Abadiy sevgi bilan sevilgan
Tarqalib ketgan Isroil uchun uyga qaytish: Rohilaning yig'isiga javob beriladi, Efrayim to'ng'ich o'g'ildek qaytariladi, motam raqsga aylanadi, va lavhalarga emas, yuraklarga yozilgan yangi ahd tuziladi — unda gunoh kechiriladi va kichikdan kattagacha hamma Otani bevosita biladi.
31 1“Oʻsha vaqtda, — deydi Otamiz, — Men butun Isroil xonadonlarining Otasi boʻlaman, ular esa Mening farzandlarim boʻladilar.”
2Otamiz shunday deydi: Qilichdan omon qolgan xalq sahroda inoyat topdi; Isroil orom izlab yoʻlga chiqdi.
3Olisdan Otamiz menga zohir boʻldi: “Men seni abadiy sevgi bilan sevdim; shuning uchun seni Oʻzimga sodiq sevgi bilan tortdim.”
4“Men seni yana bunyod etaman, sen esa qaytadan qurilasan, ey bokira Isroil! Sen yana childirmalaringni qoʻlingga olib, shodlanuvchilar raqsiga chiqasan. 5Sen yana Samariya togʻlarida uzumzorlar barpo etasan; ekuvchilar ekib, mevasidan bahramand boʻladilar.” 6Chunki qorovullar Efrayim togʻlik oʻlkasida hayqiradigan kun keladi: “Turinglar, Sionga, Otamiz huzuriga chiqaylik!”
7Chunki Otamiz shunday deydi: Yoqub uchun shodlik bilan kuylanglar, xalqlarning ulugʻi uchun hayqiringlar; jar soling, hamd ayting va ayting: “Otamiz, xalqingni, Isroilning omon qolganlarini qutqargin!” 8“Mana, Men ularni shimol yurtidan olib kelaman va yerning eng chekka burchaklaridan toʻplayman — ular orasida koʻrlar va choloqlar, homilador ayollar va toʻlgʻoq tutgan ayollar ham bor. Ular birgalikda, buyuk bir jamoa boʻlib bu yerga qaytadilar. 9Ular yigʻlab kelishadi, Men esa ularni rahm-iltijolar bilan yetaklayman; ularni suv jilgʻalari boʻylab, qoqilmaydigan tekis yoʻldan olib boraman, chunki Men Isroilga Ota boʻldim, Efrayim esa Mening toʻngʻichimdir.”
10Ey xalqlar, Otamizning soʻzini tinglanglar va uni olis dengiz boʻylaridagi yurtlarda eʼlon qilinglar; ayting: “Isroilni tarqatgan Zot uni yigʻadi va choʻpon oʻz suruvini qoʻriqlaganidek, uni qoʻriqlaydi.” 11Chunki Otamiz Yoqubni toʻlov toʻlab qutqardi va uni oʻzidan kuchliroq boʻlgan qoʻldan xalos etdi. 12Ular kelib, Sion balandligida baland ovozda kuylaydilar, Otamizning ezguligidan — donu yangi sharobdan, zaytun moyidan, suruv va podaning yosh hayvonlaridan yuzlari porlaydi. Ularning hayoti sugʻorilgan bogʻdek boʻladi va ular boshqa hech qachon gʻam-alamdan ezilmaydilar.
13“Shunda qizlar raqsda shodlanadilar, yigitlar va keksalar ham birga quvonadilar. Men ularning motamini shodlikka aylantiraman; ularni yupataman va gʻamlari oʻrniga quvonch beraman. 14Men ruhoniylarni moʻl-koʻlchilik bilan toʻldiraman, farzandlarim esa Mening ezguligimdan toʻyadilar,” — deydi Otamiz.
15Otamiz shunday deydi: Ramada bir ovoz eshitiladi — nola va achchiq yigʻi. Rohila farzandlari uchun yigʻlaydi; u farzandlari uchun taskin topishdan bosh tortadi, chunki ular endi yoʻq. a a v15 Matto bu nolani Hirod bolalarni oʻldirganida Baytlahmdagi yigʻida bajo boʻlgan deb biladi (Matto 2:18) — keyingi oyatlardagi Otamizning qaytish haqidagi vaʼdasi esa gʻamdan narigi umidga ishora qiladi.
16Otamiz shunday deydi: Ovozingni yigʻidan, koʻzlaringni yoshdan tiy, chunki mehnatingning mukofoti bor, — deydi Otamiz; ular dushman yurtidan qaytadilar. 17“Kelajagingda umid bor, — deydi Otamiz, — farzandlaring oʻz yurtlariga qaytadilar. 18Men Efrayimning nola qilganini aniq eshitdim: «Sen meni jazolading, men esa oʻrgatilmagan buzoqdek jazolandim; meni qaytargin, toki qaytay, chunki Sen mening Otamsan.» 19Chunki men yuz oʻgirgach, tavba qildim; aql kirgach, sonimga urdim. Men uyaldim va sharmanda boʻldim, chunki yoshligimning uyatini koʻtarib yurdim. b b v19 Songa urish qadimda chuqur qaygʻu yoki dahshatni ifodalovchi imo-ishora boʻlgan. 20Efrayim Mening suyukli oʻgʻlim emasmi? U Mening azizim, erka farzandim emasmi? Men unga qarshi qancha soʻzlasam ham, baribir uni eslab turaman. Shuning uchun yuragim unga rahmdan junbushga keladi; Men unga albatta rahm qilaman,” — deydi Otamiz. 21“Oʻzing uchun yoʻl belgilarini qoʻy; oʻzingga nishon ustunlarini oʻrnat. Koʻnglingni katta yoʻlga, sen yurgan yoʻlga qarat. Qayt, ey bokira Isroil, oʻz shaharlaringga qayt. 22Qachongacha sarson boʻlib yurasan, ey bevafo qiz? Chunki Men yer yuzida yangi bir narsa yaratdim: ayol erkakni oʻrab oladi.”
