Yeremya 31

31 ¹«O zaman» diyor Babamız, «bütün İsrail boylarının Babası olacağım, onlar da benim çocuklarım olacaklar.»

²Babamız şöyle diyor: Kılıçtan kurtulan halk çölde lütuf buldu; İsrail rahata kavuşmaya gitti.

³Babamız uzaktan bana göründü: «Seni sonsuz bir sevgiyle sevdim; bu yüzden seni vefalı sevgiyle kendime çektim.»

⁴«Seni yeniden kuracağım, ey erden kız İsrail, sen de kurulacaksın! Yine teflerini alacak, sevinç içinde oynayanların oyununa katılıp dışarı çıkacaksın. ⁵Yine Samiriye dağlarında bağlar dikeceksin; dikenler dikip meyvesinin tadını çıkaracaklar.» ⁶Öyle bir gün gelecek ki, Efrayim dağlık bölgesinde bekçiler şöyle seslenecek: «Kalkın, Siyon'a, Babamız'a çıkalım!»

⁷Çünkü Babamız şöyle diyor: Yakup için sevinçle ezgiler söyleyin, ulusların en büyüğü için sevinç çığlıkları atın; duyurun, övün ve deyin ki: «Babamız, halkını, İsrail'in sağ kalanlarını kurtar!» ⁸«İşte, onları kuzey ülkesinden getireceğim, dünyanın en uzak köşelerinden toplayacağım—aralarında körler ve topallar, gebe kadınlar ve doğum sancısı çekenler olacak. Birlikte buraya dönecekler, büyük bir topluluk. ⁹Ağlaya ağlaya gelecekler, yalvarışları içinde onlara yol göstereceğim; onları su kaynaklarının yanında, tökezlemeyecekleri düz bir yolda yürüteceğim, çünkü ben İsrail'e baba oldum, Efrayim de benim ilk oğlumdur.»

¹⁰Ey uluslar, Babamız'ın sözünü dinleyin, uzaktaki kıyılara duyurun; deyin ki: «İsrail'i dağıtan, onu toplayacak, çobanın sürüsünü koruduğu gibi onu koruyacak.» ¹¹Çünkü Babamız Yakup'u kurtardı, onu kendisinden güçlü olanın elinden özgür kıldı. ¹²Gelip Siyon'un yüksek tepesinde sevinçle haykıracaklar, Babamız'ın iyiliğiyle—tahılla, yeni şarapla ve zeytinyağıyla, davarın ve sığırın yavrularıyla—ışıldayacaklar. Yaşamları sulanmış bahçe gibi olacak, bir daha hiç kederle ezilmeyecekler.

¹³«O zaman genç kızlar oyunla sevinecek, gençlerle yaşlılar birlikte coşacak. Yaslarını sevince çevireceğim; onları avutacak, kederlerinin yerine sevinç vereceğim. ¹⁴Kâhinleri bollukla doyuracağım, çocuklarım da iyiliğimle doyacak» diyor Babamız.

¹⁵Babamız şöyle diyor: Rama'da bir ses duyuluyor—feryat ve acı ağlayış. Rahel çocukları için ağlıyor; çocukları için avutulmak istemiyor, çünkü artık yoklar. ^a a v15 Matta, bu ağıdın Hirodes'in çocukları öldürdüğü sırada Beytlehem'deki ağlayışta yerine geldiğini görür (Matta 2:18) — ve Babamız'ın izleyen ayetlerdeki geri dönüş vaadi, kederin ötesindeki umuda işaret eder.

¹⁶Babamız şöyle diyor: Sesini ağlamaktan, gözlerini yaştan alıkoy, çünkü emeğinin bir ödülü var, diyor Babamız; düşman ülkesinden dönecekler. ¹⁷«Geleceğin için umut var, diyor Babamız, çocukların kendi topraklarına dönecekler. ¹⁸Efrayim'in dövünüşünü elbette duydum: 'Beni yola getirdin, alışmamış bir buzağı gibi yola geldim; beni geri getir de döneyim, çünkü sen benim Babamsın.' ¹⁹Çünkü döndükten sonra pişman oldum; aklım başıma geldikten sonra dövünüp uyluğuma vurdum. Utandım, yüzüm kızardı, çünkü gençliğimin ayıbını taşıdım. ^b b v19 Uyluğa vurmak, derin keder ya da dehşeti dile getiren eski bir davranıştı. ²⁰Efrayim benim sevgili oğlum değil mi? Hoşnut olduğum çocuğum değil mi? Ona karşı ne zaman konuşsam, onu yine anımsıyorum. Bu yüzden yüreğim ona şefkatle sızlıyor; ona kesinlikle merhamet edeceğim» diyor Babamız. ²¹«Kendine yol işaretleri koy; kendine kılavuz direkleri dik. Aklını anayola, yürüdüğün yola ver. Dön, ey erden kız İsrail, kendi kentlerine dön. ²²Ne zamana dek kararsız kalacaksın, ey vefasız kız? Çünkü yeryüzünde yeni bir şey yarattım: kadın erkeği saracak.»

