Sang Rama Janji bakal Mulihake Kulawargane

Pangandika kang katulis ing kitab kanggo turun ing tembé. Pagiris iku nyata lan tatuné ngluwihi tamba manungsa apa waé, nanging Rama kita kang wis ngajar wong-wong mau prasetya bakal marasaké piyambak, nugelaké pasangan saka guluné, lan dadi Ramané manèh.

Pasal 30.

Pangandika kang kaparingake marang Yeremia saka Rama kita:

Mangkene pangandikane Rama kita, Ramane Israel: Tulisen ing sawijining kitab sakabehe pangandika kang wis Dakngandikakake marang kowe. Lah — bakal teka ing dina-dina, mangkono pangandikane Rama kita, nalika Aku bakal mulihake kahanane umatKu Israel lan Yehuda, mangkono pangandikane Rama kita, sarta Dakbalekake menyang tanah kang wis Dakparingake marang para leluhure, lan bakal padha ndarbeni tanah mau.

Iki pangandika kang wis dingandikakake dening Rama kita tumrap Israel lan Yehuda:

Mangkene pangandikane Rama kita: “Kita wis krungu swara jerit saka giris — pagiris, ora ana tentrem rahayu. Padha takona saiki lan deleng: apa wong lanang bisa nglairake? Yagene kok Aku mirsani saben wong lanang kang gagah nyekeli bangkekane kaya wong wadon kang nglarani arep nglairake, lan saben rai dadi pucet? Iba nggegirisi dina iku! Ora ana kang madhani. Iku mangsa karubedan tumrap Yakub — nanging saka iku dheweke bakal diluwari. Ing dina iku, mangkono pangandikane Rama kang nguwasani sakehing wadyabala swarga, Aku bakal nugel pasangan saka gulumu lan medhotake talimu, lan wong manca ora bakal maneh njajah dheweke. Nanging bakal padha ngabekti marang Rama kita, lan marang Prabu Dawud ratune, kang bakal Dakjumenengake kanggo wong-wong mau. Mulane aja wedi, he Yakub abdiKu, mangkono pangandikane Rama kita, lan aja giris, he Israel; awit lah — Aku bakal ngluwari kowe saka panggonan kang adoh, lan anak-anakmu saka tanah pambuwangane. Yakub bakal bali marang katentreman lan kepenak, lan ora ana wong kang gawe wedine. Awit Aku nunggil karo kowe arep ngluwari kowe, mangkono pangandikane Rama kita. Sanadyan Aku numpes babar-pisan sakehing bangsa, panggonan anggonKu mbuyarake kowe, Aku ora bakal numpes kowe babar-pisan. Nanging Aku bakal ndhidhik kowe kanthi adil, lan ora bakal negakake kowe tanpa paukuman babar-pisan.”

Awit mangkene pangandikane Rama kita: “Tatumu ora bisa diwarasake, babakmu banget abote. Ora ana wong kang mbelani prakaramu; tumrap tatumu ora ana tamba, ora ana kawarasan tumrap kowe. Sakehing kang nresnani kowe wis padha lali marang kowe; wong-wong mau ora mreduli kowe. Awit Aku wis nggebug kowe kaya pamukuling mungsuh, kanthi paukumane wong kang kejem lan siya, awit kaluputanmu gedhe lan dosamu akeh. Yagene kowe sambat marga tatumu? Larane ora bisa diwarasake. Marga kaluputanmu gedhe lan dosamu akeh, mula Aku wis nindakake iki kabeh marang kowe. Mulane sakehing wong kang mangan kowe bakal padha dipangan, lan sakehing mungsuhmu — siji lan sijine — bakal padha menyang pambuwangan; wong-wong kang njarah-rayah kowe bakal padha dijarah-rayah, lan sakehing kang mangsa kowe bakal Dakpasrahake dadi memangsan.” Awit Aku bakal mulihake kawarasanmu lan marasake tatu-tatumu, mangkono pangandikane Rama kita, amarga kowe diarani wong buwangan: “Iki Sion — ora ana kang mreduli dheweke.”

Mangkene pangandikane Rama kita: “Lah — Aku bakal mulihake kahanane tarub-tarube Yakub lan melasi padunungane; kutha iku bakal dibangun maneh ing gundhukane, lan kraton bakal ngadeg ing panggonane kang bener. Saka panggonan iku bakal metu pamuji-sokur lan swarane wong kang padha bungah-bungah. Aku bakal ngakehake wong-wong mau, lan ora bakal sathithik; Aku bakal ngluhurake wong-wong mau, lan ora bakal asor. Anak-anake bakal kaya ing jaman biyen, lan pasamuwane bakal jejeg ana ing ngarsaKu, lan Aku bakal ngukum sakehing wong kang nindhes wong-wong mau. Pemimpine bakal metu saka golongane dhewe, lan panguwasane bakal metu saka tengahe. Aku bakal nyedhakake dheweke, lan dheweke bakal nyedhaki Aku — awit sapa ta kang wani ngetohake nyawane kanggo nyedhaki Aku? mangkono pangandikane Rama kita. ^a Lan kowe bakal padha dadi anakKu, lan Aku bakal dadi Ramamu.”

Lah — prahara saka Rama kita! Bebendu wis metu, prahara kang nyapu; bakal nempuh sirahe wong duraka. Bebendune Rama kita kang mulad-mulad ora bakal mundur nganti Panjenengane wis netepi lan ngleksanani sedyaning panggalihe. Ing dina kang bakal teka kowe bakal padha ngerti bab iki.