Αγαπημένοι με αιώνια αγάπη
Επιστροφή στην πατρίδα για τον σκορπισμένο Ισραήλ: το κλάμα της Ραχήλ βρίσκει απάντηση, ο Εφραΐμ φέρνεται πίσω σαν πρωτότοκος γιος, το πένθος γίνεται χορός, και μια νέα διαθήκη γράφεται σε καρδιές αντί σε πλάκες, όπου η αμαρτία συγχωρείται και όλοι γνωρίζουν τον Πατέρα άμεσα, από τον μικρότερο ως τον μεγαλύτερο.
31 1«Εκείνον τον καιρό», λέει ο Πατέρας μας, «θα είμαι ο Πατέρας όλων των οικογενειών του Ισραήλ, κι αυτές θα είναι τα παιδιά μου».
2Αυτά λέει ο Πατέρας μας: Ο λαός που γλίτωσε από το σπαθί βρήκε χάρη στην έρημο· ο Ισραήλ πήγε να βρει ανάπαυση.
3Από μακριά μού εμφανίστηκε ο Πατέρας μας: «Σε αγάπησα με αιώνια αγάπη· γι' αυτό σε τράβηξα κοντά μου με πιστή αγάπη».
4«Πάλι θα σε χτίσω, και θα ξαναχτιστείς, παρθένα Ισραήλ! Πάλι θα πάρεις τα ντέφια σου και θα βγεις στον χορό αυτών που γιορτάζουν. 5Πάλι θα φυτέψεις αμπέλια στους λόφους της Σαμάρειας· αυτοί που θα φυτέψουν θα απολαύσουν τον καρπό». 6Γιατί θα έρθει μέρα που οι φρουροί θα φωνάξουν στην ορεινή χώρα του Εφραΐμ: «Σηκωθείτε, κι ας ανεβούμε στη Σιών, στον Πατέρα μας!»
7Γιατί αυτά λέει ο Πατέρας μας: Τραγουδήστε με χαρά για τον Ιακώβ, αλαλάξτε για το πιο μεγάλο από τα έθνη· διακηρύξτε, δοξάστε και πείτε: «Πατέρα μας, σώσε τον λαό σου, το υπόλοιπο του Ισραήλ!» 8«Δείτε, θα τους φέρω από τη γη του βορρά και θα τους συνάξω από τα πιο μακρινά μέρη της γης — ανάμεσά τους ο τυφλός κι ο κουτσός, η έγκυος γυναίκα κι εκείνη που γεννά. Μαζί θα γυρίσουν εδώ, ένα μεγάλο πλήθος. 9Με κλάματα θα έρθουν, και με ικεσίες για έλεος θα τους οδηγήσω· θα τους κάνω να περπατήσουν δίπλα σε ρυάκια νερού, σε ίσιο δρόμο όπου δεν θα σκοντάψουν, γιατί έγινα πατέρας στον Ισραήλ, κι ο Εφραΐμ είναι ο πρωτότοκός μου».
10Ακούστε τον λόγο του Πατέρα μας, έθνη, και διακηρύξτε τον στα παράλια τα μακρινά· πείτε: «Εκείνος που σκόρπισε τον Ισραήλ θα τον συνάξει, και θα τον φυλάξει όπως ο βοσκός φυλάει το κοπάδι του». 11Γιατί ο Πατέρας μας λύτρωσε τον Ιακώβ και τον ελευθέρωσε από χέρι πιο δυνατό απ' αυτόν. 12Θα έρθουν και θα τραγουδήσουν δυνατά στο ύψωμα της Σιών, και θα λάμψουν για την αγαθότητα του Πατέρα μας — για το σιτάρι, το καινούριο κρασί και το λάδι, και για τα μικρά του κοπαδιού και της αγέλης. Η ζωή τους θα είναι σαν ποτισμένος κήπος, και ποτέ πια δεν θα τους εξαντλεί η λύπη.
