اتلياہ تخت تي قبضو ڪري ٿي
عتلياه شاهي خاندان کي قتل ڪري ٿي، پر هڪ ٻار اسان جي پيءُ جي گهر ۾ ڇهه سال لڪايو وڃي ٿو. ڪاهن يهويدع پهريدارن کي هٿياربند ڪري ٿو، ڇوڪري کي تاج پارائي ٿو، ۽ راڻيءَ کي مقدس جاءِ کان ٻاهر قتل ڪرائي ٿو. بعل جو مندر ڊاهيو وڃي ٿو، ۽ ستن سالن جو ٻار تخت تي ويهي ٿو.
11 1جڏهن اخزياہ جي ماءُ اتلياہ ڏٺو تہ پنهنجو پٽ مري ويو آهي، تڏهن هوءَ سڄي شاهي گهراڻي کي ناس ڪرڻ تي لڳي وئي. 2پر يهوشبع، جيڪا بادشاهه يورام جي ڌيءَ ۽ اخزياہ جي ڀيڻ هئي، اخزياہ جي پٽ يوآس کي قتل ٿيڻ وارن بادشاهه جي پٽن مان چورائي ورتو. هن کيس ۽ سندس ڌائي کي هڪ سمهڻ واري ڪمري ۾ اتلياہ کان لڪائي ڇڏيو، تنهنڪري هو قتل نہ ٿيو. 3جڏهن اتلياہ ملڪ تي حڪومت ڪندي رهي، تڏهن هو ڇهن ورهين تائين هن سان گڏ اسان جي پيءُ جي گهر ۾ لڪل رهيو.
پيءُ جائز بادشاهه کي بچائي ٿو
4ستين سال ۾ يهوياداع ڪارين ۽ پهريدارن جي سؤ سپاهين جي سردارن کي گهرائي، اسان جي پيءُ جي گهر ۾ پاڻ وٽ آندائين. انهن سان عهد ڪيائين، اسان جي پيءُ جي گهر ۾ کين قسم کڻايائين ۽ کين بادشاهه جو پٽ ڏيکاريائين. 5کين حڪم ڏنائين تہ ”اهو ڪريو: اوهان مان هڪ ٽيون حصو، جيڪو سبت جي ڏينهن ڊيوٽي تي ايندو، سو شاهي محل جي نگهباني ڪندو، 6ٻيو ٽيون حصو سور دروازي تي، ۽ ٽيون حصو پهريدارن جي پويان واري دروازي تي؛ محل جي نگهباني ٻاريءَ ٻاريءَ سان ڪريو. 7اوهان جا ٻيا ٻه ٽولا، جيڪي سبت جي ڏينهن ڊيوٽي تان لهندا، سي بادشاهه لاءِ اسان جي پيءُ جي گهر جي نگهباني ڪندا. 8بادشاهه کي چوڌاري گهيري وٺو، هر ماڻهو هٿ ۾ هٿيار کڻي؛ جيڪو ڪو صفن جي ويجهو اچي، تنهن کي ماري ڇڏيو. بادشاهه جتي بہ وڃي، اوهين ساڻس گڏ رهو.“
9جيڪو ڪجهه يهوياداع ڪاهن حڪم ڏنو هو، سو سڀ ڪجهه سؤ سپاهين جي سردارن ڪيو. هر هڪ پنهنجن ماڻهن کي، يعني سبت تي ڊيوٽي تي ايندڙن کي ڊيوٽي تان لهندڙن سان گڏ، وٺي ڪاهن يهوياداع وٽ آيو. 10ڪاهن بادشاهه دائود جا ڀالا ۽ ڍالون، جيڪي اسان جي پيءُ جي گهر ۾ رکيل هئا، سؤ سپاهين جي سردارن کي ڏنائين. 11پهريدار هر هڪ هٿ ۾ هٿيار کڻي، هيڪل جي ڏکڻ پاسي کان اتر پاسي تائين، قربانگاهه ۽ هيڪل وٽ، بادشاهه جي چوڌاري بيهي رهيا. 12يهوياداع بادشاهه جي پٽ کي ٻاهر آندو، مٿس تاج رکيائين ۽ کيس شاهدي ڏنائين. پوءِ هنن کيس بادشاهه ڪري اعلان ڪيو ۽ مسح ڪيائونس، ۽ ماڻهن تاڙيون وڄائي رڙ ڪئي تہ ”بادشاهه جيئرو رهي!“
13جڏهن اتلياہ پهريدارن ۽ ماڻهن جو شور ٻڌو، تڏهن اسان جي پيءُ جي گهر ۾ ماڻهن وٽ هلي آئي. 14ڏٺائين تہ بادشاهه رسم موجب ستون وٽ بيٺو هو، ساڻس گڏ سردار ۽ توتارا وڄائيندڙ بيٺا هئا، ۽ ملڪ جا سڀ ماڻهو خوشيون ڪري توتارا وڄائي رهيا هئا. تڏهن اتلياہ پنهنجا ڪپڙا ڦاڙي رڙ ڪئي تہ ”بغاوت! بغاوت!“
15ڪاهن يهوياداع لشڪر تي مقرر ٿيل سؤ سپاهين جي سردارن کي حڪم ڏنو تہ ”کيس صفن جي وچ مان ٻاهر ڪڍي وڃو؛ جيڪو بہ ڪو ساڻس گڏ هلي، تنهن کي تلوار سان ماري ڇڏيو.“ ڇاڪاڻ تہ ڪاهن چيو هو تہ کيس اسان جي پيءُ جي گهر ۾ نہ ماريو وڃي. 16تڏهن هنن کيس پڪڙي ورتو. هوءَ گهوڙن جي لنگهه وارئي رستي محل ڏانهن وئي، ۽ اتي کيس قتل ڪيائون.
17پوءِ يهوياداع اسان جي پيءُ ۽ بادشاهه ۽ ماڻهن جي وچ ۾ عهد ڪيو تہ اهي اسان جي پيءُ جا ماڻهو ٿيندا؛ ۽ بادشاهه ۽ ماڻهن جي وچ ۾ بہ عهد ڪيائين. 18ملڪ جا سڀ ماڻهو بعل جي مندر ڏانهن ويا ۽ ان کي ڊاهي ڇڏيائون. ان جون قربانگاهون ۽ بت ٽڪرا ٽڪرا ڪري ڇڏيائون، ۽ بعل جي ڪاهن متان کي قربانگاهن جي اڳيان قتل ڪيائون. پوءِ ڪاهن اسان جي پيءُ جي گهر تي نگهبان مقرر ڪيا. 19پوءِ ڪاهن سؤ سپاهين جي سردارن، ڪارين، پهريدارن ۽ ملڪ جي سڀني ماڻهن کي ساڻ ورتو، ۽ هنن بادشاهه کي اسان جي پيءُ جي گهر مان لاهي پهريدارن جي دروازي رستي شاهي محل ۾ آندو؛ ۽ اتي هو بادشاهن جي تخت تي ويٺو. 20جڏهن اتلياہ کي بادشاهه جي محل وٽ تلوار سان قتل ڪيو ويو، تڏهن ملڪ جا سڀ ماڻهو خوش ٿيا ۽ شهر ۾ امن ٿي ويو.
21جڏهن يوآس بادشاهه ٿيو، تڏهن هو ست ورهين جو هو.