ኤርምያስ 32

32 ¹የይሁዳ ንጉሥ ሴዴቅያስ በነገሠ በዐሥረኛው ዓመት፣ ናቡከደነፆርም በነገሠ በዐሥራ ስምንተኛው ዓመት፣ ከአባታችን ዘንድ ወደ ኤርምያስ የመጣ ቃል ይህ ነው። ²በዚያን ጊዜ የባቢሎን ሰራዊት ኢየሩሳሌምን ከብቦ ነበር፤ ነቢዩ ኤርምያስም በይሁዳ ንጉሥ ቤተ መንግሥት በሚገኘው የጥበቃ ግቢ ውስጥ ታስሮ ነበር።

³የይሁዳ ንጉሥ ሴዴቅያስ አስሮት ነበርና እንዲህ አለው፦ “ለምን ትንቢት ትናገራለህ? እንዲህስ ለምን ትላለህ፦ ‘አባታችን እንዲህ ይላል፤ እነሆ፣ ይህችን ከተማ በባቢሎን ንጉሥ እጅ አሳልፌ ልሰጣት ነው፤ እርሱም ይማርካታል፤

⁴“የይሁዳ ንጉሥ ሴዴቅያስ ከባቢሎናውያን እጅ አያመልጥም፤ በእርግጥም በባቢሎን ንጉሥ እጅ ተላልፎ ይሰጣል፤ ከእርሱም አፍ ለአፍ ይነጋገራል፤ ዐይን ለዐይንም ይተያያሉ። ⁵ሴዴቅያስንም ወደ ባቢሎን ይወስደዋል፤ እስከምጐበኘውም ቀን ድረስ በዚያ ይኖራል፣ ይላል አባታችን። ባቢሎናውያንን ብትወጉም አትሳካላችሁም።’”

⁶ኤርምያስም እንዲህ አለ፦ “የአባታችን ቃል እንዲህ ብሎ ወደ እኔ መጣ፦

⁷እነሆ፣ የአጎትህ የሰሉም ልጅ ሐናምኤል ወደ አንተ መጥቶ እንዲህ ይልሃል፦ በዓናቶት ያለውን እርሻዬን ግዛ፤ የመቤዠት መብቱ ያንተ ስለ ሆነ እርሱን የመግዛቱ መብት ያንተ ነውና።”

⁸አባታችንም እንዳለው የአጎቴ ልጅ ሐናምኤል ወደ እኔ ወደ ጥበቃው ግቢ መጥቶ፣ ‘በብንያም ምድር በዓናቶት ያለውን እርሻዬን ግዛ፤ የውርስ መብቱ ያንተ ነውና፣ የመቤዠቱም መብት ያንተ ነው፤ ለራስህ ግዛው’ አለኝ። ያን ጊዜ ይህ የአባታችን ቃል እንደ ሆነ ዐወቅሁ።

⁹ስለዚህ በዓናቶት ያለውን እርሻ ከአጎቴ ልጅ ከሐናምኤል ገዛሁ፤ ሰባት አውንስ የሚያህልም ብር መዝኜ ሰጠሁት። ¹⁰ሰነዱንም ፈርሜ አተምሁት፤ ምስክሮችንም ጠራሁ፤ ብሩንም በሚዛን መዘንሁ። ¹¹ከዚያም የታተመውን የሽያጭ ሰነድ ከውሉና ከድንጋጌዎቹ ጋራ፣ የተከፈተውንም ቅጂ ወሰድሁ፤ ¹²የሽያጩንም ሰነድ በአጎቴ ልጅ በሐናምኤል ፊት፣ ሰነዱን በፈረሙት ምስክሮች ፊት፣ በጥበቃውም ግቢ ተቀምጠው በነበሩት ይሁዳውያን ሁሉ ፊት፣ ለመሕሤያ ልጅ ለናርያ ልጅ ለባሮክ ሰጠሁት።

¹³በእነርሱም ፊት ባሮክን እንዲህ ብዬ አዘዝሁት፦

¹⁴“የሰማይ ሰራዊት አባት፣ የእስራኤል አባታችን እንዲህ ይላል፦ እነዚህን ሰነዶች፣ የታተመውን የሽያጭ ሰነድና የተከፈተውን ሰነድ ውሰድ፤ ረጅም ዘመንም ጸንተው እንዲቆዩ በሸክላ ማሰሮ ውስጥ አኑራቸው። ¹⁵የሰማይ ሰራዊት አባት፣ የእስራኤል አባታችን እንዲህ ይላልና፦ በዚህች ምድር ቤቶች፣ እርሻዎችና የወይን ተክሎች እንደ ገና ይገዛሉ።”

