા રાજ કરવા લાગ્યો.