Jeremias 30

30 ¹Ang pulong nga midangat kang Jeremias gikan sa atong Amahan:

²Mao kini ang giingon sa atong Amahan sa Israel: Isulat sa usa ka basahon ang tanang mga pulong nga akong gisulti kanimo. ³Tan-awa—moabot ang mga adlaw, nag-ingon ang atong Amahan, nga akong ipasig-uli ang kapalaran sa akong katawhan nga Israel ug Juda, nag-ingon ang atong Amahan, ug dad-on ko sila pagbalik sa yuta nga akong gihatag sa ilang mga katigulangan, ug ilang panag-iyahan kini.

⁴Mao kini ang mga pulong nga gisulti sa atong Amahan mahitungod sa Israel ug Juda:

⁵Mao kini ang giingon sa atong Amahan: “Nakadungog kami ug singgit sa kalisang—kahadlok, walay kalinaw. ⁶Pangutana karon ug tan-awa: makahimugso ba ang usa ka lalaki? Nganong nakita ko man ang matag kusgan nga lalaki nga nagkupot sa iyang hawak sama sa babayeng nagbati, ug ang matag nawong nangluspad? ⁷Pagkamakalilisang gayod niadtong adlawa! Walay sama niini. Panahon kini sa kagul-anan alang kang Jacob—apan gikan niini maluwas siya. ⁸Nianang adlawa, nag-ingon ang Amahan sa kasundalohan sa langit, akong balion ang yugo gikan sa imong liog ug putlon ang imong mga gapos, ug ang mga langyaw dili na makaulipon kaniya. ⁹Hinunoa magaalagad sila sa atong Amahan, ug kang David nga ilang hari, nga akong patindogon alang kanila. ¹⁰Busa ayaw kahadlok, Jacob nga akong sulugoon, nag-ingon ang atong Amahan, ug ayaw kaluya, Israel; kay tan-awa—luwason ko ikaw gikan sa halayo, ug ang imong mga anak gikan sa yuta sa ilang pagkabihag. Mobalik si Jacob ngadto sa kalinaw ug kahupayan, ug walay magpahadlok kaniya. ¹¹Kay ako magauban kanimo aron sa pagluwas kanimo, nag-ingon ang atong Amahan. Bisan pa laglagon ko sa hingpit ang tanang kanasoran diin ko ikaw gipatibulaag, dili ko ikaw laglagon sa hingpit. Apan disiplinahon ko ikaw uban sa hustisya, ug dili ko ikaw biyaan nga walay silot sa bug-os.”

¹²Kay mao kini ang giingon sa atong Amahan: “Dili na matambalan ang imong samad, grabe ang imong pagkasamad. ¹³Walay si bisan kinsa nga molaban sa imong kaso; alang sa imong samad walay tambal, walay kaayohan alang kanimo. ¹⁴Nalimot na kanimo ang tanan mong mga hinigugma; wala silay pagpakabana kanimo. Kay gihampak ko ikaw sama sa paghampak sa usa ka kaaway, uban sa disiplina sa usa ka mabangis nga tawo, tungod kay daku ang imong pagkasad-an ug daghan ang imong mga sala. ¹⁵Nganong nagtiyabaw ka man tungod sa imong samad? Dili na matambalan ang imong kasakit. Tungod kay daku ang imong pagkasad-an ug daghan ang imong mga sala, gibuhat ko kining mga butanga kanimo. ¹⁶Busa ang tanang molamoy kanimo pagalamyon usab, ug ang tanan mong mga kaaway—ang matag usa kanila—mabihag; ang mga nangilog kanimo pagailogan usab, ug ang tanang nagatukob kanimo itugyan ko ingon nga tukbonon.” ¹⁷Kay ipahiuli ko ang imong panglawas ug ayohon ko ang imong mga samad, nag-ingon ang atong Amahan, tungod kay gitawag ka nila nga sinalikway: “Mao kini ang Sion—walay nagpakabana kaniya.”

¹⁸Mao kini ang giingon sa atong Amahan: “Tan-awa—ipasig-uli ko ang kapalaran sa mga tolda ni Jacob ug maluoy ako sa iyang mga pinuy-anan; ang siyudad tukoron pag-usab ibabaw sa iyang tapok, ug ang palasyo mobarog sa nahimutangan niini. ¹⁹Gikan kanila motungha ang pagpasalamat ug ang mga tingog sa pagsaulog. Padaghanon ko sila, ug dili sila magkadiyutay; pasidunggan ko sila, ug dili sila magkagamay. ²⁰Ang ilang mga anak mahisama sa ilang kaniadto, ug ang ilang katilingban matukod sa akong atubangan, ug silotan ko ang tanang nagdaugdaug kanila. ²¹Ang ilang pangulo usa sa ilang kaugalingon, ug ang ilang magmamando mogula gikan kanila. Paduolon ko siya, ug moduol siya kanako—kay kinsa pa may mangahas sa pagtahan sa iyang kinabuhi aron sa pagduol kanako? nag-ingon ang atong Amahan. ^a a v21 Ang magmamando nga mao lamang ang gipaduol aron sa pagpaduol sa atong Amahan nagtumong nga daan ngadto kang Jesus, ang usa nga nagbukas sa dalan paingon sa Amahan alang sa tanan niyang mga anak. ²²Ug kamo mahimong akong mga anak, ug ako mahimong inyong Amahan.”

²³Tan-awa—ang bagyo sa atong Amahan! Migula na ang kapungot, usa ka nagbanlas nga unos; mohuros kini diha sa ulo sa mga daotan. ²⁴Ang nagdilaab nga kasuko sa atong Amahan dili mobalik hangtod nga iyang matuman ug matapos ang mga katuyoan sa iyang kasingkasing. Sa umaabot nga mga adlaw inyong masabtan kini.