የኤርምያስ ጸሎት፦ ለአንተ የሚያቅትህ ምንም የለም

¹⁶የሽያጩንም ሰነድ ለናርያ ልጅ ለባሮክ ከሰጠሁ በኋላ፣ ወደ አባታችን እንዲህ ብዬ ጸለይሁ፦ ¹⁷“አዬ፣ ጌታ አባት ሆይ! ሰማይንና ምድርን በታላቅ ኀይልህና በተዘረጋ ክንድህ የፈጠርህ አንተ ራስህ ነህ፤ ለአንተም የሚያቅትህ ምንም ነገር የለም። ¹⁸ለሺዎች ታማኝ ፍቅርን ታሳያለህ፤ ነገር ግን የወላጆችን በደል ከእነርሱ በኋላ ባሉት ልጆቻቸው እቅፍ ውስጥ ትመልሳለህ፤ አንተ ታላቅ፣ ኀያል አባት ሆይ፤ የሰማይ ሰራዊት አባት ስሙ ነው። ¹⁹በምክር ታላቅ፣ በሥራ ኀያል ነህ፤ ዐይኖችህ የሰውን ልጆች መንገድ ሁሉ ይመለከታሉ፤ ለእያንዳንዱም እንደ መንገዱ፣ እንደ ሥራውም ፍሬ ትከፍላለህ። ²⁰በግብፅ ምድር ምልክቶችንና ድንቆችን አደረግህ፤ እስከ ዛሬም ድረስ በእስራኤልና በሰዎች ሁሉ መካከል ይህን እያደረግህ፣ ዛሬ እንዳለው ለራስህ ስምን አተረፍህ። ²¹ሕዝብህን እስራኤልን በምልክቶችና በድንቆች፣ በብርቱ እጅ፣ በተዘረጋ ክንድ፣ በታላቅ ድንጋጤም ከግብፅ ምድር አወጣህ። ²²ለአባቶቻቸው ልትሰጣቸው የማልህላቸውን ይህችን ምድር፣ ወተትና ማር የምታፈስ ምድር ሰጠሃቸው። ²³ገብተውም ወረሷት፤ ነገር ግን ድምፅህን አልሰሙም፤ በሕግህም አልተመላለሱም፤ እንዲያደርጉ ያዘዝሃቸውን ሁሉ ሳያደርጉ ቀሩ። ስለዚህ ይህን መከራ ሁሉ አመጣህባቸው። ²⁴እነሆ፣ ከተማዪቱን ለመማረክ የከበባ ድልድዮች ደርሰዋል፤ ከተማዪቱም በሰይፍ፣ በራብና በቸነፈር ምክንያት በሚወጓት በባቢሎናውያን እጅ ተሰጥታለች። የተናገርኸውም ደርሷል፤ አንተም ታየዋለህ። ²⁵ነገር ግን አንተ፣ ጌታ አባት ሆይ፣ ከተማዪቱ በባቢሎናውያን እጅ እየተሰጠች ሳለ፣ ‘እርሻውን በብር ግዛ፤ ምስክሮችንም ጥራ’ አልኸኝ።”

²⁶ከዚያም የአባታችን ቃል ወደ ኤርምያስ እንዲህ ብሎ መጣ፦

²⁷“የሥጋ ሁሉ አባት እኔ ነኝ፤ የሚያቅተኝ ነገር አለን? ²⁸ስለዚህ አባታችን እንዲህ ይላል፦ እነሆ፣ ይህችን ከተማ በባቢሎናውያን እጅ፣ በባቢሎንም ንጉሥ በናቡከደነፆር እጅ አሳልፌ ልሰጣት ነው፤ እርሱም ይማርካታል። ²⁹ይህችን ከተማ የሚወጓት ባቢሎናውያን መጥተው በእሳት ያቃጥሏታል፤ ሕዝቡ በጣራዎቻቸው ላይ ለበኣል ዕጣን ያጨሱባቸውን፣ ለሌሎችም አማልክት የመጠጥ ቍርባን አፍስሰው ያስቈጡኝን ቤቶች በእሳት ያቃጥላሉ።

³⁰“የእስራኤልና የይሁዳ ሕዝብ ከወጣትነታቸው ጀምሮ በፊቴ ክፉ ከማድረግ በቀር ሌላ ምንም አላደረጉም፤ እስራኤልም በእጆቻቸው ሥራ ከማስቈጣት በቀር ሌላ ምንም አላደረጉም፣ ይላል አባታችን።

