Abbaan maatii isaa deebisee dhaabuuf waadaa gala
Dubbiin kitaaba keessatti dhaloota boodaaf barreeffame. Sodaan dhugaadha, madaan qoricha namaa ol; ta'us Abbaan keenya isaan rukute mataa isaatiin isaan fayyisuuf, bokkoo morma isaanii irraa cabsuuf, deebi'ee Abbaa isaanii ta'uuf waadaa seena.
Abbaan keenya lakkoofsota keessatti dubbata 2–3, 5–22
30 1Dubbiin Abbaa keenya irraa Ermiyaasitti dhufe:
2Abbaan keenya isa Israa'el akkana jedha: Dubbii ani sitti dubbadhe hunda kitaaba keessatti barreessi. 3Kunoo, guyyoonni in dhufu, jedha Abbaan keenya, yeroo ani badhaadhina sabni koo Israa'elii fi Yihudaa deebisee, biyya ani abbootii isaaniitiif kenne sanatti isaan deebisee fidu, isaanis lafa sana in qabatu, jedha Abbaan keenya.
4Kunneen dubbii Abbaan keenya waa'ee Israa'elii fi Yihudaa dubbate dha:
5Abbaan keenya akkana jedha: «Sagalee iyyaa sodaa dhageenye—naasuu malee nagaan hin jiru. 6Amma gaafadhaa, ilaalaas: dhiirri in da'uu? Maaliif ta'ee ani dhiira jabaa hundumaa akka dubartii da'uu irra jirtu harka isaa mudhii isaa irra kaa'ee, fuulli hundumtuus halluu dhabee nan arga? 7Guyyaan sun akkam sodaachisaa dha! Kan isa fakkaatu hin jiru. Yeroo rakkinaa Yaaqoobiif dha—ta'ullee isa keessaa in fayyina. 8Guyyaa sana, jedha Abbaan waraana waaqaa, jabduu morma kee irraa nan cabsa, hidhaa kees nan citsa, ormoonni deebi'anii isa hin garboomsan. 9Isaan garuu Abbaa keenyaaf fi mootii isaanii Daawit isa ani isaaniif kaasu sanaaf in tajaajilu. 10Kanaaf hin sodaatin, Yaaqoob garbicha koo, jedha Abbaan keenya, Israa'el, hin dhiphatin; kunoo, ani fageenyaa si fayyisa, ijoollee kees biyya booji'amanii turan irraa. Yaaqoob callisaa fi tasgabbiitti in deebi'a, namni tokko iyyuu isa hin sodaachisu. 11Ani si fayyisuuf si wajjin jira, jedha Abbaan keenya. Saboota ani isaan gidduutti si facaase hunda guutummaatti yoon barbadeessu iyyuu, si garuu guutummaatti hin barbadeessu. Murtiidhaan garuu si adaba, adabbii malee guutummaatti si hin dhiisu.»
12Abbaan keenya akkana jedha: «Cabiinsi kee fayyuu hin danda'u, madaan kee hamaa dha. 13Namni dhimma kee falmu hin jiru; madaa keef qoricha hin jiru, siif fayyinni hin jiru. 14Jaallattoonni kee hundinuu si irraanfataniiru; isaan si hin barbaadan. Ani akka diinaa si rukutee jira, adabbii nama garaa jabeessaa fakkaatuun, sababii yakki kee guddaa fi cubbuun kee baay'ee ta'eef. 15Maaliif madaa keetiif iyyita? Dhukkubni kee fayyuu hin danda'u. Sababii yakki kee guddaa fi cubbuun kee baay'ee ta'eef, ani waan kana sitti nan godhe. 16Kanaaf warri si nyaatan hundinuu in nyaatamu, diinonni kee hundinuu—tokkoon tokkoon isaanii—boojuutti in deemu; warri si saaman in saamamu, warri si saamicha godhatan hundas saamicha ta'uuf isaan nan kenna.» 17Ani fayyaa kee deebisee madaa kee nan fayyisa, jedha Abbaan keenya, sababii isaan si kan gatame jedhanii waamaniif, «Kun Tsiyoon dha—namni tokko iyyuu isheef hin yaadu.»
18Abbaan keenya akkana jedha: «Kunoo, ani badhaadhina dunkaana Yaaqoob deebisee, mana isaatiif nan araarama; magaalaan tulluu ofii isaa irratti in ijaaramti, masaraanis iddoo isaa irratti in dhaabata. 19Isaan keessaa galateeffannaa fi sagaleen ayyaanaa in ba'a. Ani isaan nan baay'isa, isaan hin xinnaatan; ani isaan nan kabaja, isaan hin salphatan. 20Ijoolleen isaanii akka durii in ta'u, waldaan isaaniis fuula koo duratti in jabaata, warra isaan cunqursan hundas nan adaba. 21Hoggantuun isaanii isaan keessaa tokko in ta'a, bulchaan isaaniis isaan gidduudhaa in ba'a. Ani isa nan dhiheessa, innis gara koo in dhufa—yoo kana hin ta'in eenyutu jireenya isaa balaarra buusee gara koo dhufuuf garaa jabaata? jedha Abbaan keenya. a a v21 Bulchaan isa tokkichi qofti gara Abbaa keenyaatti dhiyaachuuf fidamu Yesus, isa ijoollee isaa hundaaf gara Abbaatti karaa banu, dursee agarsiisa. 22Isinis ijoollee koo in ta'ru, anis Abbaa keessan nan ta'a.»
23Kunoo, bubbee Abbaa keenyaa! Dheekkamsi ba'eera, bubbee ukkaamsu; mataa warra hamoo irratti gad bu'ee in naannaa'a. 24Dheekkamsi Abbaa keenyaa isa ibiddaa hanga kaayyoo garaa isaa raawwatee guututti hin deebi'u. Bara dhufuu keessa kana in hubattu.
