Jeremia 32 FHB Father's Heart Bible™

32 ¹Ny teny tonga tamin’i Jeremia avy tamin’i Raintsika tamin’ny taona fahafolo nanjakan’i Zedekia, mpanjakan’i Joda, dia ny taona fahavalo ambin’ny folo nanjakan’i Nebokadrezara. ²Tamin’izany fotoana izany dia nanao fahirano an’i Jerosalema ny miaramilan’i Babylona, ary i Jeremia mpaminany dia nohidiana tao amin’ny kianjan’ny mpiambina tao an-tranon’ny mpanjakan’i Joda.

³Fa nampidirin’i Zedekia, mpanjakan’i Joda, tao am-ponja izy ka hoy izy: « Nahoana ianao no maminany ka manao hoe: “Izao no lazain’i Raintsika: Indro, efa hatolotro ho eo an-tànan’ny mpanjakan’i Babylona ity tanàna ity, ka halany izy;

⁴« Ary Zedekia, mpanjakan’i Joda, dia tsy ho afa-mandositra amin’ny Kaldeana, fa hatolotra tokoa ho eo an-tànan’ny mpanjakan’i Babylona izy, ka hiteny aminy vava amin’ny vava ary hijery azy maso amin’ny maso. ⁵Ary hentiny any Babylona i Zedekia, ka any no honenany mandra-pitsidiko azy, hoy Raintsika. Na dia miady amin’ny Kaldeana aza ianareo, dia tsy hahomby.” »

⁶Ary hoy Jeremia: « Tonga tamiko ny tenin’i Raintsika hoe:

⁷Indro, ho avy hilaza aminao i Hanameela, zanak’i Saloma, dadatoanao, hoe: Vidio ny taniko any Anatota, fa anao ny zo hanavotana azy ka hividy azy. »

⁸Dia tonga tamiko tao amin’ny kianjan’ny mpiambina i Hanameela, zanak’ny dadatoko, araka ny nolazain’i Raintsika, ka niteny tamiko hoe: «Vidio ny taniko any Anatota any amin’ny tanin’i Benjamina, fa anao ny zo handova azy ary anao ny fanavotana; vidio izy.» Dia fantatro fa teny avy amin’i Raintsika izany.

⁹Ary novidiko tamin’i Hanameela, zanak’ny dadatoko, ny saha any Anatota, ka nandanjako volafotsy mitentina fito aronjo eo ho eo. ¹⁰Nosoniavako ilay taratasy ka notombohiko, dia niantso vavolombelona aho, ary nandanjako tamin’ny mizana ny vola. ¹¹Dia noraisiko ilay taratasy fividianana voatombo, miaraka amin’ny fepetra sy ny fitsipiny, ary ilay dika misokatra, ¹²ka nomeko an’i Baroka, zanak’i Neria, zanak’i Mahaseia, ilay taratasy fividianana teo anatrehan’i Hanameela, zanak’ny dadatoko, sy teo anatrehan’ireo vavolombelona nanao sonia ilay taratasy, ary teo anatrehan’ny Jiosy rehetra nipetraka tao amin’ny kianjan’ny mpiambina.

¹³Ary nandidy an’i Baroka aho teo anatrehan’izy ireo hoe:

¹⁴« Izao no lazain’ny Ray, Tompon’ny miaramilan’ny lanitra, Raintsika, Rain’Israely: Alao ireto taratasy ireto — ilay taratasy fividianana voatombo sy ilay taratasy misokatra — ka apetraho ao anaty siny tanimanga, mba haritra elabe izy. ¹⁵Fa izao no lazain’ny Ray, Tompon’ny miaramilan’ny lanitra, Raintsika, Rain’Israely: Hovidiana indray ny trano sy ny saha ary ny tanim-boaloboka any amin’ity tany ity. »

Ny fivavaky ny Jeremia: Tsy misy sarotra Aminao

¹⁶Rehefa avy nanome an’i Baroka, zanak’i Neria, ilay taratasy fividianana aho, dia nivavaka tamin’i Raintsika hoe: « ¹⁷Indrisy, Ray Tompo ô! Ianao no nahary ny lanitra sy ny tany tamin’ny herinao lehibe sy tamin’ny sandrinao nahinjitra; tsy misy sarotra Aminao. ¹⁸Ianao no mampiseho famindrampo amin’ny arivony maro, ary mamaly ny helok’ny ray ao an-tratran’ny zanany manaraka azy — Ray lehibe sy mahery ô, ny Ray, Tompon’ny miaramilan’ny lanitra, no anarany. ¹⁹Lehibe amin’ny fisainana sady mahery amin’ny asa Ianao, ary misokatra ny masonao amin’ny lalan’ny zanak’olombelona rehetra, ka mamaly ny tsirairay araka ny lalany sy araka ny vokatry ny asany. ²⁰Ianao no nanao famantarana sy fahagagana tany Egypta, ary mandraka androany any Israely sy any amin’ny olombelona, ka nanao anarana ho Anao, tahaka ny androany. ²¹Nentinao nivoaka avy tany amin’ny tanin’i Egypta ny olonao Israely tamin’ny famantarana sy fahagagana, tamin’ny tanana mahery sy sandry nahinjitra ary tamin’ny tahotra lehibe. ²²Nomenao azy ireo ity tany ity, izay nianiananao tamin’ny razany fa homenao azy — tany mandriaka ronono sy tantely. ²³Niditra izy ireo ka naka azy ho azy, nefa tsy nihaino ny feonao na nandeha tamin’ny lalànao; ny zavatra rehetra nandidianao azy hatao dia tsy nataony. Ka dia nentinao tamin’izy ireo ity loza rehetra ity. ²⁴Indro, efa tonga eo amin’ny tanàna ny havoana fanafihana hakana azy; ary atolotra ho an’ny Kaldeana miady aminy izy noho ny sabatra sy ny mosary ary ny areti-mandringana. Efa nitranga izay nolazainao, ary Ianao mahita izany. ²⁵Nefa Ianao, Ray Tompo ô, dia nilaza hoe: “Vidio amin’ny vola ny saha, ary mangataha vavolombelona” — na dia efa atolotra ho an’ny Kaldeana aza ny tanàna. »

