Yeremia 29 FHB Father's Heart Bible™

29 ¹Iki tembunge layang kang dikirimake dening Nabi Yeremia saka Yerusalem marang para tuwa-tuwa kang isih urip ing antarane para wong kabuwang, para imam, para nabi, lan rakyat kabeh kang wis kabuwang dening Nebukadnezar saka Yerusalem menyang Babil. ²Iki sawise Prabu Yekhonya, ibu suri, para pangageng kraton, para panggedhe ing Yehuda lan Yerusalem, sarta para tukang lan para pandhe wesi padha lunga saka Yerusalem. ³Layang mau dikirimake lumantar Elasa anake Safan lan Gemarya anake Hilkia, kang diutus dening Zedekia raja Yehuda marang Prabu Nebukadnezar ing Babil. Surasane mangkene:

⁴Mangkene pangandikane Rama kita, Gustine wadyabala swarga, Ramane Israel, marang para wong kabuwang kabeh kang wis Dakkirimake saka Yerusalem menyang Babil: ⁵“Padha ngedegna omah lan padha manggona ing kono; padha gawea kebon lan pangana pametune. ⁶Padha omah-omaha; padha duwea anak lanang lan wadon. Golekna bojo anakmu lanang lan anakmu wadon wenehna marang wong lanang supaya dadi bojone, supaya padha nglairake anak lanang lan wadon. Padha tangkar-tumangkara ing kono, aja nganti suda cacahmu. ⁷Padha ngudiya karaharjaning kutha kang Dakenggo mbuwang kowe, lan padha ndedongaa marang Aku kanggo kutha mau, amarga ing karaharjane kutha iku kowe uga bakal nemu karaharjan.” ⁸Mangkene pangandikane Rama kita, Gustine wadyabala swarga, Ramane Israel: Aja nganti para nabimu lan para juru tenung ing antaramu padha ngapusi kowe; aja padha ngrungokake impen kang tansah diimpekake. ⁹Wong-wong mau padha medhar wangsit goroh marang kowe atas asmaKu; Aku ora ngutus wong-wong iku, mangkono pangandikane Ramamu. ¹⁰Awit mangkene pangandikane Ramamu: Samangsa pitung puluh taun kanggone ing Babil wis genep, Aku bakal nekani kowe lan netepi marang kowe janjiKu kang becik, yaiku mbalekake kowe menyang panggonan iki. ¹¹Awit Aku pirsa rancangan kang Dakkarsakake tumrap kowe, mangkono pangandikane Ramamu — yaiku rancangan karaharjan, dudu rancangan bilai, supaya kowe Dakparingi dina kang bakal teka lan pangarep-arep. ¹²“Ing wektu iku kowe bakal padha sesambat marang Aku, lan teka ndedonga marang Aku, nuli Aku bakal miyarsakake kowe. ¹³Kowe bakal padha nggoleki Aku lan nemu Aku, samangsa kowe padha ngupaya Aku kanthi gumolonging atimu. ¹⁴Kowe bakal padha nemu Aku, mangkono pangandikane Ramamu. Aku bakal mulihake kaananmu lan nglumpukake kowe saka ing antarane sakabehing bangsa lan saka sakabehing panggonan kang Dakenggo ngusir kowe, mangkono pangandikane Ramamu, sarta mbalekake kowe menyang panggonan kang Dakenggo mbuwang kowe.”

