يرمياه 31 FHB Father's Heart Bible™

31 ¹”ان وقت،“ اسان جو پيءُ فرمائي ٿو، ”آءٌ اسرائيل جي سڀني گهراڻن جو پيءُ ٿيندس، ۽ اهي منهنجا ٻار ٿيندا.“

²اسان جو پيءُ هيئن ٿو فرمائي تہ تلوار کان بچيل ماڻهن بيابان ۾ فضل ماڻيو؛ اسرائيل آرام ڳولڻ لاءِ هليو ويو.

³پري کان اسان جو پيءُ مون تي ظاهر ٿي فرمايو تہ ”مون توکي دائمي پيار سان پيار ڪيو آهي؛ تنهنڪري مون توکي لافاني شفقت سان پاڻ ڏانهن ڇڪيو آهي.“

⁴”وري آءٌ توکي اڏيندس، ۽ تون اڏجندينءَ، اي ڪنواري اسرائيل! وري تون پنهنجا دف کڻندينءَ ۽ خوشي ڪندڙن جي ناچ ۾ ٻاهر نڪرندينءَ. ⁵وري تون سامريه جي جبلن تي انگورن جا باغ پوکيندينءَ؛ پوکيندڙ پوکيندا ۽ ميوو ماڻيندا.“ ⁶ڇاڪاڻ تہ اهو ڏينهن ايندو جڏهن اِفرائيم جي جبلن ۾ پهريدار پڪاريندا تہ ”اُٿو، اچو تہ صيون ڏانهن، اسان جي پيءُ ڏانهن هلون!“

⁷ڇاڪاڻ تہ اسان جو پيءُ هيئن ٿو فرمائي تہ يعقوب لاءِ خوشيءَ سان ڳايو، قومن ۾ سڀ کان وڏيءَ لاءِ نعرا هڻو؛ اعلان ڪريو، ساراهيو ۽ چئو تہ ’اي اسان جا بابا، پنهنجي قوم کي، اسرائيل جي بچيل ماڻهن کي بچاءِ!‘ ⁸”ڏسو، آءٌ کين اتر جي ملڪ مان آڻيندس ۽ زمين جي ڏورانهن ڪنارن کان گڏ ڪندس—انهن ۾ انڌا ۽ لنگڙا، حامل عورت ۽ ڄڻڻ جي سورن واري عورت بہ هوندي. اهي سڀ گڏجي هتي موٽي ايندا، هڪ وڏي جماعت. ⁹روئندي ايندا، ۽ رحم لاءِ منٿن سان آءٌ کين هلائيندس؛ آءٌ کين پاڻيءَ جي ندين جي ڪناري، سڌي واٽ تي هلائيندس جتي اهي ٿاٻا نہ کائيندا، ڇاڪاڻ تہ آءٌ اسرائيل لاءِ پيءُ ٿيو آهيان، ۽ اِفرائيم منهنجو پهريون ڄاول پٽ آهي.“

¹⁰اي قومو، اسان جي پيءُ جو ڪلام ٻڌو، ۽ ڏورانهن ٻيٽن ۾ ان جو اعلان ڪريو؛ چئو تہ ”جنهن اسرائيل کي ڇڙوڇڙ ڪيو، سو کيس گڏ ڪندو، ۽ کيس اهڙيءَ طرح سنڀاليندو جيئن ريڍار پنهنجي ڌڻ کي سنڀاليندو آهي.“ ¹¹ڇاڪاڻ تہ اسان جي پيءُ يعقوب کي فديو ڏئي ڇڏايو آهي ۽ هن کان وڌيڪ زورآور هٿ کان آزاد ڪيو آهي. ¹²اهي ايندا ۽ صيون جي بلندي تي وڏي آواز سان ڳائيندا، ۽ اسان جي پيءُ جي ڀلائيءَ تي—اناج، نئين انگورن جي رس ۽ تيل تي، ۽ رڍن ۽ ڍورن جي ٻچن تي بہ— خوشيءَ سان چمڪي اُٿندا. سندن زندگي پاڻي ڏنل باغ جهڙي ٿيندي، ۽ اهي وري ڪڏهن بہ ڏک جي ڪري ڪمزور نہ ٿيندا.

¹³”تڏهن ڪنواريون ناچ ۾ خوش ٿينديون، ۽ جوان ۽ پوڙها بہ گڏجي. آءٌ سندن ماتم کي خوشيءَ ۾ بدلائيندس؛ آءٌ کين تسلي ڏيندس ۽ سندن ڏک جي بدران کين خوشي ڏيندس. ¹⁴آءٌ ڪاهنن کي گهڻائيءَ سان ڀريندس، ۽ منهنجا ٻار منهنجي ڀلائيءَ سان ڍاپي ويندا،“ اسان جو پيءُ فرمائي ٿو.

