Atalyo taxtni egallab oladi

Atalyo shoh oilasini qirib tashlaydi, lekin bir goʻdak olti yil Otamizning uyida yashirinadi. Ruhoniy Yehoyada soqchilarni qurollantiradi, bolaga toj kiydiradi va malikani muqaddas joydan tashqarida oʻldirtiradi. Baal ibodatxonasi buziladi va yetti yashar bola taxtga oʻtiradi.

11-bob.

Axaziyoning onasi Atalyo oʻz oʻgʻlining oʻlganini koʻrgach, butun shoh naslini yoʻq qilishga kirishdi. Lekin podshoh Yoramning qizi, Axaziyoning singlisi Yehosheva Axaziyoning oʻgʻli Yoʻoshni oʻldirilishi muqarrar boʻlgan shahzodalar orasidan oʻgʻirlab oldi. U Yoʻoshni enagasi bilan birga yotoqxonaga yashirib, Atalyodan asradi; shunday qilib, Yoʻosh oʻldirilmadi. Atalyo mamlakatni boshqargan paytda, Yoʻosh olti yil davomida Yehosheva bilan Otamizning uyida yashirinib yashadi.

Ota qonuniy podshohni asrab qoladi

Yettinchi yili Yehoyada yuzboshilarni — koriylar va soqchilarni chaqirtirib, ularni Otamizning uyida oʻz oldiga olib keldi. U ular bilan ahd tuzib, Otamizning uyida ularga qasam ichdirdi va shahzodani ularga koʻrsatdi. Yehoyada ularga buyruq berdi: “Mana shunday qilinglar: Shabbat kuni navbatchilikka keladiganlaringizning uchdan biri shoh saroyini qoʻriqlasin, uchdan biri Sur darvozasida, uchdan biri soqchilar ortidagi darvozada tursin; saroyni navbatma-navbat qoʻriqlanglar. Shabbat kuni navbatdan chiqadigan qolgan ikki boʻlimingiz podshoh uchun Otamizning uyini qoʻriqlasin. Har biringiz qoʻlingizda qurol bilan podshohni har tomondan oʻrab olinglar; saflarga yaqinlashgan har qanday odamni oʻldiringlar. Podshoh qayerga borsa, u bilan birga boʻlinglar.”

Yuzboshilar ruhoniy Yehoyada buyurgan hamma narsani bajardilar. Har biri oʻz odamlarini — Shabbat kuni navbatchilikka keladiganlarni ham, navbatdan chiqadiganlarni ham — olib, ruhoniy Yehoyadaning oldiga keldi. Ruhoniy yuzboshilarga Otamizning uyida saqlanayotgan Dovud podshohning nayzalari va qalqonlarini berdi. Soqchilar har biri qoʻlida qurol bilan, maʼbadning janub tomonidan shimol tomonigacha, qurbongoh va maʼbad yonida podshohning atrofida joylashdilar. Yehoyada shahzodani olib chiqib, boshiga toj kiydirdi va unga shahodatnomani topshirdi. Uni podshoh deb eʼlon qilib, moy surtdilar; xalq esa qarsak chalib: “Yashasin podshoh!” deb qichqirdi.

Atalyo soqchilar va xalqning shovqinini eshitgach, Otamizning uyidagi xalq oldiga bordi. U qaradi — mana, podshoh odatga koʻra ustun yonida turibdi, yonida sarkardalar va karnaychilar bor edi, yurtning butun xalqi quvonib, karnay chalardi. Atalyo kiyimlarini yirtib: “Xiyonat! Xiyonat!” deb qichqirdi.

Ruhoniy Yehoyada qoʻshin ustidan qoʻyilgan yuzboshilarga buyurdi: “Uni saflar orasidan tashqariga olib chiqinglar; uning ortidan ergashgan har qanday odamni qilich bilan oʻldiringlar.” Chunki ruhoniy: “U Otamizning uyida oʻldirilmasin”, degan edi. Shunday qilib, uni tutib olishdi; u otlar kiradigan yoʻldan saroyga olib borildi va oʻsha yerda oʻldirildi.

Shundan soʻng Yehoyada Otamiz bilan podshoh va xalq oʻrtasida, ular Otamizning xalqi boʻlishi haqida ahd tuzdi; podshoh bilan xalq oʻrtasida ham ahd tuzdi. Yurtning butun xalqi Baal maʼbadiga borib, uni buzib tashladi. Uning qurbongohlari va butlarini parchalab, Baalning ruhoniysi Mattanni qurbongohlar oldida oʻldirdilar. Keyin ruhoniy Otamizning uyi ustiga soqchilar qoʻydi. U yuzboshilarni, koriylarni, soqchilarni va yurtning butun xalqini olib, podshohni Otamizning uyidan soqchilar darvozasi orqali shoh saroyiga olib tushdilar; u yerda podshoh podshohlar taxtiga oʻtirdi. Yurtning butun xalqi quvondi; Atalyo shoh saroyida qilich bilan oʻldirilgach, shahar tinchlandi.

Yoʻosh podshoh boʻlganida yetti yoshda edi.