23Samoviy qoʻshinlarning Otasi, Isroilning Otasi shunday deydi: Men ularning farovonligini tiklaganimda, ular Yahudo yurtida va uning shaharlarida yana shu soʻzni aytadilar: “Otamiz senga baraka bersin, ey solihlik maskani, ey muqaddas togʻ!” 24Yahudo va uning barcha shaharlari oʻsha yerda birga yashaydi — dehqonlar va suruvlari bilan koʻchib yuruvchilar. 25“Chunki Men charchagan jonni tetiklantiraman va gʻamdan ezilgan har bir jonni toʻldiraman.”
26Shunda men uygʻonib qaradim, uyqum menga shirin boʻlib tuyuldi.
27“Kunlar kelmoqda, — deydi Otamiz, — oʻshanda Men Isroil xonadoni va Yahudo xonadonini odam urugʻi va hayvon urugʻi bilan ekaman. 28Men ularni ildizi bilan sugʻurib tashlash, buzish, agʻdarish, yoʻq qilish va halokat keltirish uchun kuzatib turganimdek, bunyod etish va ekish uchun ham shunday kuzatib turaman,” — deydi Otamiz. 29“Oʻsha kunlarda ular endi: «Otalar nordon uzum yedi-yu, bolalarning tishi qamashdi», demaydilar.”
30“Har kim oʻz gunohi uchun oʻladi. Kim nordon uzum yesa, oʻzining tishi qamashadi.”
31“Kunlar kelmoqda, — deydi Otamiz, — oʻshanda Men Isroil xonadoni va Yahudo xonadoni bilan yangi ahd tuzaman. c c v31 Iso bu yangi ahdni Soʻnggi Taomda, Oʻz qoni bilan boshlab berdi (Luqo 22:20); Ibroniylarga maktub Uni Otamizning vaʼdasini mustahkam qiluvchi vositachi deb ataydi (Ibroniylarga 8:8-12). 32Bu ahd Men ularning ota-bobolari bilan tuzgan ahdga oʻxshamaydi — oʻsha kuni Men ularni qoʻlidan ushlab, Misr yurtidan olib chiqqan edim; garchi Men ularga er boʻlsam-da, ular Mening ahdimni buzdilar,” — deydi Otamiz. 33“Lekin oʻsha kunlardan keyin Men Isroil xonadoni bilan tuzadigan ahd shudir, — deydi Otamiz: — Men Oʻz taʼlimotimni ularning ichiga joylayman va uni ularning yuraklariga bitaman. Men ularning Otasi boʻlaman, ular esa Mening farzandlarim boʻladilar. 34Endi hech kim oʻz qoʻshnisiga yoki birodariga: «Otamizni biling», deb oʻrgatmaydi, chunki ular eng kichigidan eng ulugʻigacha, hammasi Meni taniydilar, — deydi Otamiz. — Chunki Men ularning qabihligini kechiraman va gunohlarini boshqa eslamayman.”
35Kunduzi yorugʻlik uchun quyoshni, kechasi yorugʻlik uchun oy va yulduzlarning belgilangan tartibini beradigan, dengizni qoʻzgʻatib toʻlqinlarini guldiratadigan Otamiz shunday deydi — samoviy qoʻshinlarning Otasi Uning nomidir:
36“Agar bu belgilangan tartib Mening huzurimdan yoʻqolsa, — deydi Otamiz, — Isroil farzandlari ham Mening huzurimda to abad xalq boʻlishdan toʻxtaydilar.” 37Otamiz shunday deydi: Agar tepadagi osmonlarni oʻlchab, pastdagi yerning poydevorlarini tekshirib boʻlsa edi, oʻshanda Men butun Isroil farzandlarini qilgan barcha ishlari uchun rad etardim, — deydi Otamiz.
38“Kunlar kelmoqda, — deydi Otamiz, — oʻshanda shahar Men uchun Xananel minorasidan Burchak darvozasigacha qaytadan quriladi. 39Oʻlchov ipi yana uzoqroqqa, toʻppa-toʻgʻri Gareb tepaligigacha choʻziladi, soʻng Gova tomon buriladi. 40Jasadlar va kul toʻkiladigan butun vodiy, Qidron vodiysigacha boʻlgan barcha maydonlar, sharqdagi Ot darvozasi burchagigacha — hammasi Otamiz uchun muqaddas boʻladi — boshqa hech qachon ildizi bilan sugʻurilmaydi va buzilmaydi.”