Diasih ku Kaasih nu Langgeng
Pamulangan pikeun Israil nu paburencay: ceurik Rahel diwaler, Epraim dibawa balik kawas putra cikal, kasedih robah jadi ibing, sarta perjangjian anyar ditulis dina haté lain dina papan batu, tempat dosa dihampura jeung saréréa wawuh ka Rama sacara langsung, ti nu pangleutikna nepi ka nu pangagungna.
31 1“Dina waktu eta,” dawuhan Rama urang, “Kami bakal jadi Rama pikeun sakabeh kulawarga Israil, sarta maranehna bakal jadi putra-putra Kami.”
2Kieu dawuhan Rama urang: Bangsa anu salamet tina pedang geus manggih sih kurnia di gurun keusik; Israil indit neangan katengtreman.
3Ti kajauhan Rama urang nembongan ka kaula: “Kami geus mikaasih ka maneh ku kaasih nu langgeng; nya eta sababna Kami geus narik maneh ka Kami ku kaasih nu satia.”
4“Kami rek ngadegkeun deui maneh, sarta maneh bakal diadegkeun deui, eh Israil parawan! Maneh bakal nyokot deui rebana maneh sarta kaluar dina igel-igelan jalma-jalma anu suka bungah. 5Maneh bakal melak deui kebon anggur di pasir-pasir Samaria; nu melakna bakal melak sarta ngarasakeun buahna.” 6Sabab bakal aya poe waktu nu jaraga ngagorowok di tanah pagunungan Epraim: “Hayu urang narangtung, jeung urang arunggah ka Sion, ka Rama urang!”
7Sabab kieu dawuhan Rama urang: Kudu nyanyi bungah pikeun Yakub, surak-surak pikeun bangsa nu pangagungna; embarkeun, puji, jeung ucapkeun, “Nun Ama, salametkeun umat Ama, sesa-sesa Israil!” 8“Tenjo, Kami rek mawa maranehna ti tanah kaler sarta ngumpulkeun maranehna ti tungtung-tungtung bumi—di antara maranehna aya nu lolong jeung nu lumpuh, nu keur reuneuh jeung nu keur ngajuru. Babarengan maranehna bakal mulang ka dieu, hiji rombongan nu gede. 9Bari ceurik maranehna bakal datang, sarta bari sasambat menta piwelas Kami rek nungtun maranehna; Kami rek nyababkeun maranehna leumpang di gigireun cai nu ngocor, dina jalan nu rata nu moal matak titajong, sabab Kami geus jadi Rama pikeun Israil, sarta Epraim teh cikal Kami.”
10Darengekeun pangandika Rama urang, eh bangsa-bangsa, jeung embarkeun di basisir-basisir nu jauh; ucapkeun, “Mantenna anu geus nyerakkeun Israil bakal ngumpulkeun deui manehna, jeung bakal ngaraksa manehna saperti pangangon ngaraksa domba-dombana.” 11Sabab Rama urang geus nebus Yakub sarta geus ngaleupaskeun manehna tina leungeun nu leuwih kuat ti batan manehna. 12Maranehna bakal datang jeung nyaranyi tarik di luhur Sion, sarta maranehna bakal marahmay ku kahadean Rama urang—ku gandum, cianggur anyar, jeung minyak, jeung ku anak-anak domba jeung sapi. Hirupna bakal saperti kebon nu caian, sarta maranehna moal pernah deui lungse ku kasedih.
13“Geus kitu para mojang bakal suka bungah dina igel-igelan, nya kitu deui para bujang jeung nu karolot babarengan. Kami rek ngarobah kasedihna jadi kabungahan; Kami rek ngalilipur maranehna sarta mere kabungahan gaganti kasedihna. 14Kami rek nyeubeuhan para imam ku kacukupan, sarta putra-putra Kami bakal sugema ku kahadean Kami,” dawuhan Rama urang.
15Kieu dawuhan Rama urang: Aya sora kadenge di Rama—ratapan jeung tangis nu pait. Rahel ceurik mikir anak-anakna; manehna teu daek dililipur ku lantaran anak-anakna, sabab maranehna geus euweuh. a a v15 Mateus ningali ieu ratapan laksana dina tangis di Betlehem waktu Herodes maehan barudak (Mateus 2:18) — sarta jangji Rama urang ngeunaan mulang dina ayat-ayat saterusna nuduhkeun pangharepan nu leuwih ti kasedih.
16Kieu dawuhan Rama urang: Tahan sora maneh tina ceurik, jeung panon maneh tina cimata, sabab pagawean maneh aya buruhanana, dawuhan Rama urang; maranehna bakal mulang ti tanah musuh. 17“Aya pangharepan pikeun pikahareupeun maneh, dawuhan Rama urang, sarta anak-anak maneh bakal marulang ka tanahna sorangan. 18Kami enya-enya geus ngadenge Epraim nu sasambat: ‘Gusti geus ngawarah abdi, sarta abdi geus diwarah, saperti anak sapi nu tacan kalatih; mulangkeun abdi supados abdi tiasa balik, sabab Gusti teh Ama abdi.’ 19Sabab sanggeus abdi ngabalieur, abdi tarobat; sanggeus abdi diwurukan, abdi neupakan pingping. Abdi era jeung wirang, sabab abdi nanggung kaera jaman ngora abdi. b b v19 Neupakan pingping teh hiji rengkak jaman baheula anu nembongkeun kasedih atawa kasieun nu jero. 20Naha Epraim teh putra kameumeut Kami? Naha manehna teh anak kaasih Kami? Sabab unggal Kami ngomong ngalawan manehna, Kami tetep inget ka manehna. Ku sabab eta hate Kami ngarasa karunya ka manehna; Kami enya-enya rek mikawelas ka manehna,” dawuhan Rama urang. 21“Pasang tanda-tanda jalan pikeun maneh sorangan; jieun tunggul-tunggul panuduh pikeun maneh. Puseurkeun pikiran maneh kana jalan gede, jalan nu geus kasorang ku maneh. Balik, eh Israil parawan, balik deui ka kota-kota maneh sorangan. 22Nepi ka iraha maneh rek ngulang-ngalik, eh anak awewe nu teu satia? Sabab Kami geus nyiptakeun hiji perkara anyar di bumi: awewe bakal ngurilingan lalaki.”
