پيءُ پنهنجي گھراڻي کي بحال ڪرڻ جو واعدو ڪري ٿو
ايندڙ نسل لاءِ ڪتاب ۾ لکيل لفظ. دهشت حقيقي آهي ۽ زخم ڪنهن به انساني دوا کان ٻاهر، تڏهن به اسان جو پيءُ، جنهن کين ڌڪ هنيو، واعدو ڪري ٿو ته هو پاڻ کين شفا ڏيندو، سندن ڳچين تان جوءَ ڀڃي ڇڏيندو، ۽ وري سندن پيءُ ٿيندو.
اسان جو پيءُ آيتن ۾ ڳالهائي ٿو 2–3, 5–22
30 1اسان جي پيءُ وٽان يرمياه ڏانهن جيڪو ڪلام آيو، سو هي آهي:
2اسرائيل جو اسان جو پيءُ فرمائي ٿو تہ جيڪي سڀ ڪلام مون تو سان ڪيا آهن، سي ڪنهن ڪتاب ۾ لکي ڇڏ. 3ڏس، اهي ڏينهن اچڻ وارا آهن، اسان جو پيءُ فرمائي ٿو، جڏهن آءٌ پنهنجي قوم اسرائيل ۽ يهودا جي خوشحالي بحال ڪندس، اسان جو پيءُ فرمائي ٿو، ۽ کين انهيءَ ملڪ ۾ موٽائي آڻيندس جيڪو مون سندن ابن ڏاڏن کي ڏنو هو، تڏهن اهي ان تي قبضو ڪندا.
4اسرائيل ۽ يهودا بابت اسان جي پيءُ جيڪي ڳالهيون چيون، سي هي آهن:
5اسان جو پيءُ فرمائي ٿو تہ ”اسان هڪ ڏهڪائيندڙ رڙ ٻڌي آهي — دهشت آهي، سلامتي ناهي. 6هاڻي پڇي ڏسو: ڇا نر ٻار ڄڻي سگھي ٿو؟ پوءِ آءٌ هر طاقتور ماڻهوءَ کي ڇو ٿو ڏسان تہ ٻار ڄڻيندڙ عورت وانگر پنهنجا هٿ پاسن تي رکيو بيٺو آهي، ۽ هر منهن پيلو ٿي ويو آهي؟ 7اهو ڏينهن ڪيڏو نہ ڏهڪائيندڙ آهي! ان جهڙو ٻيو ڪوبہ ناهي. اهو يعقوب لاءِ ڏکئي گھڙيءَ جو وقت آهي، پر ان مان هو ڇوٽڪارو ماڻيندو. 8انهيءَ ڏينهن، آسمان جي لشڪرن جو پيءُ فرمائي ٿو، آءٌ تنهنجي ڳچيءَ تان جوا ڀڃي ڇڏيندس ۽ تنهنجا ٻنڌڻ ٽوڙي ڇڏيندس، ۽ اجنبي وري کيس غلام نہ بڻائيندا. 9بلڪ اهي اسان جي پيءُ جي ۽ پنهنجي بادشاهه دائود جي خدمت ڪندا، جنهن کي آءٌ سندن لاءِ اٿاريندس. 10تنهنڪري اي منهنجا ٻانها يعقوب، ڊڄ نہ، اسان جو پيءُ فرمائي ٿو، ۽ اي اسرائيل، حيران نہ ٿي؛ ڇاڪاڻ تہ ڏس، آءٌ تو کي پري کان ۽ تنهنجي اولاد کي سندن قيد جي ملڪ کان بچائي ايندس. يعقوب سڪون ۽ آرام ۾ موٽي ايندو، ۽ ڪوبہ کيس ڊيڄاريندو نہ. 11ڇاڪاڻ تہ آءٌ تو کي بچائڻ لاءِ تو سان گڏ آهيان، اسان جو پيءُ فرمائي ٿو. جيتوڻيڪ آءٌ انهن سڀني قومن کي، جن ۾ مون تو کي پکيڙيو هو، پوريءَ طرح ناس ڪري ڇڏيان، تہ بہ تو کي ڪڏهن پوريءَ طرح ناس نہ ڪندس. پر آءٌ تو کي انصاف سان سڌاريندس، ۽ تو کي بلڪل سزا کان ڇڏي نہ ڏيندس.“