²⁶Dia tonga tamin’i Jeremia ny tenin’i Raintsika hoe:

²⁷« Indro, Izaho no Rain’ny nofo rehetra. Misy zavatra sarotra Amiko va? ²⁸Izao no lazain’i Raintsika: Indro, atolotro ho eo an-tànan’ny Kaldeana ity tanàna ity, sy ho eo an-tànan’i Nebokadrezara, mpanjakan’i Babylona, ka halany izy. ²⁹Ho avy ny Kaldeana miady amin’ity tanàna ity, ka handoro azy amin’ny afo, mbamin’ireo trano izay nandoroan’ny olona zava-manitra ho an’i Bala teny an-tafony sy nanidinany fanatitra aidina ho an’andriamani-kafa, mba hampahatezerana Ahy.

³⁰« Fa ny zanak’Israely sy ny zanak’i Joda dia tsy nanao afa-tsy ny ratsy teo imasoko hatramin’ny fahatanorany; ary ny zanak’Israely dia tsy nanao afa-tsy ny nampahatezitra Ahy tamin’ny asan’ny tànany, hoy Raintsika.

³¹« Fa ity tanàna ity dia efa nampitombo ny fahatezerako sy ny firehetako hatramin’ny andro nanorenana azy ka hatramin’izao, ka dia hesoriko eo imasoko izy, ³²noho ny ratsy rehetra nataon’ny zanak’Israely sy ny zanak’i Joda hampahatezitra Ahy — izy ireo, ny mpanjakany, ny mpanapaka, ny mpisorona, ny mpaminany, ny lehilahy any Joda ary ny mponina any Jerosalema. ³³Nanodina ny lamosina tamiko izy ireo, fa tsy ny tavany. Na dia nampianariko imbetsaka aza izy, dia tsy nety nihaino na nandray fananarana. ³⁴Nanangana ny zava-betaveta nataony izy tao amin’ny trano izay voantso amin’ny anarako, mba hahaloto azy. ³⁵Nanamboatra ny fitoerana avo ho an’i Bala tao amin’ny Lohasaha Ben-Hinoma izy, ka nanatitra ny zanany lahy sy vavy ho an’i Moleka — zavatra izay tsy nandidiako na tonga tao an-tsaiko mihitsy, fa hanao izany zava-betaveta izany izy ka hampanota an’i Joda. »

Ho zanako izy ireo, ary Izaho no ho Rainy

³⁶« Ary ankehitriny, izao no lazain’i Raintsika, Rain’Israely, momba ity tanàna ity izay lazainareo fa atolotra ho eo an-tànan’ny mpanjakan’i Babylona amin’ny sabatra sy ny mosary ary ny areti-mandringana:

³⁷“Indro, hangoniko avy amin’ny tany rehetra izay nandroahako azy tamin’ny fahatezerako sy ny firehetako ary ny fahatezerana lehibe izy ireo, ka hamerenako ho amin’ity toerana ity ary hampitoerako am-pandriam-pahalemana. ³⁸Ho zanako izy ireo, ary Izaho no ho Rainy. ³⁹Homeko fo iray sy lalana iray izy ireo, mba hmatahotra Ahy mandrakariva, ho soa ho azy sy ho an’ny zanany manaraka azy. ⁴⁰Hanao fanekena mandrakizay aminy Aho, ka tsy hiala amin’ny fanaovana soa azy; ary hataoko ao am-pony ny fahatahorana Ahy, mba tsy hiala amiko mihitsy izy. ⁴¹Hifaly aminy Aho, hanao soa azy, ary hamboleko tokoa eto amin’ity tany ity izy, amin’ny foko rehetra sy ny fanahiko rehetra.”»

⁴²Fa izao no lazain’i Raintsika: «Tahaka ny nitondrako ity loza lehibe rehetra ity tamin’ity firenena ity, dia toy izany koa no hitondrako aminy ny soa rehetra izay nolazaiko aminy. ⁴³Hovidiana ny saha any amin’ity tany ity, izay lazainareo hoe efa lao, tsy misy olona na biby, ary natolotra ho an’ny Kaldeana. ⁴⁴Hovidiana volafotsy ny saha, ary hosoratana ny taratasy, hotombohina ary hohamarinin’ny vavolombelona — any amin’ny tanin’i Benjamina, sy ny manodidina an’i Jerosalema, ary ny tanànan’i Joda, ny tany havoana, ny tany lemaka ary ny Negeba — fa hamerenako avy any an-tsesitany izy, hoy Raintsika.»