Yeremya 32

32 ¹Yahuda Kralı Sidkiya'nın onuncu yılında, Nebukadnessar'ın on sekizinci yılında Babamız'dan Yeremya'ya gelen söz. ²O sırada Babil ordusu Yeruşalim'i kuşatıyordu; Peygamber Yeremya ise Yahuda Kralı'nın sarayındaki muhafız avlusunda tutukluydu.

³Yahuda Kralı Sidkiya onu hapsetmiş ve şöyle demişti: «Neden peygamberlik edip şöyle diyorsun: ‹Babamız şöyle diyor: İşte, bu kenti Babil Kralı'nın eline vermek üzereyim; o da onu ele geçirecek;

⁴Yahuda Kralı Sidkiya Babilliler'in elinden kaçamayacak; kesinlikle Babil Kralı'nın eline teslim edilecek, onunla yüz yüze konuşacak, gözleriyle onun gözlerini görecek. ⁵Sidkiya'yı Babil'e götürecek; ben onunla ilgilenene dek orada kalacak, diyor Babamız. Babilliler'e karşı savaşsanız da başarılı olamayacaksınız.›»

⁶Yeremya şöyle dedi: «Babamız'ın sözü bana geldi:

⁷İşte, amcan Şallum'un oğlu Hanamel sana gelip şöyle diyecek: ‹Anatot'taki tarlamı satın al, çünkü onu satın alıp kurtarma hakkı senindir.›»

⁸Babamız'ın dediği gibi, amcamın oğlu Hanamel muhafız avlusunda yanıma geldi ve bana, ‹Benyamin bölgesindeki Anatot'ta bulunan tarlamı satın al, çünkü miras hakkı senindir, onu kurtarma hakkı da senin; satın al onu› dedi. O zaman bunun Babamız'ın sözü olduğunu anladım.

⁹Böylece Anatot'taki tarlayı amcamın oğlu Hanamel'den satın aldım; ona yaklaşık yedi ons gümüş tarttım. ¹⁰Satış belgesini imzalayıp mühürledim, tanıklar çağırdım ve gümüşü terazide tarttım. ¹¹Sonra mühürlü satış belgesini —hükümleri ve koşullarıyla birlikte— ve açık nüshayı aldım; ¹²satış belgesini, amcamın oğlu Hanamel'in, belgeyi imzalayan tanıkların ve muhafız avlusunda oturan bütün Yahudalılar'ın önünde Mahseya oğlu Neriya oğlu Baruk'a verdim.

¹³Onların önünde Baruk'a şöyle buyurdum:

¹⁴«Göksel Orduların Babası, İsrail'in Babası Babamız şöyle diyor: Bu belgeleri —mühürlü satış belgesini ve açık belgeyi— al ve uzun süre dayansınlar diye bir toprak kaba koy. ¹⁵Çünkü Göksel Orduların Babası, İsrail'in Babası Babamız şöyle diyor: Bu ülkede yine evler, tarlalar ve bağlar satın alınacak.»

Yeremya'nın Duası: Sana Zor Gelen Hiçbir Şey Yok

¹⁶Satış belgesini Neriya oğlu Baruk'a verdikten sonra Babamız'a şöyle dua ettim: ¹⁷«Ah, Egemen Baba! Yeri göğü büyük gücünle ve uzattığın kolunla sen yarattın; sana zor gelen hiçbir şey yoktur. ¹⁸Binlercesine vefalı sevgi gösterirsin, ama babaların suçunun karşılığını kendilerinden sonra çocuklarının kucağına ödersin—ey büyük ve güçlü Baba, adı Göksel Orduların Babası'dır. ¹⁹Öğütte büyük, işte güçlüsün; gözlerin insanoğlunun bütün yollarına açıktır; herkese yollarına ve yaptıklarının ürününe göre karşılık verirsin. ²⁰Mısır'da belirtiler ve harikalar yaptın; bugüne dek İsrail'de ve insanlar arasında da yapıyorsun; böylece bugün olduğu gibi kendine bir ad kazandın. ²¹Halkın İsrail'i belirtiler, harikalar, güçlü el, uzatılmış kol ve büyük dehşetle Mısır'dan çıkardın. ²²Atalarına vermeye ant içtiğin bu ülkeyi —süt ve bal akan ülkeyi— onlara verdin. ²³Onlar girip ülkeyi mülk edindiler, ama sesini dinlemediler, yasanda yürümediler; yapmalarını buyurduğun her şeyi yapmadan bıraktılar. Bu yüzden bütün bu felaketi başlarına getirdin. ²⁴İşte, kenti ele geçirmek için kuşatma rampaları kente ulaştı; kılıç, kıtlık ve salgın yüzünden kent, ona karşı savaşan Babilliler'in eline verildi. Söylediğin şey gerçekleşti—işte görüyorsun. ²⁵Yine de sen, Egemen Baba, ‹Tarlayı gümüşle satın al, tanıklar çağır› dedin—oysa kent Babilliler'in eline veriliyor.»