13«Τότε οι νέες γυναίκες θα χαρούν στον χορό, και οι νέοι άντρες κι οι γέροι μαζί. Θα μετατρέψω το πένθος τους σε χαρά· θα τους παρηγορήσω και θα τους δώσω ευφροσύνη αντί για τη λύπη τους. 14Θα χορτάσω τους ιερείς με αφθονία, και τα παιδιά μου θα χορτάσουν από την αγαθότητά μου», λέει ο Πατέρας μας.
15Αυτά λέει ο Πατέρας μας: Μια φωνή ακούγεται στη Ραμά — θρήνος και πικρό κλάμα. Η Ραχήλ κλαίει για τα παιδιά της· αρνείται να παρηγορηθεί για τα παιδιά της, γιατί δεν υπάρχουν πια. a a v15 Ο Ματθαίος βλέπει αυτόν τον θρήνο να εκπληρώνεται στο κλάμα της Βηθλεέμ, όταν ο Ηρώδης σκότωσε τα παιδιά (Ματθαίος 2:18) — και η υπόσχεση του Πατέρα μας για επιστροφή στα εδάφια που ακολουθούν δείχνει την ελπίδα πέρα από τη θλίψη.
16Αυτά λέει ο Πατέρας μας: Κράτησε τη φωνή σου μακριά από το κλάμα, τα μάτια σου από τα δάκρυα, γιατί το έργο σου έχει ανταμοιβή, λέει ο Πατέρας μας· θα γυρίσουν από τη γη του εχθρού. 17«Υπάρχει ελπίδα για το μέλλον σου, λέει ο Πατέρας μας, και τα παιδιά σου θα γυρίσουν στη δική τους γη. 18Σίγουρα άκουσα τον Εφραΐμ να θρηνεί: “Με παίδεψες, και παιδεύτηκα, σαν αδάμαστο μοσχάρι· φέρε με πίσω για να επιστρέψω, γιατί εσύ είσαι ο Πατέρας μου”. 19Γιατί αφού ξεστράτισα, μετάνιωσα· αφού διδάχτηκα, χτύπησα τον μηρό μου. Ντράπηκα και ταπεινώθηκα, γιατί βάσταξα το όνειδος της νιότης μου. b b v19 Το χτύπημα του μηρού ήταν μια αρχαία χειρονομία που εξέφραζε βαθιά λύπη ή φρίκη. 20Είναι ο Εφραΐμ ο αγαπητός μου γιος; Είναι το αγαπημένο μου παιδί; Γιατί όσες φορές μιλώ εναντίον του, ακόμη τον θυμάμαι. Γι' αυτό η καρδιά μου συγκινείται από ευσπλαχνία γι' αυτόν· σίγουρα θα τον ελεήσω», λέει ο Πατέρας μας. 21«Στήσε οδοδείκτες για τον εαυτό σου· φτιάξε σημάδια για σένα. Στρέψε τον νου σου στη δημοσιά, στον δρόμο που περπάτησες. Γύρνα, παρθένα Ισραήλ, γύρνα στις δικές σου πόλεις. 22Ως πότε θα ταλαντεύεσαι, άπιστη κόρη; Γιατί δημιούργησα κάτι καινούριο στη γη: μια γυναίκα θα περικυκλώσει έναν άντρα».
23Αυτά λέει ο Πατέρας των στρατιών του ουρανού, ο Πατέρας του Ισραήλ: Όταν αποκαταστήσω την τύχη τους, θα πουν πάλι αυτό στη γη του Ιούδα και στις πόλεις της: «Ο Πατέρας μας να σε ευλογήσει, κατοικία δικαιοσύνης, άγιο βουνό!» 24Ο Ιούδας και όλες οι πόλεις του θα κατοικήσουν εκεί μαζί — γεωργοί κι αυτοί που μετακινούνται με τα κοπάδια τους. 25«Γιατί θα αναζωογονήσω την κουρασμένη ψυχή και θα χορτάσω κάθε ψυχή εξαντλημένη από τη λύπη».
26Σ' αυτό ξύπνησα και κοίταξα, κι ο ύπνος μου ήταν γλυκός για μένα.
