Ditresnani kanthi Katresnan Langgeng
Mulih kanggo Israel kang kasebar: tangisé Rahel kawangsulan, Efraim digawa bali kaya anak pambajeng, sungkawa malih dadi jejogèdan, lan prajanjian anyar katulis ing ati dudu ing papan watu, ing kono dosa diapura lan saben wong wanuh marang Rama kanthi langsung, saka kang cilik nganti kang gedhé.
31 1“Ing wektu iku,” mangkono pangandikane Rama kita, “Aku bakal dadi Ramane sakabehe brayat Israel, lan dheweke bakal padha dadi anak-anakKu.”
2Mangkene pangandikane Rama kita: Bangsa kang slamet saka pedhang padha nemu sih-rahmat ana ing ara-ara samun; Israel mara golek palereman.
3Saka ing kadohan Rama kita ngatingal marang aku: “Aku wis nresnani kowe kanthi katresnan langgeng; mulane kowe wis Daktarik nyedhak marang Aku kanthi sih-katresnan kang setya.”
4“Aku bakal mbangun kowe maneh, lan kowe bakal kabangun, he prawan Israel! Kowe bakal njupuk maneh rebanamu lan metu njoget bebarengan karo wong kang padha bungah-bungah. 5Kowe bakal nandur kebon anggur maneh ana ing gunung-gununge Samaria; wong kang nandur bakal nandur lan ngrasakake wohe.” 6Awit bakal ana dinane para pajaga padha nguwuh-uwuh ana ing tanah pagunungan Efraim: “Ayo padha tangi, lan ayo padha munggah menyang Sion, marang ngarsane Rama kita!”
7Awit mangkene pangandikane Rama kita: Padha ngidunga kanthi bungah kanggo Yakub, padha surak-suraka kanggo bangsa kang pinunjul dhewe; padha martakna, memujia, lan ngucapa, ‘Dhuh Rama, mugi Paduka milujengaken umat Paduka, kekarening Israel!’ 8“Lah, Aku bakal nggawa dheweke kabeh saka tanah lor lan nglumpukake saka poncot-poncote bumi—ing antarane ana wong wuta lan wong lumpuh, wong wadon kang ngandheg lan kang nglairake. Kanthi bebarengan dheweke bakal padha bali mrene, dadi golongan kang gedhe. 9Kanthi tangis dheweke bakal padha teka, lan kanthi panyuwun sih-rahmat bakal Daktuntun; bakal Dakgawa mlaku turut kali-kali banyu, ing dalan kang rata kang ora njalari kesandhung, awit Aku wis dadi Rama tumrap Israel, lan Efraim iku anakKu pembarep.”
10Padha rungokna pangandikane Rama kita, he para bangsa, lan wartakna ana ing tanah pesisir kang adoh; padha ngucapa, “Panjenengane kang wis mbuyarake Israel bakal nglumpukake maneh, lan bakal ngreksa kaya pangon kang ngreksa pepanthane.” 11Awit Rama kita wis nebus Yakub lan ngluwari dheweke saka tangan kang luwih santosa tinimbang dheweke. 12Dheweke bakal padha teka lan surak-surak kanthi sora ana ing pucaking Sion, lan padha sumunar marga saka kasaenane Rama kita—marga saka gandum, anggur anyar, lan lenga, lan marga saka anak-anake wedhus lan sapi. Uripe bakal kaya patamanan kang kabanyonan, lan padha ora bakal nandhang sungkawa maneh ing salawase.
13“Ing wektu iku para prawan bakal padha bungah ana ing jogetan, lan para nom-noman sarta wong tuwa bebarengan. Aku bakal malih kasusahane dadi kabungahan; Aku bakal nglipur dheweke lan maringi kabungahan minangka gegentine kasusahane. 14Aku bakal ngebaki para imam kanthi kaluberan, lan anak-anakKu bakal padha marem dening kasaenanKu,” mangkono pangandikane Rama kita.
15Mangkene pangandikane Rama kita: Ana swara keprungu ing Ramah—panjerit lan tangis kang nggrantes. Rahel nangisi anak-anake; ora gelem dilipur ngenani anak-anake, awit wis padha ora ana. a a v15 Matius ndeleng pesambat iki kelakon ana ing tangis ing Betlehem nalika Herodhes mateni bocah-bocah (Matius 2:18)—lan prasetyane Rama kita bab bakal baline ing ayat-ayat sabanjure nuduhake pangarep-arep kang ngungkuli kasusahan iku.
16Mangkene pangandikane Rama kita: Tahanen swaramu saka tangis, mripatmu saka luh, awit panggaweanmu ana ganjarane, mangkono pangandikane Rama kita; dheweke bakal padha bali saka tanahe mungsuh. 17“Ana pangarep-arep tumrap dina ngarepmu, mangkono pangandikane Rama kita, lan anak-anakmu bakal padha bali menyang tanahe dhewe. 18Aku temen wis krungu Efraim sesambat: ‘Paduka sampun ndhidhik kawula, lan kawula sampun kadhidhik, kados pedhet ingkang dereng kulina; mugi kawula Paduka wangsulaken, supados kawula saged wangsul, awit Paduka punika Rama kawula.’ 19Awit sawise aku mlengos, aku banjur mratobat; sawise aku dielingake, aku banjur nebak pupuku. Aku rumangsa isin lan kawirangan, awit aku nyangga kanisthane nalika mudhaku. b b v19 Nebak pupu iku sawijining pratandha jaman kuna kang nelakake kasusahan utawa pagiris kang jero. 20Apa Efraim iku anakKu kang kinasih? Apa dheweke iku anak kesayanganKu? Awit saben Aku ngandika nglawan dheweke, Aku isih tansah ngeling-eling dheweke. Mulane atiKu kaebekan welas marang dheweke; Aku mesthi bakal paring sih-rahmat marang dheweke,” mangkono pangandikane Rama kita. 21“Ngedegna tugu-tugu pepunthon kanggo awakmu dhewe; gawea tenger-tenger dalan. Gatekna kanthi temen marang dalan gedhe, yaiku dalan kang wis koliwati. Balia, he prawan Israel, balia menyang kutha-kuthamu dhewe. 22Nganti pira suwene anggonmu mangro tingal, he anak wadon kang ora setya? Awit Aku wis nitahake sawijining prakara anyar ana ing bumi: wong wadon bakal ngubengi wong lanang.”