¹⁵اسان جو پيءُ هيئن ٿو فرمائي تہ راما ۾ هڪ آواز ٻڌڻ ۾ اچي ٿو—ماتم ۽ تلخ روئڻ. راحيل پنهنجن ٻارن لاءِ ٿي روئي؛ هوءَ پنهنجن ٻارن لاءِ تسلي وٺڻ کان انڪار ٿي ڪري، ڇاڪاڻ تہ اهي هاڻي ناهن. ^a a v15 متي هن ماتم کي بيت لحم ۾ ان روئڻ ۾ پورو ٿيل ڏسي ٿو جڏهن هيروديس ٻارن کي ماري ڇڏيو (متي 2:18) — ۽ پوءِ ايندڙ آيتن ۾ اسان جي پيءُ جو موٽي اچڻ جو واعدو غم کان اڳتي واري اميد ڏانهن اشارو ڪري ٿو.

¹⁶اسان جو پيءُ هيئن ٿو فرمائي تہ پنهنجي آواز کي روئڻ کان ۽ پنهنجين اکين کي ڳوڙهن کان روڪي رک، ڇاڪاڻ تہ تنهنجي ڪم جو اجر آهي، اسان جو پيءُ فرمائي ٿو؛ اهي دشمن جي ملڪ مان موٽي ايندا. ¹⁷”تنهنجي مستقبل لاءِ اميد آهي، اسان جو پيءُ فرمائي ٿو، ۽ تنهنجا ٻار پنهنجي ملڪ ڏانهن موٽي ايندا. ¹⁸مون ضرور اِفرائيم کي ماتم ڪندي ٻڌو آهي تہ ’تو مون کي ادب سيکاريو، ۽ مون ادب سکيو، اڻسکيل وڇڙي وانگر؛ مون کي موٽائي آڻ تہ آءٌ موٽي اچان، ڇاڪاڻ تہ تون منهنجو پيءُ آهين.‘ ¹⁹ڇاڪاڻ تہ جڏهن آءٌ ڦري ويس، تڏهن پشيمان ٿيس؛ جڏهن مون کي سمجهايو ويو، تڏهن مون پنهنجي ران تي ڌڪ هنيو. آءٌ شرمسار ۽ ذليل ٿيس، ڇاڪاڻ تہ مون پنهنجي جوانيءَ جي بي عزتي کنئي هئي. ^b b v19 ران تي ڌڪ هڻڻ هڪ قديم اشارو هو جيڪو سخت ڏک يا خوف ظاهر ڪندو هو. ²⁰ڇا اِفرائيم منهنجو پيارو پٽ آهي؟ ڇا هو منهنجو لاڏلو ٻار آهي؟ ڇاڪاڻ تہ جڏهن بہ آءٌ هن جي خلاف ڳالهايان ٿو، تڏهن بہ آءٌ کيس ياد ڪريان ٿو. تنهنڪري هن لاءِ منهنجي دل رحم سان ڀرجي ٿي اچي؛ آءٌ ضرور مٿس رحم ڪندس،“ اسان جو پيءُ فرمائي ٿو. ²¹”پنهنجي لاءِ واٽ جا نشان کڙا ڪر؛ پنهنجي لاءِ رهنمائي جا اشارا ٺاهه. پنهنجو ڌيان شاهراهه تي رک، انهيءَ واٽ تي جنهن تي تون هلي هئينءَ. اي ڪنواري اسرائيل، موٽي اچ، پنهنجن شهرن ڏانهن موٽي اچ. ²²اي بي وفا ڌيءَ، تون ڪيستائين ڊانوان ڊول رهندينءَ؟ ڇاڪاڻ تہ مون زمين تي هڪ نئين شيءِ پيدا ڪئي آهي: عورت مرد کي گهيرو ڪندي.“

²³آسمان جي لشڪرن جو پيءُ، اسرائيل جو پيءُ هيئن ٿو فرمائي تہ جڏهن آءٌ سندن قسمت بحال ڪندس، تڏهن اهي يهوداه جي ملڪ ۽ ان جي شهرن ۾ وري هيئن چوندا تہ ’اسان جو پيءُ توکي برڪت ڏئي، سچائيءَ جا گهر، پاڪ جبل!‘ ²⁴يهوداه ۽ ان جا سڀ شهر اتي گڏجي رهندا—هاري ۽ پنهنجن ڌڻن سان گهمندڙ. ²⁵”ڇاڪاڻ تہ آءٌ ٿڪل جان کي تازو ڪندس ۽ ڏک سان ڪمزور ٿيل هر جان کي ڀريندس.“

²⁶تڏهن آءٌ جاڳيس ۽ نهاريم؛ منهنجي ننڊ مون لاءِ مٺي رهي هئي.

