Geliefd met ’n ewige liefde
Tuiskoms vir verstrooide Israel: Ragel se geween beantwoord, Efraim teruggebring soos 'n eersgebore seun, rou in dans verander, en 'n nuwe verbond op harte geskryf eerder as op kliptafels, waar sonde vergewe word en almal die Vader direk ken, van die kleinste tot die grootste.
31 1“In daardie tyd,” sê ons Vader, “sal ek die Vader van al Israel se families wees, en hulle sal my kinders wees.”
2So sê ons Vader: Die volk wat die swaard oorleef het, het genade in die woestyn gevind; Israel het gegaan om rus te vind.
3Van ver af het ons Vader aan my verskyn: “Ek het jou met ’n ewige liefde liefgehad; daarom het ek jou met troue liefde na my toe getrek.”
4“Weer sal ek jou opbou, en jy sal opgebou word, jonkvrou Israel! Weer sal jy jou tamboeryne opneem en uitgaan in die dans van dié wat feesvier. 5Weer sal jy wingerde plant op die heuwels van Samaria; die planters sal plant en die vrugte geniet.” 6Want daar sal ’n dag kom wanneer die wagte uitroep in die bergland van Efraim: “Staan op, en kom ons gaan op na Sion toe, na ons Vader toe!”
7Want so sê ons Vader: Sing met blydskap vir Jakob, juig oor die grootste van die nasies; verkondig, prys, en sê: ‘Ons Vader, red u volk, die oorblyfsel van Israel!’ 8“Kyk, ek sal hulle uit die land van die noorde bring en hulle van die verste dele van die aarde af bymekaarmaak—onder hulle die blindes en die lammes, die swanger vrou en die een wat in kraam is. Saam sal hulle hierheen terugkeer, ’n groot menigte. 9Met geween sal hulle kom, en met smekinge om genade sal ek hulle lei; ek sal hulle laat loop langs waterstrome, op ’n gelyk pad waar hulle nie sal struikel nie, want ek het ’n vader vir Israel geword, en Efraim is my eersgeborene.”
10Hoor die woord van ons Vader, nasies, en verkondig dit in die kuslande ver weg; sê: “Hy wat Israel verstrooi het, sal hom bymekaarmaak, en sal hom bewaar soos ’n herder sy kudde bewaar.” 11Want ons Vader het Jakob losgekoop en hom verlos uit ’n hand wat te sterk vir hom was. 12Hulle sal kom en hardop sing op die hoogte van Sion, en hulle sal straal oor die goedheid van ons Vader—oor die graan, die nuwe wyn, en die olie, en oor die jonges van die kudde en die beeste. Hulle lewe sal soos ’n besproeide tuin wees, en hulle sal nooit weer deur droefheid uitgeput word nie.
13“Dan sal die jong vroue hulle verbly in die dans, en die jong mans en die oues saam. Ek sal hulle rou in vreugde verander; ek sal hulle vertroos en hulle blydskap gee in plaas van hulle droefheid. 14Ek sal die priesters met oorvloed vul, en my kinders sal met my goedheid versadig word,” sê ons Vader.
15So sê ons Vader: ’n Stem word in Rama gehoor—geweeklaag en bitter geween. Ragel ween oor haar kinders; sy weier om getroos te word oor haar kinders, omdat hulle weg is. a a v15 Matteus sien hierdie klaaglied vervul in die geween by Betlehem toe Herodes die kinders doodgemaak het (Matteus 2:18) — en ons Vader se belofte van terugkeer in die verse wat volg, wys na die hoop anderkant die droefheid.
16So sê ons Vader: Weerhou jou stem van geween, jou oë van trane, want jou werk het ’n beloning, sê ons Vader; hulle sal terugkeer uit die land van die vyand. 17“Daar is hoop vir jou toekoms, sê ons Vader, en jou kinders sal na hulle eie land toe terugkeer. 18Ek het Efraim sekerlik hoor treur: ‘U het my getug, en ek is getug, soos ’n ongeleerde kalf; bring my terug sodat ek kan terugkeer, want u is my Vader.’ 19Want nadat ek weggedraai het, het ek berou gehad; nadat ek onderrig is, het ek op my heup geslaan. Ek was beskaamd en verneder, omdat ek die skande van my jeug gedra het. b b v19 Om op die heup te slaan, was ’n antieke gebaar wat diep droefheid of afgryse uitgedruk het. 20Is Efraim my dierbare seun? Is hy my geliefde kind? Want so dikwels as wat ek teen hom praat, dink ek nog steeds aan hom. Daarom is my hart met medelye vir hom bewoë; ek sal sekerlik barmhartig met hom wees,” sê ons Vader. 21“Plaas padmerke vir jou; maak vir jou padwysers. Vestig jou gedagte op die grootpad, die pad wat jy geloop het. Keer terug, jonkvrou Israel, keer terug na jou eie stede toe. 22“Hoe lank sal jy weifel, ontroue dogter? Want ek het ’n nuwe ding op die aarde geskep: ’n vrou sal ’n man omring.”