²⁶O zaman Babamız'ın sözü Yeremya'ya geldi:

²⁷«Bütün beşerin Babası benim. Bana zor gelen bir şey var mı? ²⁸Bunun için Babamız şöyle diyor: İşte, bu kenti Babilliler'in, Babil Kralı Nebukadnessar'ın eline teslim ediyorum; o da onu ele geçirecek. ²⁹Bu kente saldıran Babilliler gelip kenti ateşe verecek, yakacaklar; halkın damlarında Baal'a buhur yaktığı, başka ilahlara dökmelik sunular sunarak beni öfkelendirdiği evleri de yakacaklar.

³⁰«İsrail ve Yahuda halkı gençliklerinden beri gözümde yalnızca kötülük yaptılar; İsrail elleriyle yaptıklarıyla beni öfkelendirmekten başka bir şey yapmadı, diyor Babamız.

³¹«Bu kent, kurulduğu günden bugüne dek öfkemi ve gazabımı öyle kışkırttı ki, onu gözümün önünden kaldıracağım. ³²Bunun nedeni, İsrail ve Yahuda halkının beni öfkelendirmek için yaptığı bütün kötülüktür—onlar, kralları, önderleri, kâhinleri, peygamberleri, Yahuda halkı ve Yeruşalim'de oturanlar. ³³Bana yüzlerini değil, sırtlarını çevirdiler. Onlara defalarca öğrettiğim halde, dinlemeyi ya da yola gelmeyi reddettiler. ³⁴Adımla anılan evi kirletmek için iğrenç putlarını oraya yerleştirdiler. ³⁵Oğullarını, kızlarını Molek'e sunmak için Ben-Hinnom Vadisi'nde Baal'ın tapınma yerlerini kurdular—böyle bir şeyi ne buyurdum ne de aklımdan geçirdim; bu iğrençliği yapıp Yahuda'yı günaha sürükleyeceklerini hiç düşünmedim.»

Onlar Benim Çocuklarım Olacak; Ben de Onların Babası Olacağım

³⁶«Şimdi, ‹Kılıç, kıtlık ve salgın yüzünden Babil Kralı'nın eline teslim edildi› dediğiniz bu kent için İsrail'in Babası Babamız şöyle diyor:

³⁷İşte, öfkemle, kızgınlığımla ve büyük gazabımla onları sürdüğüm bütün ülkelerden toplayacağım; onları bu yere geri getirip güvenlik içinde yaşatacağım. ³⁸Onlar benim çocuklarım olacak, ben de onların Babası olacağım. ³⁹Kendilerinin ve sonrasında çocuklarının iyiliği için, benden sürekli korksunlar diye onlara tek bir yürek, tek bir yol vereceğim. ⁴⁰Onlarla sonsuz bir antlaşma yapacağım: Onlara iyilik yapmaktan asla vazgeçmeyeceğim; benden hiç ayrılmasınlar diye korkumu yüreklerine koyacağım. ⁴¹Onlara iyilik ederek sevineceğim; bütün yüreğimle, bütün canımla onları gerçekten bu ülkeye dikeceğim.»

⁴²Çünkü Babamız şöyle diyor: «Bütün bu büyük felaketi bu halkın başına nasıl getirdiysem, vaat ettiğim bütün iyiliği de öylece başlarına getireceğim. ⁴³‹İnsansız, hayvansız, ıssız› dediğiniz, Babilliler'in eline verilen bu ülkede yine tarlalar satın alınacak. ⁴⁴Benyamin bölgesinde, Yeruşalim çevresinde, Yahuda kentlerinde, dağlık bölgede, Şefela'da ve Negev'de tarlalar gümüşle satın alınacak; belgeler yazılıp mühürlenecek, tanıklarla onaylanacak; çünkü onları sürgünden geri getireceğim, diyor Babamız.»