Yermia 29 FHB Father's Heart Bible™

29 ¹Ieu eusi surat anu dikirim ku Nabi Yermia ti Yerusalem ka para kokolot anu tinggaleun ti antara jalma-jalma buangan, ka para imam, para nabi, jeung ka sakabeh rahayat anu geus dibuang ku Nebukadnesar ti Yerusalem ka Babul. ²Ieu surat ditulis sanggeus Raja Yoyakin, ibu suri, para gegeden karaton, para pamingpin Yuda jeung Yerusalem, kitu deui para tukang jeung tukang beusi, ninggalkeun Yerusalem. ³Surat teh dikirim ku parantaraan Elasa bin Safan jeung Gemarya bin Hilkia, anu diutus ku Sidkia raja Yuda ka Raja Nebukadnesar di Babul. Eusina kieu:

⁴Kieu dawuh Rama, Gusti nu ngawasa wadyabalad sawarga, Rama urang Israil, ka sakabeh jalma buangan anu ku Kami dibuang ti Yerusalem ka Babul: ⁵“Prak ngadegkeun imah, tuluy cicing di dinya; melak pepelakan di kebon, tuluy dahar hasilna. ⁶Maraneh kudu laki rabi sarta boga anak lalaki jeung awewe. Pangalakeun pamajikan keur anak-anak maraneh nu lalaki, sarta kawinkeun anak-anak maraneh nu awewe, supaya maranehna boga anak lalaki jeung awewe. Sing tambah loba di ditu, ulah nepi ka ngurangan. ⁷Usahakeun karaharjaan kota tempat maraneh ku Kami dibuang, sarta pangnedakeun ka Kami pikeun eta kota, sabab ana eta kota raharja, maraneh oge bakal milu raharja.” ⁸Kieu dawuh Rama, Gusti nu ngawasa wadyabalad sawarga, Rama urang Israil: Ulah nepi ka katipu ku nabi-nabi jeung tukang-tukang ramal nu aya di tengah-tengah maraneh; ulah ngadengekeun impian-impian anu terus-terusan ku maranehna dimimpikeun. ⁹Maranehna ngaramalkeun bebohongan ka maraneh kalawan make jenengan Kami; lain Kami anu ngutus maranehna, kitu dawuh Rama maraneh. ¹⁰Sabab kieu dawuh Rama maraneh: Ana tujuh puluh taun Babul geus tutug, Kami bakal nepungan maraneh sarta ngabuktikeun pikeun maraneh jangji Kami nu hade, nya eta mawa maraneh balik deui ka dieu. ¹¹Sabab Kami uninga kana rarancang anu ku Kami disayagikeun pikeun maraneh, kitu dawuh Rama maraneh — nya eta rarancang pikeun karahayuan, lain pikeun balai, sangkan maraneh boga pangharepan jeung mangsa nu bakal datang. ¹²“Geus kitu maraneh bakal sasambat ka Kami, datang, sarta neneda ka Kami, tuluy Kami bakal ngadangukeun maraneh. ¹³Maraneh bakal neangan Kami sarta bakal manggihan Kami, lamun maraneh neangan Kami kalawan gumolongna hate. ¹⁴Maraneh bakal manggihan Kami, kitu dawuh Rama maraneh. Kami bakal mulangkeun deui kajayaan maraneh sarta ngumpulkeun maraneh ti sakabeh bangsa jeung ti sakabeh tempat anu dijadikeun tempat miceunkeun maraneh ku Kami, kitu dawuh Rama maraneh, sarta mawa maraneh balik deui ka tempat asal maraneh dibuang ku Kami.”

