ڇپيل
ڪتاب

اتلياہ تخت تي قبضو ڪري ٿي

عتلياه شاهي خاندان کي قتل ڪري ٿي، پر هڪ ٻار اسان جي پيءُ جي گهر ۾ ڇهه سال لڪايو وڃي ٿو. ڪاهن يهويدع پهريدارن کي هٿياربند ڪري ٿو، ڇوڪري کي تاج پارائي ٿو، ۽ راڻيءَ کي مقدس جاءِ کان ٻاهر قتل ڪرائي ٿو. بعل جو مندر ڊاهيو وڃي ٿو، ۽ ستن سالن جو ٻار تخت تي ويهي ٿو.

باب 11.

جڏهن اخزياہ جي ماءُ اتلياہ ڏٺو تہ پنهنجو پٽ مري ويو آهي، تڏهن هوءَ سڄي شاهي گهراڻي کي ناس ڪرڻ تي لڳي وئي. پر يهوشبع، جيڪا بادشاهه يورام جي ڌيءَ ۽ اخزياہ جي ڀيڻ هئي، اخزياہ جي پٽ يوآس کي قتل ٿيڻ وارن بادشاهه جي پٽن مان چورائي ورتو. هن کيس ۽ سندس ڌائي کي هڪ سمهڻ واري ڪمري ۾ اتلياہ کان لڪائي ڇڏيو، تنهنڪري هو قتل نہ ٿيو. جڏهن اتلياہ ملڪ تي حڪومت ڪندي رهي، تڏهن هو ڇهن ورهين تائين هن سان گڏ اسان جي پيءُ جي گهر ۾ لڪل رهيو.

پيءُ جائز بادشاهه کي بچائي ٿو

ستين سال ۾ يهوياداع ڪارين ۽ پهريدارن جي سؤ سپاهين جي سردارن کي گهرائي، اسان جي پيءُ جي گهر ۾ پاڻ وٽ آندائين. انهن سان عهد ڪيائين، اسان جي پيءُ جي گهر ۾ کين قسم کڻايائين ۽ کين بادشاهه جو پٽ ڏيکاريائين. کين حڪم ڏنائين تہ ”اهو ڪريو: اوهان مان هڪ ٽيون حصو، جيڪو سبت جي ڏينهن ڊيوٽي تي ايندو، سو شاهي محل جي نگهباني ڪندو، ٻيو ٽيون حصو سور دروازي تي، ۽ ٽيون حصو پهريدارن جي پويان واري دروازي تي؛ محل جي نگهباني ٻاريءَ ٻاريءَ سان ڪريو. اوهان جا ٻيا ٻه ٽولا، جيڪي سبت جي ڏينهن ڊيوٽي تان لهندا، سي بادشاهه لاءِ اسان جي پيءُ جي گهر جي نگهباني ڪندا. بادشاهه کي چوڌاري گهيري وٺو، هر ماڻهو هٿ ۾ هٿيار کڻي؛ جيڪو ڪو صفن جي ويجهو اچي، تنهن کي ماري ڇڏيو. بادشاهه جتي بہ وڃي، اوهين ساڻس گڏ رهو.“

جيڪو ڪجهه يهوياداع ڪاهن حڪم ڏنو هو، سو سڀ ڪجهه سؤ سپاهين جي سردارن ڪيو. هر هڪ پنهنجن ماڻهن کي، يعني سبت تي ڊيوٽي تي ايندڙن کي ڊيوٽي تان لهندڙن سان گڏ، وٺي ڪاهن يهوياداع وٽ آيو. ڪاهن بادشاهه دائود جا ڀالا ۽ ڍالون، جيڪي اسان جي پيءُ جي گهر ۾ رکيل هئا، سؤ سپاهين جي سردارن کي ڏنائين. پهريدار هر هڪ هٿ ۾ هٿيار کڻي، هيڪل جي ڏکڻ پاسي کان اتر پاسي تائين، قربانگاهه ۽ هيڪل وٽ، بادشاهه جي چوڌاري بيهي رهيا. يهوياداع بادشاهه جي پٽ کي ٻاهر آندو، مٿس تاج رکيائين ۽ کيس شاهدي ڏنائين. پوءِ هنن کيس بادشاهه ڪري اعلان ڪيو ۽ مسح ڪيائونس، ۽ ماڻهن تاڙيون وڄائي رڙ ڪئي تہ ”بادشاهه جيئرو رهي!“

جڏهن اتلياہ پهريدارن ۽ ماڻهن جو شور ٻڌو، تڏهن اسان جي پيءُ جي گهر ۾ ماڻهن وٽ هلي آئي. ڏٺائين تہ بادشاهه رسم موجب ستون وٽ بيٺو هو، ساڻس گڏ سردار ۽ توتارا وڄائيندڙ بيٺا هئا، ۽ ملڪ جا سڀ ماڻهو خوشيون ڪري توتارا وڄائي رهيا هئا. تڏهن اتلياہ پنهنجا ڪپڙا ڦاڙي رڙ ڪئي تہ ”بغاوت! بغاوت!“

ڪاهن يهوياداع لشڪر تي مقرر ٿيل سؤ سپاهين جي سردارن کي حڪم ڏنو تہ ”کيس صفن جي وچ مان ٻاهر ڪڍي وڃو؛ جيڪو بہ ڪو ساڻس گڏ هلي، تنهن کي تلوار سان ماري ڇڏيو.“ ڇاڪاڻ تہ ڪاهن چيو هو تہ کيس اسان جي پيءُ جي گهر ۾ نہ ماريو وڃي. تڏهن هنن کيس پڪڙي ورتو. هوءَ گهوڙن جي لنگهه وارئي رستي محل ڏانهن وئي، ۽ اتي کيس قتل ڪيائون.

پوءِ يهوياداع اسان جي پيءُ ۽ بادشاهه ۽ ماڻهن جي وچ ۾ عهد ڪيو تہ اهي اسان جي پيءُ جا ماڻهو ٿيندا؛ ۽ بادشاهه ۽ ماڻهن جي وچ ۾ بہ عهد ڪيائين. ملڪ جا سڀ ماڻهو بعل جي مندر ڏانهن ويا ۽ ان کي ڊاهي ڇڏيائون. ان جون قربانگاهون ۽ بت ٽڪرا ٽڪرا ڪري ڇڏيائون، ۽ بعل جي ڪاهن متان کي قربانگاهن جي اڳيان قتل ڪيائون. پوءِ ڪاهن اسان جي پيءُ جي گهر تي نگهبان مقرر ڪيا. پوءِ ڪاهن سؤ سپاهين جي سردارن، ڪارين، پهريدارن ۽ ملڪ جي سڀني ماڻهن کي ساڻ ورتو، ۽ هنن بادشاهه کي اسان جي پيءُ جي گهر مان لاهي پهريدارن جي دروازي رستي شاهي محل ۾ آندو؛ ۽ اتي هو بادشاهن جي تخت تي ويٺو. جڏهن اتلياہ کي بادشاهه جي محل وٽ تلوار سان قتل ڪيو ويو، تڏهن ملڪ جا سڀ ماڻهو خوش ٿيا ۽ شهر ۾ امن ٿي ويو.

جڏهن يوآس بادشاهه ٿيو، تڏهن هو ست ورهين جو هو.