¹⁵Amarga kowe wis padha ngucap, “Rama kita wis njumenengake para nabi kanggo kita ing Babil,”

¹⁶mangkene pangandikane Ramamu bab raja kang lenggah ing dhampare Dawud, lan bab sakabehing rakyat ing kutha iki — yaiku para sedulurmu kang ora melu kabuwang bebarengan karo kowe,

¹⁷mangkene pangandikane Rama kita, Gustine wadyabala swarga: Aku bakal ngirimake pedhang, pailan, lan pageblug nglawan wong-wong mau, lan bakal Dakdadekake kaya woh anjir kang bosok, kang wis ora kena dipangan marga rusake. ¹⁸Aku bakal mbujung wong-wong mau nganggo pedhang, pailan, lan pageblug, sarta bakal Dakdadekake pepeteng tumrap sakabehing karajan ing bumi — dadi laknat, jugrugan, cecamoran, lan wewirangan ing antarane sakabehing bangsa kang Dakenggo ngusir wong-wong mau, ¹⁹amarga wong-wong mau padha ora ngrungokake pangandikaKu, mangkono pangandikane Ramamu — kang wis bola-bali Dakkirimake lumantar para abdiKu, yaiku para nabi — nanging kowe padha ora gelem ngrungokake, mangkono pangandikane Ramamu.

²⁰Mulane kowe, para wong kabuwang, padha rungokna pangandikane Ramamu — yaiku kabeh kang wis Dakkirimake saka Yerusalem menyang Babil. ²¹Mangkene pangandikane Rama kita, Gustine wadyabala swarga, Ramane Israel, bab Akhab anake Kolaya lan Zedekia anake Maaseya, kang padha medhar wangsit goroh marang kowe atas asmaKu: Wong-wong iku bakal Dakulungake marang Nebukadnezar raja Babil, kang bakal numpes wong-wong mau ana ing ngarepmu. ²²Saka wong-wong iku para wong kabuwang Yehuda kabeh ing Babil bakal njupuk tetembungan laknat mangkene: “Muga-muga Rama kita ndadekake kowe kaya Zedekia lan Akhab, kang digodhog dening raja Babil ing geni,” ²³amarga wong-wong mau wis nindakake prakara kang nistha ing Israel: padha laku jina karo somahe pepadhane lan ngucapake tembung goroh atas asmaKu, kang ora Dakdhawuhake marang wong-wong iku. Aku pirsa, lan Aku kang dadi seksine, mangkono pangandikane Ramamu.

Rama kita Melehake Semaya

²⁴Marang Semaya wong Nehelam kandhakna mangkene:

²⁵Mangkene pangandikane Rama kita, Gustine wadyabala swarga, Ramane Israel: Atas jenengmu dhewe kowe wis ngirim layang marang sakabehing rakyat ing Yerusalem, marang Zefanya anake Maaseya imam mau, lan marang para imam kabeh, surasane:

²⁶“Sang Yehuwah wis njumenengake kowe dadi imam nggenteni Imam Yoyada, dadi pangreksa ing padalemane Sang Yehuwah tumrap saben wong edan kang api-api dadi nabi, supaya wong mau koklebokake ing pasungan lan kokpasangi kalung wesi.” ²⁷Lah yagene kowe ora melehake Yeremia wong Anatot, kang api-api dadi nabi ing antaramu? ²⁸Awit dheweke wis ngirim kabar marang kita ing Babil, unine: “Bakal lawas. Mulane padha ngedegna omah lan manggona ing kono; padha gawea kebon lan pangana pametune.”

²⁹Imam Zefanya banjur maca layang iku kanthi swara seru ing ngarepe Nabi Yeremia. ³⁰Tumuli ana pangandikane Rama kita kang dhumawuh marang Yeremia, mangkene:

³¹Kirimana kabar marang para wong kabuwang kabeh: Mangkene pangandikane Ramamu bab Semaya wong Nehelam: Amarga Semaya wis medhar wangsit marang kowe, mangka Aku ora ngutus dheweke, lan dheweke wis njalari kowe padha ngandel marang goroh, ³²mulane mangkene pangandikane Ramamu: Aku bakal ngukum Semaya wong Nehelam dalah anak-turune. Ora bakal ana wong saka turune kang bakal manggon ing antarane bangsa iki, sarta ora bakal ndeleng kabecikan kang bakal Daktindakake tumrap umatKu, mangkono pangandikane Ramamu, amarga dheweke wis ngajak mbalela marang Aku.