23Mangkene pangandikane Rama kita, Gustine wadyabala ing swarga, Ramane Israel: Samangsa Aku mulihake kaanane, wong-wong bakal padha ngucapake tembung iki maneh ana ing tanah Yehuda lan kutha-kuthane: ‘Rama kita muga mberkahi kowe, he papan dununge kabeneran, he gunung kang suci!’ 24Yehuda lan sakehe kuthane bakal padha manggon ana ing kono bebarengan—para among tani lan wong kang ngumbara karo pepanthane. 25“Awit Aku bakal nyegeri jiwa kang kesel lan ngebaki saben jiwa kang nandhang sungkawa.”
26Ing kono aku tangi lan nolah-noleh, lan turuku krasa nikmat tumrap aku.
27“Bakal teka dinane, mangkono pangandikane Rama kita, nalika Aku bakal nyebari brayat Israel lan brayat Yehuda nganggo wijining manungsa lan wijining kewan. 28Kayadene Aku wis njaga dheweke kabeh kanggo mbedhol, ngrubuhake, njungkelake, numpes, lan nekakake cilaka, mangkono uga Aku bakal njaga dheweke kanggo mbangun lan nandur,” mangkono pangandikane Rama kita. 29“Ing dina-dina iku wong-wong ora bakal ngucap maneh: ‘Para bapak padha mangan woh anggur kang kecut, lan untune anak-anake padha linu.’”
30“Saben wong bakal mati marga saka dosane dhewe. Sapa kang mangan woh anggur kecut, untune dhewe kang bakal linu.”
31“Bakal teka dinane, mangkono pangandikane Rama kita, nalika Aku bakal nganakake prajanjian anyar karo brayat Israel lan brayat Yehuda. c c v31 Gusti Yesus miwiti prajanjian anyar iki ana ing Bujana Pungkasan, srana rahe piyambak (Lukas 22:20); Kitab Ibrani nyebut Panjenengane minangka pantara kang netepake prasetyane Rama kita (Ibrani 8:8-12). 32Prajanjian iku ora bakal padha karo prajanjian kang Dakgawe karo para leluhure nalika Aku nyekel tangane kanggo nuntun metu saka tanah Mesir—prajanjianKu kang wis dibubrah dening dheweke, sanajan Aku dadi kakunge,” mangkono pangandikane Rama kita. 33“Nanging mangkene prajanjian kang bakal Dakgawe karo brayat Israel sawise dina-dina iku, mangkono pangandikane Rama kita: Aku bakal ndokokake angger-anggerKu ing batine, lan bakal Daktulis ana ing atine. Aku bakal dadi Ramane, lan dheweke bakal padha dadi anak-anakKu. 34Wong ora bakal mulang maneh marang pepadhane utawa sadulure, kanthi ngucap, ‘Padha wanuha marang Rama kita,’ awit kabeh bakal padha wanuh marang Aku, wiwit kang asor dhewe nganti kang pinunjul dhewe, mangkono pangandikane Rama kita. Awit Aku bakal ngapura kaluputane, lan ora bakal ngeling-eling dosane maneh.”
35Mangkene pangandikane Rama kita, kang paring srengenge dadi pepadhang ing wayah awan lan pranatan kang tetep tumrap rembulan lan lintang-lintang dadi pepadhang ing wayah bengi, kang ngedabake sagara nganti alune gumludhug— Rama kita, Gustine wadyabala ing swarga, iku asmane:
36“Manawa pranatan kang tetep iki nganti ilang saka ngarsaKu, mangkono pangandikane Rama kita, bangsa Israel uga bakal leren anggone dadi bangsa ana ing ngarsaKu ing salawas-lawase.” 37Mangkene pangandikane Rama kita: Saupama langit ing dhuwur bisa diukur lan dhasare bumi ing ngisor bisa diteliti, Aku iya bakal nampik sakabehe bangsa Israel marga saka sakehe tumindake, mangkono pangandikane Rama kita.
38“Bakal teka dinane, mangkono pangandikane Rama kita, nalika kutha iku bakal kabangun maneh kanggo Aku, wiwit saka Menara Hananeel nganti tekan Gapura Pojok. 39Tali ukuran bakal diulur luwih adoh maneh, jejeg tekan punthuk Gareb, banjur menggok menyang Goah. 40Sakabehe lebak panggonan jisim lan awu, lan sakehe pategalan nganti tekan Lebak Kidron, nganti tekan pojoke Gapura Jaran ing sisih wetan, bakal dadi suci konjuk marang Rama kita—ora bakal kabedhol utawa karubuhake maneh ing salawase.”