²³Göksel Orduların Babası, İsrail'in Babası şöyle diyor: Onları eski gönençlerine kavuşturduğumda, Yahuda ülkesinde ve kentlerinde yine şöyle diyecekler: «Babamız seni kutsasın, ey doğruluk yurdu, ey kutsal dağ!» ²⁴Yahuda ve bütün kentleri, çiftçiler ve sürüleriyle göçenler orada birlikte yaşayacak. ²⁵«Çünkü yorgun canı tazeleyeceğim, kederle ezilmiş her canı dolduracağım.»

²⁶Bunun üzerine uyanıp baktım; uykum bana tatlı gelmişti.

²⁷«İşte, öyle günler geliyor, diyor Babamız, İsrail halkını ve Yahuda halkını insan ve hayvan tohumuyla ekeceğim. ²⁸Kökünden söküp yıkmak, devirmek, yok etmek ve felakete uğratmak için onları nasıl gözettiysem, kurmak ve dikmek için de öyle gözeteceğim» diyor Babamız. ²⁹«O günlerde artık şöyle demeyecekler: 'Babalar koruk yedi, çocukların dişleri kamaştı.'»

³⁰«Herkes kendi günahı yüzünden ölecek. Koruk yiyenin kendi dişleri kamaşacak.»

³¹«İşte, öyle günler geliyor, diyor Babamız, İsrail halkıyla ve Yahuda halkıyla yeni bir antlaşma yapacağım. ^c c v31 İsa bu yeni antlaşmayı Son Akşam Yemeği'nde kendi kanıyla başlattı (Luka 22:20); İbraniler, onu Babamız'ın vaadini güvence altına alan aracı olarak adlandırır (İbraniler 8:8-12). ³²Bu antlaşma, atalarını Mısır ülkesinden çıkarmak için ellerinden tuttuğum gün onlarla yaptığım antlaşmaya benzemeyecek—onların bozduğu antlaşmaya; oysa ben onların kocasıydım» diyor Babamız. ³³«Ama o günlerden sonra İsrail halkıyla yapacağım antlaşma şudur, diyor Babamız: Yasamı içlerine yerleştirecek, yüreklerine yazacağım. Ben onların Babası olacağım, onlar da benim çocuklarım olacaklar. ³⁴Bundan böyle kimse komşusuna ya da kardeşine, 'Babamız'ı tanıyın' diyerek öğretmeyecek; çünkü küçüğünden büyüğüne hepsi beni tanıyacak, diyor Babamız. Çünkü suçlarını bağışlayacağım, günahlarını artık anmayacağım.»

³⁵Gündüz ışık olsun diye güneşi, gece ışık olsun diye ay ve yıldızların değişmez düzenini veren, dalgaları gürlesin diye denizi kabartan Babamız şöyle diyor— Göksel Orduların Babası'dır O'nun adı:

³⁶«Bu değişmez düzen önümden bir gün kalkacak olsa, diyor Babamız, o zaman İsrail soyu da benim önümde sonsuza dek bir ulus olmaktan çıkardı.» ³⁷Babamız şöyle diyor: Yukarıdaki gökler ölçülebilse ve aşağıdaki yerin temelleri araştırılabilse, işte o zaman İsrail soyunun tümünü, yaptıkları her şey yüzünden reddederdim, diyor Babamız.

³⁸«İşte, öyle günler geliyor, diyor Babamız, kent benim için yeniden kurulacak—Hananel Kulesi'nden Köşe Kapısı'na dek. ³⁹Ölçü ipi daha ileriye, doğruca Garev Tepesi'ne uzanacak, sonra Goa'ya dönecek. ⁴⁰Ölülerin ve küllerin döküldüğü bütün vadi, Kidron Vadisi'ne kadar uzanan bütün tarlalar, doğuda At Kapısı'nın köşesine dek Babamız için kutsal olacak—bir daha hiç kökünden sökülmeyecek, yıkılmayacak.»