12ڇاڪاڻ تہ اسان جو پيءُ فرمائي ٿو تہ ”تنهنجو زخم لاعلاج آهي، تنهنجو گھاءُ سخت آهي. 13تنهنجو مقدمو وڙهڻ وارو ڪو ناهي؛ تنهنجي گھاءَ لاءِ ڪا دوا ناهي، تو لاءِ ڪو شفا ناهي. 14تنهنجا سڀ عاشق تو کي وساري ويٺا آهن؛ هو تنهنجي ڪا پرواه نٿا ڪن. ڇاڪاڻ تہ مون تو کي دشمن جي ڌڪ وانگر، ظالم ماڻهوءَ جي سزا سان ڌڪ هنيو آهي، ڇاڪاڻ تہ تنهنجو ڏوهه وڏو آهي ۽ تنهنجا گناه گھڻا آهن. 15تون پنهنجي زخم تي ڇو رڙيون ٿو ڪرين؟ تنهنجو درد لاعلاج آهي. ڇاڪاڻ تہ تنهنجو ڏوهه وڏو آهي ۽ تنهنجا گناه گھڻا آهن، تنهنڪري مون تو سان اهي ڪم ڪيا آهن. 16تنهنڪري جيڪي تو کي کائيندا آهن، سي کائجي ويندا، ۽ تنهنجا سڀ دشمن، هڪ بہ باقي نہ رهندو، قيد ۾ هليا ويندا؛ جيڪي تو کي ڦريندا آهن، سي ڦرجي ويندا، ۽ جيڪي تو کي شڪار ڪندا آهن، تن کي آءٌ شڪار ٿيڻ لاءِ حوالي ڪندس.“ 17ڇاڪاڻ تہ آءٌ تنهنجي صحت بحال ڪندس ۽ تنهنجا زخم ڀريندس، اسان جو پيءُ فرمائي ٿو، ڇاڪاڻ تہ هنن تو کي ڌڪاريل سڏيو تہ ”هيءَ صيون آهي، جنهن جي ڪنهن کي پرواه ناهي.“
18اسان جو پيءُ هيئن ٿو فرمائي تہ ”ڏس، آءٌ يعقوب جي خيمن جي خوشحالي بحال ڪندس ۽ سندس گھرن تي رحم ڪندس؛ شهر پنهنجي ٽڪر تي ٻيهر اڏبو، ۽ محل پنهنجي جاءِ تي بيهندو. 19انهن مان شڪرگذاري ۽ خوشيءَ جا آواز نڪرندا. آءٌ کين وڌائيندس، ۽ اهي گھٽ نہ ٿيندا؛ آءٌ کين عزت ڏيندس، ۽ اهي ننڍا نہ ٿيندا. 20سندن ٻار اڳ وانگر ٿيندا، ۽ سندن جماعت منهنجي اڳيان قائم ڪئي ويندي، ۽ جيڪي کين ستائيندا آهن، تن سڀني کي آءٌ سزا ڏيندس. 21سندن اڳواڻ سندن ئي مان هڪ هوندو، ۽ سندن حاڪم سندن وچ مان نڪرندو. آءٌ کيس ويجھو آڻيندس، ۽ هو منهنجي ويجھو ايندو، ڇاڪاڻ تہ ٻي صورت ۾ ڪير پنهنجي جان خطري ۾ وجھي منهنجي ويجھو اچڻ جي جرئت ڪندو؟ اسان جو پيءُ فرمائي ٿو. a a v21 جيڪو حاڪم اڪيلو اسان جي پيءُ جي ويجھو اچڻ لاءِ ويجھو آندو ويندو، سو يسوع ڏانهن اشارو ڪري ٿو، جيڪو پنهنجي سڀني ٻارن لاءِ پيءُ ڏانهن رستو کولي ٿو. 22اوهين منهنجا ٻار ٿيندا، ۽ آءٌ اوهان جو پيءُ ٿيندس.“
23ڏس، اسان جي پيءُ جو طوفان! غضب نڪري چڪو آهي، هڪ ڦيرو ڏيندڙ آنڌي؛ اها بدڪارن جي مٿي تي گھمندي ڪرندي. 24اسان جي پيءُ جو ڀڙڪندڙ غصو نہ موٽندو، جيستائين هو پنهنجي دل جا ارادا پورا ڪري نہ وٺي. اچڻ وارن ڏينهن ۾ اوهين اهو سمجھي وٺندا.