23So sê die Vader van die hemelse leërskare, die Vader van Israel: Wanneer ek hulle lot herstel, sal hulle weer dit sê in die land van Juda en sy stede: ‘Mag ons Vader jou seën, woning van geregtigheid, heilige berg!’ 24Juda en al sy stede sal daar saam woon—boere en dié wat met hulle kuddes rondtrek. 25“Want ek sal die vermoeide siel verkwik en elke siel wat deur droefheid uitgeput is, versadig.”
26Hierby het ek wakker geword en gekyk, en my slaap was vir my soet.
27“Daar kom dae, sê ons Vader, wanneer ek die huis van Israel en die huis van Juda sal besaai met die saad van mens en van dier. 28Soos ek oor hulle gewaak het om uit te roei, af te breek, omver te werp, te vernietig, en onheil te bring, so sal ek oor hulle waak om op te bou en te plant,” sê ons Vader. 29“In daardie dae sal hulle nie meer sê nie: ‘Vaders het suur druiwe geëet, en hulle kinders se tande is stomp.’”
30“Elkeen sal vir sy eie sonde sterf. Wie suur druiwe eet, sy eie tande sal stomp word.”
31“Daar kom dae, sê ons Vader, wanneer ek ’n nuwe verbond sal sluit met die huis van Israel en die huis van Juda. c c v31 Jesus het hierdie nuwe verbond by die Laaste Avondmaal ingestel, in sy eie bloed (Lukas 22:20); Hebreërs noem hom die middelaar wat ons Vader se belofte verseker (Hebreërs 8:8-12). 32Dit sal nie wees soos die verbond wat ek met hulle voorvaders gesluit het op die dag toe ek hulle aan die hand gevat het om hulle uit die land van Egipte te lei nie—my verbond wat hulle verbreek het, hoewel ek ’n man vir hulle was,” sê ons Vader. 33“Maar dit is die verbond wat ek met die huis van Israel sal sluit ná daardie dae, sê ons Vader: Ek sal my onderrig binne-in hulle plaas, en ek sal dit op hulle harte skryf. Ek sal hulle Vader wees, en hulle sal my kinders wees. 34Niemand sal meer sy naaste of sy broer leer nie, en sê: ‘Ken ons Vader,’ want hulle sal my almal ken, van die geringste van hulle tot die grootste, sê ons Vader. Want ek sal hulle oortredinge vergewe, en ek sal hulle sonde nie meer onthou nie.”
35So sê ons Vader, wat die son gee as lig oordag en die vaste orde van die maan en sterre as lig snags, wat die see opsweep sodat sy golwe bruis— die Vader van die hemelse leërskare is sy naam:
36“As hierdie vaste orde ooit van voor my af wegwyk, sê ons Vader, dan sal die kinders van Israel ophou om vir ewig ’n nasie voor my te wees.” 37So sê ons Vader: As die hemele daarbo gemeet kon word en die fondamente van die aarde daaronder nagevors kon word, dan sou ek al die kinders van Israel verwerp vir alles wat hulle gedoen het, sê ons Vader.
38“Daar kom dae, sê ons Vader, wanneer die stad vir my herbou word, van die Toring van Hananel tot by die Hoekpoort. 39Die meetsnoer sal verder uitgaan, reguit na die heuwel van Gareb toe, en dan na Goa toe draai. 40Die hele dal van dooie liggame en as, en al die terrasse tot by die Kidrondal, tot by die hoek van die Perdepoort aan die oostekant, sal heilig wees vir ons Vader—nooit weer uitgeroei of afgebreek nie.”