23Kieu dawuhan Rama balad sawarga, Rama Israil: Waktu Kami mulangkeun deui kamakmuranana, maranehna bakal ngomong deui kieu di tanah Yuda jeung kota-kotana: “Mugi Rama urang ngaberkahan maneh, eh tempat kaadilan, eh gunung suci!” 24Yuda jeung sakabeh kota-kotana bakal maratuh di dinya babarengan—para patani jeung jalma-jalma nu ngumbara jeung ingon-ingonna. 25“Sabab Kami rek nyegerkeun jiwa nu lungse sarta nyeubeuhan unggal jiwa nu lungse ku kasedih.”
26Kana ieu kaula nyaring tuluy neuteup, sarta sare kaula karasa ni’mat ku kaula.
27“Bakal datang poena, dawuhan Rama urang, waktu Kami rek melakan bani Israil jeung bani Yuda ku binih manusa jeung binih sato. 28Sakumaha Kami geus ngajaga maranehna pikeun ngarabut, ngaruntuhkeun, ngabungkar, ngabinasakeun, jeung ngadatangkeun balahi, nya kitu deui Kami rek ngajaga maranehna pikeun ngadegkeun jeung melak,” dawuhan Rama urang. 29“Dina poe-poe eta maranehna moal ngomong deui: ‘Bapa-bapa ngadahar anggur haseum, ari huntu anak-anakna nu linu.’”
30“Masing-masing bakal maot ku dosana sorangan. Saha bae anu ngadahar anggur haseum, huntuna sorangan nu bakal linu.”
31“Bakal datang poena, dawuhan Rama urang, waktu Kami rek nyieun hiji perjangjian anyar jeung bani Israil sarta bani Yuda. c c v31 Yesus ngawitan ieu perjangjian anyar dina Perjamuan Panungtungan, ku getih Anjeunna sorangan (Lukas 22:20); Ibrani nyebat Anjeunna jadi jurutengah anu ngayakinkeun jangji Rama urang (Ibrani 8:8-12). 32Eta moal cara perjangjian anu ku Kami dijieun jeung karuhunna dina poe Kami nungtun leungeunna pikeun ngaluarkeun maranehna ti tanah Mesir—perjangjian Kami anu ku maranehna geus dirempak, sanajan Kami geus jadi salaki maranehna,” dawuhan Rama urang. 33“Tapi ieu perjangjian anu rek dijieun ku Kami jeung bani Israil sanggeus poe-poe eta, dawuhan Rama urang: Kami rek neundeun pituduh Kami di jero maranehna, sarta rek nuliskeunana dina hate maranehna. Kami bakal jadi Rama maranehna, sarta maranehna bakal jadi putra-putra Kami. 34Moal aya deui jalma nu ngajarkeun ka tatanggana atawa ka dulurna, nu ngomong, ‘Kudu wawuh ka Rama urang,’ sabab maranehna kabeh bakal wawuh ka Kami, ti nu pangleutikna nepi ka nu pangagungna, dawuhan Rama urang. Sabab Kami rek ngahampura kasalahanana, sarta Kami moal inget-inget deui kana dosana.”
35Kieu dawuhan Rama urang, anu maparin panonpoe pikeun cahaya beurang jeung aturan nu geus matok tina bulan jeung bentang-bentang pikeun cahaya peuting, anu ngagerakkeun laut nepi ka ombakna ngaguruh— Rama balad sawarga nya eta jenengana-Na:
36“Lamun aturan nu geus matok ieu nepi ka leungit ti payuneun Kami, dawuhan Rama urang, mangka turunan Israil bakal eureun jadi hiji bangsa di payuneun Kami salalanggengna.” 37Kieu dawuhan Rama urang: Lamun langit di luhur bisa diukur sarta dasar-dasar bumi di handap bisa dijugjug, mangka Kami bakal nolak sakabeh turunan Israil ku sagala rupa nu geus dipigawe ku maranehna, dawuhan Rama urang.
38“Bakal datang poena, dawuhan Rama urang, waktu kota eta diadegkeun deui pikeun Kami, ti Munara Hananel nepi ka Gapura Juru. 39Tali ukur bakal diteruskeun leuwih jauh, lempeng ka pasir Gareb, tuluy mengkol ka arah Goah. 40Sakabeh lebak tempat mayit jeung lebu, sarta sakabeh teras-teras nepi ka Lebak Kidron, nepi ka juru Gapura Kuda beulah wetan, bakal suci pikeun Rama urang—moal pernah deui dirabut atawa diruntuhkeun.”