Jeremias 31

31 ¹“Nianang panahona,” nag-ingon ang atong Amahan, “mahimo akong Amahan sa tanang banay sa Israel, ug sila mahimong akong mga anak.”

²Mao kini ang giingon sa atong Amahan: Ang katawhan nga naluwas gikan sa espada nakakaplag ug grasya didto sa kamingawan; miadto ang Israel aron mangita ug kapahulayan.

³Gikan sa halayo nagpakita kanako ang atong Amahan: “Gihigugma ko ikaw sa gugmang walay kataposan; busa gidani ko ikaw nganhi kanako pinaagi sa gugmang matinud-anon.”

⁴“Tukoron ko ikaw pag-usab, ug matukod ka, birhen nga Israel! Dad-on mo pag-usab ang imong mga tamborin ug mogawas ka sa sayaw sa mga nagsaulog. ⁵Magtanom ka pag-usab ug kaparasan sa kabungtoran sa Samaria; ang mga magtatanom magtanom ug maglipay sa bunga.” ⁶Kay moabot ang adlaw nga ang mga magbalantay mosinggit sa kabungtoran sa Efraim: “Tindog kamo, ug mangadto kita sa Zion, ngadto sa atong Amahan!”

⁷Kay mao kini ang giingon sa atong Amahan: Pag-awit uban sa kalipay alang kang Jacob, singgit alang sa labing bantogan sa mga nasod; imantala, dayega, ug ingna, ‘Amahan namo, luwasa ang imong katawhan, ang nahibilin sa Israel!’ ⁸“Tan-awa, dad-on ko sila gikan sa yuta sa amihanan ug tigumon sila gikan sa labing halayong mga bahin sa yuta—uban kanila ang mga buta ug ang mga bakol, ang mabdos nga babaye ug ang nagbati. Managsama silang mobalik dinhi, usa ka dakong panon. ⁹Uban sa paghilak sila moduol, ug uban sa mga pangamuyo sa kaluoy ako silang giyahan; palakton ko sila sa daplin sa mga sapa sa tubig, sa patag nga dalan diin dili sila mapandol, kay nahimo akong Amahan sa Israel, ug si Efraim mao ang akong kamagulangan.”

¹⁰Paminawa ang pulong sa atong Amahan, mga nasod, ug imantala kini sa mga baybayon nga halayo; ingna, “Ang nagpatibulaag sa Israel maoy magtigom kaniya, ug magbantay kaniya sama sa magbalantay nga nagbantay sa iyang panon.” ¹¹Kay gilukat sa atong Amahan si Jacob ug giluwas siya gikan sa kamot nga kusgan kaayo alang kaniya. ¹²Moduol sila ug mag-awit sa makusog diha sa kahitas-an sa Zion, ug magmasidlak sila tungod sa kaayo sa atong Amahan—tungod sa trigo, sa bag-ong bino, ug sa lana, ug tungod sa mga nati sa panon ug sa kahayopan. Ang ilang kinabuhi mahisama sa tanaman nga gipatubigan, ug dili na gayod sila malumos sa kasubo pag-usab.

¹³“Unya ang mga dalaga magmaya sa sayaw, ug ang mga batan-ong lalaki ug ang mga tigulang managsama. Himoon kong kalipay ang ilang pagbangotan; lipayon ko sila ug hatagan ug kasadya puli sa ilang kasubo. ¹⁴Busgon ko ang mga pari sa kadagaya, ug ang akong mga anak matagbaw sa akong kaayo,” nag-ingon ang atong Amahan.

¹⁵Mao kini ang giingon sa atong Amahan: Usa ka tingog nadungog sa Rama—pagminatay ug mapait nga paghilak. Si Raquel naghilak alang sa iyang mga anak; midumili siya nga lipayon tungod sa iyang mga anak, kay sila nangawala na. ^a a v15 Nakita ni Mateo nga natuman kini nga pagbangotan sa paghilak didto sa Betlehem sa dihang gipamatay ni Herodes ang mga bata (Mateo 2:18) — ug ang saad sa atong Amahan bahin sa pagbalik diha sa mosunod nga mga bersikulo nagtudlo sa paglaom lapas sa kaguol.

¹⁶Mao kini ang giingon sa atong Amahan: Pugngi ang imong tingog gikan sa paghilak, ang imong mga mata gikan sa mga luha, kay ang imong buhat adunay ganti, nag-ingon ang atong Amahan; mobalik sila gikan sa yuta sa kaaway. ¹⁷“Adunay paglaom alang sa imong kaugmaon, nag-ingon ang atong Amahan, ug ang imong mga anak mobalik sa ilang kaugalingong yuta. ¹⁸Nadungog ko gayod si Efraim nga nagbangotan: ‘Gidisiplina mo ako, ug nadisiplina ako, sama sa nating baka nga wala mabansay; dad-a ako pagbalik aron makabalik ako, kay ikaw ang akong Amahan.’ ¹⁹Kay human ako mitalikod, naghinulsol ako; human ako gitudloan, gidagpi ko ang akong paa. Naulaw ako ug gipakaulawan, kay gipas-an ko ang kaulaw sa akong pagkabatan-on. ^b b v19 Ang pagdagpi sa paa maoy karaang lihok nga nagpahayag sa lawom nga kaguol o kalisang. ²⁰Si Efraim ba ang akong pinalanggang anak? Siya ba ang akong hinigugmang bata? Kay sa matag higayon nga mosulti ako batok kaniya, gihinumdoman ko gihapon siya. Busa ang akong kasingkasing natandog sa kaluoy alang kaniya; kaluy-an ko gayod siya,” nag-ingon ang atong Amahan. ²¹“Pagbutang ug mga ilhanan sa dalan alang sa imong kaugalingon; paghimo ug mga poste nga timaan. Ibutang ang imong hunahuna sa dakong dalan, ang dalan nga imong gilaktan. Balik, birhen nga Israel, balik sa imong kaugalingong mga siyudad. ²²Hangtod kanus-a ka magduhaduha, anak nga babaye nga walay pagtuo? Kay nagmugna ako ug bag-ong butang sa kalibotan: usa ka babaye molibot sa usa ka lalaki.”