27«Έρχονται μέρες, λέει ο Πατέρας μας, που θα σπείρω τον οίκο του Ισραήλ και τον οίκο του Ιούδα με σπόρο ανθρώπου και ζώου. 28Όπως τους επέβλεπα για να ξεριζώσω, να γκρεμίσω, να ανατρέψω, να καταστρέψω και να φέρω συμφορά, έτσι θα τους επιβλέπω για να χτίσω και να φυτέψω», λέει ο Πατέρας μας. 29«Εκείνες τις μέρες δεν θα λένε πια: “Οι πατέρες έφαγαν ξινά σταφύλια, και μούδιασαν τα δόντια των παιδιών τους”».
30«Ο καθένας θα πεθάνει για τη δική του αμαρτία. Όποιος τρώει ξινά σταφύλια, θα μουδιάσουν τα δικά του δόντια».
31«Έρχονται οι μέρες, λέει ο Πατέρας μας, που θα κάνω καινούρια διαθήκη με τον οίκο του Ισραήλ και τον οίκο του Ιούδα. c c v31 Ο Ιησούς εγκαινίασε αυτή την καινούρια διαθήκη στον Μυστικό Δείπνο, με το δικό του αίμα (Λουκάς 22:20)· η προς Εβραίους τον ονομάζει τον μεσίτη που κάνει βέβαιη την υπόσχεση του Πατέρα μας (Εβραίους 8:8-12). 32Δεν θα είναι σαν τη διαθήκη που έκανα με τους προγόνους τους την ημέρα που τους έπιασα από το χέρι για να τους βγάλω από τη γη της Αιγύπτου — τη διαθήκη μου που την παραβίασαν, αν και εγώ ήμουν σύζυγός τους», λέει ο Πατέρας μας. 33«Αλλά αυτή είναι η διαθήκη που θα κάνω με τον οίκο του Ισραήλ μετά από εκείνες τις μέρες, λέει ο Πατέρας μας: Θα βάλω τη διδαχή μου μέσα τους, και θα τη γράψω στις καρδιές τους. Θα είμαι ο Πατέρας τους, κι αυτοί θα είναι τα παιδιά μου. 34Δεν θα διδάσκει πια κανείς τον γείτονά του ή τον αδελφό του, λέγοντας: “Γνώρισε τον Πατέρα μας”, γιατί όλοι θα με γνωρίζουν, από τον πιο μικρό τους ως τον πιο μεγάλο, λέει ο Πατέρας μας. Γιατί θα συγχωρήσω το κακό τους, και την αμαρτία τους δεν θα τη θυμάμαι πια».
35Αυτά λέει ο Πατέρας μας, που δίνει τον ήλιο για φως την ημέρα και τη σταθερή τάξη του φεγγαριού και των άστρων για φως τη νύχτα, που ταράζει τη θάλασσα ώστε να βρυχώνται τα κύματά της — ο Πατέρας των στρατιών του ουρανού είναι το όνομά του:
36«Αν αυτή η σταθερή τάξη φύγει ποτέ από μπροστά μου, λέει ο Πατέρας μας, τότε τα παιδιά του Ισραήλ θα έπαυαν να είναι έθνος μπροστά μου για πάντα». 37Αυτά λέει ο Πατέρας μας: Αν μπορούσαν να μετρηθούν οι ουρανοί ψηλά και να εξερευνηθούν τα θεμέλια της γης κάτω, τότε θα απέρριπτα όλα τα παιδιά του Ισραήλ για όλα όσα έκαναν, λέει ο Πατέρας μας.
38«Έρχονται μέρες, λέει ο Πατέρας μας, που η πόλη θα ξαναχτιστεί για μένα, από τον Πύργο του Ανανεήλ ως την Πύλη της Γωνίας. 39Το σκοινί της μέτρησης θα εκταθεί πιο πέρα, ίσια στον λόφο της Γαρέβ, κι έπειτα θα στρίψει προς τη Γοά. 40Όλη η κοιλάδα με τα νεκρά σώματα και τις στάχτες, κι όλα τα χωράφια ως την κοιλάδα των Κέδρων, ως τη γωνία της Πύλης των Αλόγων στα ανατολικά, θα είναι άγια για τον Πατέρα μας — ποτέ πια δεν θα ξεριζωθεί ούτε θα γκρεμιστεί».
