Joas herstel die huis van die Vader

Joas beveel herstelwerk aan ons Vader se huis en drie-en-twintig jaar lank gebeur niks, dus word 'n kis met 'n gat in die deksel by die altaar neergesit en gaan die geld direk na werkers, wat eerlik blyk te wees. Later koop Joas vir Hasael af, en sy eie amptenare maak hom dood.

Hoofstuk 12.

In Jehu se sewende jaar het Joas koning geword; hy het veertig jaar lank in Jerusalem geregeer. Sy moeder was Sibja van Berseba. Joas het gedoen wat reg was in die oë van ons Vader al die jare wat die priester Jojada hom onderrig het. Tog het die hoogtes gebly; die volk het aangehou om daar te offer en wierook te brand.

Joas het vir die priesters gesê: “Al die geld vir gewyde gawes wat in die huis van ons Vader ingebring word—die geld van die sensus, elke persoon se vasgestelde waarde, en al die geld wat iemand se hart hom beweeg om na die huis van ons Vader te bring, die priesters moet dit neem, elkeen van sy tesourier, en herstel watter skade ook al in die tempel gevind word.”

Teen koning Joas se drie-en-twintigste jaar het die priesters die skade aan die tempel nog steeds nie herstel nie. Koning Joas het die priester Jojada en die ander priesters ontbied en gevra: “Waarom herstel julle nie die skade aan die tempel nie? Neem nou nie meer geld van julle tesouriers nie—gee dit oor vir die herstelwerk.”

Die priesters het ingestem om nie meer geld van die volk te neem nie en om nie self die tempel te herstel nie. Die priester Jojada het ’n kis geneem, ’n gat in die deksel geboor, en dit langs die altaar neergesit, aan die regterkant soos jy by die huis van ons Vader ingaan. Daar het die priesters wat die drumpel bewaak het, al die geld gesit wat in die huis van ons Vader ingebring is. Elke keer wanneer hulle gesien het dat daar ’n groot bedrag geld in die kis was, het die koning se skrywer en die hoëpriester opgekom, dit getel, en die geld wat in die huis van ons Vader gevind is, in sakke gebind. Hulle het die afgeweegde geld gegee aan die werkers wat toesig gehou het oor die huis van ons Vader, en dié het die skrynwerkers en bouers betaal wat aan die huis van ons Vader gewerk het, aan messelaars en klipkappers, om hout en gekapte klip te koop om die skade aan die huis van ons Vader te herstel, en alles wat aan die herstel daarvan bestee is. Geen geld wat in die huis van ons Vader ingebring is, is gebruik om silwer komme, lampsnuiters, sprinkelbakke, trompette of enige voorwerp van goud of silwer te maak nie; dit is aan die werkers betaal, en hulle het dit gebruik om die huis van ons Vader te herstel. Hulle het geen verantwoording geëis van die manne aan wie die geld oorhandig is om die werkers te betaal nie, want hulle het eerlik opgetree. Geld van skuldoffers en sondeoffers het nie in die huis van ons Vader ingekom nie; dit het aan die priesters behoort.

Die val van Joas

Toe het Hasael, die koning van Aram, Gat aangeval en dit ingeneem, en toe het hy opgetrek om Jerusalem aan te val. Maar Joas, die koning van Juda, het al die gewyde gawes geneem wat sy voorvaders Josafat, Joram en Ahasia, konings van Juda, gewy het, asook sy eie, en al die goud in die skatkamers van die huis van ons Vader en die koninklike paleis, en dit na Hasael, die koning van Aram, gestuur. So het Hasael van Jerusalem af teruggetrek.

Die res van die dade van Joas, alles wat hy gedoen het—is dit nie opgeteken in die Boek van die Kronieke van die Konings van Juda nie? Sy eie amptenare het ’n sameswering gesmee en Joas doodgeslaan by Bet-Millo, op die pad af na Silla. Sy amptenare Josabad, die seun van Simeat, en Josabad, die seun van Somer, het hom doodgeslaan. Hulle het hom by sy voorvaders begrawe in die Stad van Dawid, en sy seun Amasia het in sy plek geregeer.