²³Mao kini ang giingon sa Amahan sa kasundalohan sa langit, ang Amahan sa Israel: Sa dihang ipahiuli ko ang ilang kahimtang, moingon sila pag-usab niini sa yuta sa Juda ug sa mga siyudad niini: ‘Panalanginan ka sa atong Amahan, pinuy-anan sa pagkamatarong, balaang bukid!’ ²⁴Ang Juda ug ang tanang siyudad niini magpuyo didto nga managsama—ang mga mag-uuma ug kadtong nagbalhinbalhin uban sa ilang mga panon. ²⁵“Kay bag-ohon ko ang kalag nga gikapoy ug busgon ang matag kalag nga nalumos sa kasubo.”

²⁶Niini nahigmata ako ug mitan-aw, ug ang akong pagkatulog matam-is kanako.

²⁷“Moabot ang mga adlaw, nag-ingon ang atong Amahan, nga pugason ko ang balay sa Israel ug ang balay sa Juda sa binhi sa tawo ug sa mananap. ²⁸Sama sa akong pagbantay kanila aron pag-ibot, paglumpag, pagpukan, paglaglag, ug pagdaot, mao usab ang akong pagbantay kanila aron pagtukod ug pagtanom,” nag-ingon ang atong Amahan. ²⁹“Nianang mga adlawa dili na sila moingon: ‘Ang mga amahan mikaon ug aslom nga ubas, ug ang mga ngipon sa ilang mga anak nangilo.’”

³⁰“Ang matag usa mamatay tungod sa iyang kaugalingong sala. Si bisan kinsa nga mokaon ug aslom nga ubas, ang iyang kaugalingong ngipon mangilo.”

³¹“Moabot ang mga adlaw, nag-ingon ang atong Amahan, nga maghimo ako ug bag-ong kasabotan uban sa balay sa Israel ug sa balay sa Juda. ^c c v31 Gipasiugdahan ni Jesus kini nga bag-ong kasabotan sa Kataposang Panihapon, pinaagi sa iyang kaugalingong dugo (Lucas 22:20); ginganlan siya sa Hebreohanon nga tigpataliwala nga naghimong tinuod sa saad sa atong Amahan (Hebreohanon 8:8-12). ³²Dili kini mahisama sa kasabotan nga akong gihimo uban sa ilang mga katigulangan sa adlaw nga gikuptan ko sila sa kamot aron pagpagawas kanila gikan sa yuta sa Ehipto—ang akong kasabotan nga ilang gilapas, bisan tuod ako nahimong bana kanila,” nag-ingon ang atong Amahan. ³³“Apan mao kini ang kasabotan nga akong himoon uban sa balay sa Israel human niadtong mga adlawa, nag-ingon ang atong Amahan: Ibutang ko ang akong pagtulon-an sulod kanila, ug isulat ko kini sa ilang mga kasingkasing. Mahimo akong ilang Amahan, ug sila mahimong akong mga anak. ³⁴Wala nay magtudlo sa iyang silingan o sa iyang igsoon, nga magaingon, ‘Ilha ang atong Amahan,’ kay silang tanan makaila kanako, gikan sa labing ubos kanila hangtod sa labing bantogan, nag-ingon ang atong Amahan. Kay pasayloon ko ang ilang kalapasan, ug dili ko na hinumdoman ang ilang sala.”

³⁵Mao kini ang giingon sa atong Amahan, nga naghatag sa adlaw ingon nga kahayag sa maadlaw ug sa natukod nga han-ay sa bulan ug sa mga bituon ingon nga kahayag sa magabii, nga nagkutaw sa dagat aron modahunog ang mga balod niini—ang Amahan sa kasundalohan sa langit mao ang iyang ngalan:

³⁶“Kon kini nga natukod nga han-ay mobiya gayod gikan sa akong atubangan, nag-ingon ang atong Amahan, nan ang mga anak sa Israel mohunong sa pagkahimong usa ka nasod sa akong atubangan hangtod sa kahangtoran.” ³⁷Mao kini ang giingon sa atong Amahan: Kon ang kalangitan sa itaas masukod ug ang mga patukoranan sa yuta sa ubos masusi, nan isalikway ko ang tanang mga anak sa Israel tungod sa tanan nilang gibuhat, nag-ingon ang atong Amahan.

³⁸“Moabot ang mga adlaw, nag-ingon ang atong Amahan, nga ang siyudad tukoron pag-usab alang kanako, gikan sa Tore sa Hananel hangtod sa Ganghaan sa Kanto. ³⁹Ang higot nga igsusukod molugway pa sa unahan, deretso sa bungtod sa Gareb, unya moliko paingon sa Goa. ⁴⁰Ang tibuok walog sa mga patayng lawas ug mga abo, ug ang tanang hagdanang uma hangtod sa Walog sa Kidron, hangtod sa kanto sa Ganghaan sa Kabayo sa sidlakan, mahimong balaan alang sa atong Amahan—dili na gayod ibton o lumpagon.”