Mampanantena ny Ray fa hamerina ny ankohonany

Teny nosoratana tao anaty boky ho an'ny taranaka manaraka. Marina ny fahatahorana ary tsy azon'ny fanafody olombelona ny ratra, nefa Rayntsika izay namely azy dia mampanantena fa Izy no hanasitrana azy ireo, handrava ny zioga amin'ny vozony, ary ho Rainy indray.

Miteny Raintsika ao amin’ireo andininy 2–3, 5–22

Toko 30.

Ny teny tonga tamin’i Jeremia avy amin’i Raintsika:

Izao no lazain’i Raintsika, Rain’i Israely: Soraty ao anaty boky ny teny rehetra nolazaiko taminao. Indro, ho avy ny andro, hoy i Raintsika, hamerenako amin’ny laoniny ny oloko Israely sy Joda, hoy i Raintsika, ary hampodiko any amin’ny tany nomeko ny razany izy ireo, ka hanana izany izy ireo.

Ireto no teny nolazain’i Raintsika momba an’i Israely sy Joda:

Izao no lazain’i Raintsika: «Renay ny kiaka mampihorohoro, tahotra fa tsy misy fiadanana. Anontanio ary mijere: moa mahay miteraka va ny lahy? Nahoana àry no hitako ny lehilahy mahery rehetra mametraka ny tànany amin’ny valahany toy ny vehivavy mitaraina hiteraka, ary ny tarehy rehetra mivadika ho mavo? Endrey ny hatsiaran’izany andro izany! Tsy misy tahaka azy. Fotoana fahoriana ho an’i Jakoba izany, nefa ho voavonjy avy ao izy. Amin’izany andro izany, hoy ny Ray, Tompon’ny miaramila any an-danitra, dia hotapahiko ny zioga eo amin’ny hatoranao ary hovakiko ny fatoranao, ary tsy hanandevo azy intsony ny vahiny. Fa hanompo an’i Raintsika izy sy an’i Davida mpanjakany, izay hasandratro ho azy. Koa aza matahotra, ry Jakoba mpanompoko, hoy i Raintsika, ary aza mivadi-po, ry Israely; fa indro, hovonjeko avy any lavitra ianao, ary ny taranakao avy any amin’ny tany nahabanjinany. Hiverina i Jakoba ka hitoetra amin’ny fitoniana sy fiadanana, ary tsy hisy hampitahotra azy. Fa momba anao Izaho hamonjy anao, hoy i Raintsika. Na dia holevoniko tanteraka aza ny firenena rehetra izay nanaparitahako anao, dia tsy holevoniko tanteraka kosa ianao. Fa hataiziko araka ny rariny ianao, ary tsy havelako tsy ho voasazy mihitsy.»

Fa izao no lazain’i Raintsika: «Tsy sitrana ny ratranao, mafy ny feninao. Tsy misy hiaro ny adinao; tsy misy fanafody ho an’ny feninao, tsy misy fanasitranana ho anao. Hadin’ireo mpitia anao rehetra ianao; tsy miraharaha anao izy. Fa nokapohiko ianao tahaka ny fandrapahan’ny fahavalo, tamin’ny fanaizana toy ny an’ny olona masiaka, satria be ny helokao ary maro ny fahotanao. Nahoana no mitaraina noho ny ratranao ianao? Tsy sitrana ny fanaintainanao. Satria be ny helokao ary maro ny fahotanao, dia nataoko taminao ireo zavatra ireo. Koa ho lanina izay rehetra mandany anao, ary ho lasa babo ny fahavalonao rehetra, tsy ankanavaka; ho voaroba izay mandroba anao, ary izay rehetra mamabo anao dia hatolotro ho babo.» Fa hamerenako ny fahasalamanao ianao ary hotsaboiko ny feninao, hoy i Raintsika, satria nantsoin’izy ireo hoe voaroaka ianao: «Ity Ziona ity, tsy misy miraharaha azy.»

Izao no lazain’i Raintsika: «Indro, hamerenako amin’ny laoniny ny tranolain’i Jakoba ary hiantrako ny fonenany; haorina eo amin’ny havoany ny tanàna, ary hijoro eo amin’ny toerany ny lapa. Hivoaka avy amin’izy ireo ny fisaorana sy ny feon’ny fifaliana. Hampitomboiko izy, ka tsy ho vitsy; hankalazaiko izy, ka tsy ho kely. Ho tahaka ny tamin’ny fahiny ny zanany, ary ho tafatoetra eo anatrehako ny fivoriany, ary hosaziko izay rehetra mampahory azy. Ho olona avy aminy ihany ny mpitarika azy, ary ho avy eo aminy ny mpanapaka azy. Hataoko hanakaiky izy, dia hanatona Ahy izy; fa iza moa no hahasahy hanao risika amin’ny ainy mba hanatona Ahy? hoy i Raintsika. ^a Ary ho zanako ianareo, ary Izaho no ho Rainareo.»

Indro, ny tafio-drivotra avy amin’i Raintsika! Efa nivoaka ny fahatezerana, tafio-drivotra mikorontana; hihodinkodina eo amin’ny lohan’ny ratsy fanahy izany. Tsy hiverina ny hatezeran’i Raintsika mirehitra mandra-pahatanterahany sy mandra-pahavitany ny fikasan’ny fony. Amin’ny andro ho avy dia ho takatrareo izany.