²⁷”اهڙا ڏينهن ايندا، اسان جو پيءُ فرمائي ٿو، جڏهن آءٌ اسرائيل جي گهراڻي ۽ يهوداه جي گهراڻي کي ماڻهن جي ٻج ۽ جانورن جي ٻج سان پوکيندس. ²⁸جيئن آءٌ کين پاڙان پٽڻ، ڊاهڻ، اونڌو ڪرڻ، تباهه ڪرڻ ۽ نقصان پهچائڻ لاءِ نگراني ڪندو رهيس، تيئن آءٌ کين اڏڻ ۽ پوکڻ لاءِ نگراني ڪندس،“ اسان جو پيءُ فرمائي ٿو. ²⁹”انهن ڏينهن ۾ اهي وري نہ چوندا تہ ’ابن ڏاڏن کٽا انگور کاڌا، ۽ سندن ٻارن جا ڏند کٽا ٿي ويا.‘“

³⁰”هر ڪو پنهنجي ئي گناهه سبب مرندو. جيڪو بہ کٽا انگور کائيندو، تنهن جا پنهنجا ڏند کٽا ٿيندا.“

³¹”اهڙا ڏينهن اچي رهيا آهن، اسان جو پيءُ فرمائي ٿو، جڏهن آءٌ اسرائيل جي گهراڻي ۽ يهوداه جي گهراڻي سان نئون عهد ڪندس. ^c c v31 يسوع هي نئون عهد آخري رات جي ماني تي پنهنجي رت ۾ قائم ڪيو (لوقا 22:20)؛ عبرانين جو ڪتاب کيس اهڙو وچولو ٿو سڏي جيڪو اسان جي پيءُ جي واعدي کي پڪو ٿو ڪري (عبرانين 8:8-12). ³²اهو انهيءَ عهد وانگر نہ ٿيندو جيڪو مون سندن ابن ڏاڏن سان انهيءَ ڏينهن ڪيو هو جڏهن مون کين هٿ کان وٺي مصر جي ملڪ مان ڪڍيو—منهنجو اهو عهد جيڪو انهن ٽوڙيو، جيتوڻيڪ آءٌ سندن مڙس هوس،“ اسان جو پيءُ فرمائي ٿو. ³³”پر هي اهو عهد آهي جيڪو آءٌ انهن ڏينهن کان پوءِ اسرائيل جي گهراڻي سان ڪندس، اسان جو پيءُ فرمائي ٿو تہ آءٌ پنهنجي شريعت سندن اندر ۾ رکندس، ۽ ان کي سندن دلين تي لکندس. آءٌ سندن پيءُ ٿيندس، ۽ اهي منهنجا ٻار ٿيندا. ³⁴وري ڪو بہ پنهنجي پاڙيسريءَ يا پنهنجي ڀاءُ کي هيئن چئي نہ سيکاريندو تہ ’اسان جي پيءُ کي سڃاڻ،‘ ڇاڪاڻ تہ اهي سڀ مون کي سڃاڻندا، ننڍي کان وڏي تائين، اسان جو پيءُ فرمائي ٿو. ڇاڪاڻ تہ آءٌ سندن بدڪاري معاف ڪندس، ۽ سندن گناهه وري ڪڏهن ياد نہ ڪندس.“

³⁵اسان جو پيءُ هيئن ٿو فرمائي، جيڪو ڏينهن جي روشنيءَ لاءِ سج ڏئي ٿو ۽ رات جي روشنيءَ لاءِ چنڊ ۽ تارن جو مقرر ڪيل قاعدو ڏئي ٿو، جيڪو سمنڊ کي اڀاري ٿو تہ ان جون لهرون گجن— آسمان جي لشڪرن جو پيءُ سندس نالو آهي:

³⁶”جيڪڏهن هي مقرر قاعدو ڪڏهن بہ منهنجي اڳيان کان ٽري وڃي، اسان جو پيءُ فرمائي ٿو، تہ پوءِ اسرائيل جا ٻار منهنجي اڳيان هميشه لاءِ قوم هجڻ کان بند ٿي ويندا.“ ³⁷اسان جو پيءُ هيئن ٿو فرمائي تہ جيڪڏهن مٿي آسمان ماپي سگهجن ۽ هيٺ زمين جا بنياد کوجي سگهجن، تہ آءٌ اسرائيل جي سڀني ٻارن کي سندن ڪيل سڀ ڪجهه جي ڪري رد ڪري ڇڏيندس، اسان جو پيءُ فرمائي ٿو.

³⁸”اهڙا ڏينهن ايندا، اسان جو پيءُ فرمائي ٿو، جڏهن شهر منهنجي لاءِ حننيل جي برج کان وٺي ڪنڊ واري دروازي تائين ٻيهر اڏيو ويندو. ³⁹ماپڻ واري رسي اڃا اڳتي وڌي، سڌي گارب جي ٽڪريءَ تائين ويندي، پوءِ گوعا ڏانهن مڙندي. ⁴⁰لاشن ۽ راک جي سڄي واديءَ، ۽ قدرون وادي تائين سڀ ڍلوان زمينون، اوڀر ۾ گهوڙن واري دروازي جي ڪنڊ تائين، اسان جي پيءُ لاءِ پاڪ ٿينديون—ڪڏهن بہ وري پاڙان نہ پٽيون وينديون ۽ نہ ڊاهيون وينديون.“