³¹“ይህች ከተማ ከተመሠረተችበት ቀን ጀምሮ እስከ ዛሬ ድረስ ቍጣዬንና መዓቴን አስነስታብኛለች፤ ስለዚህ ከፊቴ አስወግዳታለሁ፤ ³²ይህም የእስራኤልና የይሁዳ ሕዝብ፣ እነርሱ፣ ነገሥታታቸው፣ መኳንንታቸው፣ ካህናታቸው፣ ነቢያታቸው፣ የይሁዳ ሰዎችና የኢየሩሳሌም ነዋሪዎች ያስቈጡኝ ዘንድ ስላደረጉት ክፋት ሁሉ ነው። ³³ፊታቸውን ሳይሆን ጀርባቸውን መለሱልኝ። ደጋግሜ ባስተምራቸውም፣ ለመስማትም ሆነ ተግሣጽን ለመቀበል እምቢ አሉ። ³⁴በስሜ በተጠራው ቤት ውስጥ አስጸያፊ ጣዖቶቻቸውን አኖሩ፤ እርሱንም አረከሱት። ³⁵በቤንሕኖም ሸለቆ ለበኣል የኰረብታ መስገጃዎችን ሠሩ፤ ወንዶችና ሴቶች ልጆቻቸውንም ለሞሎክ ሠዉ፤ ይህን አስጸያፊ ነገር አድርገው ይሁዳን ኀጢአት እንዲያሠሩ ያላዘዝሁትን፣ በልቤም ያላሰብሁትን ነገር አደረጉ።”

ልጆቼ ይሆናሉ፤ እኔም አባታቸው እሆናለሁ

³⁶“አሁንም ‘በሰይፍ፣ በራብና በቸነፈር በባቢሎን ንጉሥ እጅ ተሰጥታለች’ ስለምትሉላት ስለዚህች ከተማ፣ የእስራኤል አባታችን እንዲህ ይላል፦

³⁷“እነሆ፣ በቍጣዬ፣ በመዓቴና በታላቅ ንዴቴ ከበተንኋቸው ምድሮች ሁሉ እሰበስባቸዋለሁ፤ ወደዚህም ስፍራ መልሼ አመጣቸዋለሁ፤ በሰላምም እንዲኖሩ አደርጋለሁ። ³⁸ልጆቼም ይሆናሉ፤ እኔም አባታቸው እሆናለሁ። ³⁹ሁልጊዜ ይፈሩኝ ዘንድ አንድ ልብና አንድ መንገድ እሰጣቸዋለሁ፤ ይህም ለእነርሱና ከእነርሱ በኋላ ለሚኖሩ ልጆቻቸው መልካም ይሆንላቸዋል። ⁴⁰የዘላለምም ኪዳን ከእነርሱ ጋራ አደርጋለሁ፤ መልካም ከማድረጋቸውም ፈጽሞ አልመለስም፤ ከእኔም ፈጽሞ እንዳይመለሱ ፍርሃቴን በልባቸው ውስጥ አኖራለሁ። ⁴¹በእነርሱ ደስ ይለኛል፤ መልካምም አደርግላቸዋለሁ፤ በፍጹም ልቤና በፍጹም ነፍሴም በዚህች ምድር በእውነት እተክላቸዋለሁ።”

⁴²አባታችን እንዲህ ይላልና፦ “ይህን ታላቅ መከራ ሁሉ በዚህ ሕዝብ ላይ እንዳመጣሁ፣ እንዲሁ ተስፋ የገባሁላቸውን መልካም ነገር ሁሉ አመጣባቸዋለሁ። ⁴³‘ሰውም ሆነ እንስሳ የሌለባት፣ በባቢሎናውያንም እጅ የተሰጠች የተጣለች ናት’ በምትሏት በዚህች ምድር እርሻዎች ይገዛሉ። ⁴⁴በብንያም ምድር፣ በኢየሩሳሌም ዙሪያ፣ በይሁዳ ከተሞች፣ በተራራማው አገር፣ በቈላውና በኔጌቭ እርሻዎች በብር ይገዛሉ፤ ሰነዶችም ይጻፋሉ፤ ይታተማሉ፤ ይመሰከርባቸዋልም፤ ከምርኮ መልሼ አመጣቸዋለሁና፣ ይላል አባታችን።”