¹⁵Ku sabab maraneh geus ngomong kieu, “Rama urang geus ngadegkeun nabi-nabi pikeun urang di Babul,”

¹⁶kieu dawuh Rama maraneh ngeunaan raja anu diuk dina tahta Daud, jeung ngeunaan sakabeh rahayat nu aya di ieu kota — nya eta dulur-dulur maraneh anu henteu milu dibuang jeung maraneh,

¹⁷kieu dawuh Rama, Gusti nu ngawasa wadyabalad sawarga: Kami rek ngadatangkeun pedang, kalaparan, jeung pagebug ka maranehna, sarta ngajadikeun maranehna cara buah ara nu geus buruk, nu geus teu bisa didahar. ¹⁸Kami bakal ngudag maranehna ku pedang, kalaparan, jeung pagebug, sarta ngajadikeun maranehna matak pikagimireun pikeun sakabeh karajaan di bumi — jadi bahan panyapa, karuksakan, pamoyok, jeung kawiwirangan di antara sakabeh bangsa tempat maranehna ku Kami dipiceunkeun, ¹⁹lantaran maranehna henteu ngadengekeun kana dawuhan Kami, kitu dawuh Rama maraneh — anu geus mangkali-kali dikirimkeun ku parantaraan abdi-abdi Kami, nya eta para nabi — tapi maraneh teu daraek ngadenge, kitu dawuh Rama maraneh.

²⁰Ku sabab eta maraneh, eh jalma-jalma buangan, dengekeun dawuhan Rama maraneh — sakabeh dawuhan anu ku Kami dikirimkeun ti Yerusalem ka Babul. ²¹Kieu dawuh Rama, Gusti nu ngawasa wadyabalad sawarga, Rama urang Israil, ngeunaan Ahab bin Kolaya jeung Sidkia bin Maaseya, anu ngaramalkeun bebohongan ka maraneh kalawan make jenengan Kami: Kami bakal nyerenkeun maranehna ka leungeun Nebukadnesar raja Babul, anu bakal maehan maranehna di hareupeun maraneh. ²²Tina kajadian maranehna, sakabeh urang Yuda buangan nu aya di Babul bakal nyokot ieu panyapa: “Mugia Rama urang ngajadikeun maneh saperti Sidkia jeung Ahab, anu ku raja Babul dibeuleum dina seuneu,” ²³lantaran maranehna geus migawe pagawean anu matak era di Israil: nya eta ngaranjah pamajikan batur sarta nyarita bohong kalawan make jenengan Kami, anu henteu kungsi diparentahkeun ku Kami. Kami anu uninga, sarta Kami anu jadi saksi, kitu dawuh Rama maraneh.

Rama Nyeukseukan Semaya

²⁴Ka Semaya urang Nehelam kudu diomongkeun kieu:

²⁵Kieu dawuh Rama, Gusti nu ngawasa wadyabalad sawarga, Rama urang Israil: Maneh geus ngirimkeun surat-surat kalawan make ngaran sorangan ka sakabeh rahayat nu aya di Yerusalem, ka Imam Sepanya bin Maaseya, jeung ka sakabeh imam, ungelna:

²⁶“PANGERAN geus ngangkat anjeun jadi imam ngaganti Imam Yoyada, jadi pangurus di Bait PANGERAN nu kudu ngawaskeun unggal jalma gelo anu ngaku-ngaku jadi nabi, sangkan jalma kitu dipasung jeung dikalungan beusi dina beuheungna.” ²⁷Jadi ku naon anjeun henteu nyeukseukan Yermia urang Anatot, anu ngaku-ngaku jadi nabi di tengah maraneh? ²⁸Sabab manehna geus ngirim warta ka kami di Babul, ungelna: “Bakal lila. Prak ngadegkeun imah, tuluy cicing di dinya; melak pepelakan di kebon, tuluy dahar hasilna.”

²⁹Imam Sepanya macakeun eta surat kalawan tarik ka Nabi Yermia. ³⁰Tuluy aya dawuhan Rama urang ka Yermia, kieu ungelna:

³¹Kirimkeun warta ka sakabeh jalma buangan: Kieu dawuh Rama maraneh ngeunaan Semaya urang Nehelam: Lantaran Semaya geus ngaramal ka maraneh, sanajan lain Kami anu ngutus manehna, sarta geus ngajurung maraneh supaya percaya kana bebohongan, ³²ku sabab eta kieu dawuh Rama maraneh: Kami bakal ngahukum Semaya urang Nehelam katut turunanana. Moal aya saurang-urang acan ti antara turunanana anu bakal hirup di tengah-tengah ieu bangsa, sarta maranehna moal nyaksian kahadean anu bakal dipidamel ku Kami pikeun umat Kami, kitu dawuh Rama maraneh, sabab manehna geus ngajakan barontak ngalawan ka Kami.