يرمياه 32 FHB Father's Heart Bible™

32 ¹يهوداه جي بادشاهه صدقياه جي ڏهين سال ۾، يعني نبوڪدنضر جي ارڙهين سال ۾، اسان جي پيءُ وٽان يرمياه ڏانهن ڪلام آيو. ²ان مهل بابل جو لشڪر يروشلم جو گهيرو ڪري رهيو هو، ۽ نبي يرمياه کي يهوداه جي بادشاهه جي محل ۾ پهريدارن جي صحن ۾ بند ڪيو ويو هو.

³ڇاڪاڻ تہ يهوداه جي بادشاهه صدقياه کيس قيد ڪري چيو هو تہ ”تون ڇو اڳڪٿي ٿو ڪرين ۽ چوين ٿو تہ ’اسان جو پيءُ هيئن ٿو فرمائي تہ ڏس، آءٌ هي شهر بابل جي بادشاهه جي هٿ ۾ ڏيڻ وارو آهيان، ۽ هو ان کي قبضي ۾ وٺندو؛

⁴”يهوداه جو بادشاهه صدقياه بابلين کان بچي نہ سگهندو، بلڪ ضرور بابل جي بادشاهه جي حوالي ڪيو ويندو، ساڻس آمهون سامهون ڳالهائيندو، ۽ اکين سان اکيون ملائي کيس ڏسندو. ⁵هو صدقياه کي بابل وٺي ويندو، جتي هو تيستائين رهندو جيستائين آءٌ سندس خبر وٺندس، اسان جو پيءُ فرمائي ٿو. جيتوڻيڪ تون بابلين سان وڙهين، تڏهن بہ ڪامياب نہ ٿيندين.‘“

⁶پوءِ يرمياه چيو تہ ”اسان جي پيءُ جو ڪلام مون وٽ آيو تہ

⁷ڏس، تنهنجي چاچي شلوم جو پٽ حنمئيل تو کي چوڻ لاءِ اچي ٿو تہ عناتوت ۾ منهنجي ٻنيءَ کي خريد ڪر، ڇاڪاڻ تہ ان کي ڇڏائي خريد ڪرڻ جو حق تنهنجو آهي.“

⁸جيئن اسان جي پيءُ فرمايو هو تيئن منهنجو سؤٽ حنمئيل پهريدارن جي صحن ۾ مون وٽ اچي چيائين تہ ’بنيمين جي ملڪ ۾ عناتوت واري منهنجي ٻنيءَ کي خريد ڪر، ڇاڪاڻ تہ ورثي جو حق تنهنجو آهي ۽ ڇڏائڻ جو بہ تنهنجو؛ ان کي خريد ڪر.‘ تڏهن مون ڄاتو تہ هي اسان جي پيءُ جو ڪلام آهي.

⁹پوءِ مون پنهنجي سؤٽ حنمئيل کان عناتوت واري ٻني خريد ڪئي، ۽ تقريباً ست اونس چاندي توري ڏني. ¹⁰مون دستاويز تي دستخط ڪري ۽ مهر هڻي، شاهد گهرائي، ترازوءَ ۾ رقم توري ڏني. ¹¹پوءِ مون خريداريءَ جو مهر ٿيل دستاويز، شرطن ۽ ضابطن سميت، ۽ کليل نقل کنيو، ¹²۽ خريداريءَ جو اهو دستاويز نيرياه جي پٽ، محسياه جي پٽ باروخ کي، منهنجي سؤٽ حنمئيل جي سامهون، دستاويز تي دستخط ڪندڙ شاهدن جي سامهون، ۽ پهريدارن جي صحن ۾ ويٺل يهوداه جي سڀني ماڻهن جي سامهون ڏنو.

¹³انهن سڀني جي موجودگيءَ ۾ مون باروخ کي هدايت ڪئي تہ

¹⁴”آسمان جي لشڪرن جو پيءُ، اسرائيل جو اسان جو پيءُ، هيئن ٿو فرمائي تہ هي دستاويز، يعني خريداريءَ جو مهر ٿيل دستاويز ۽ کليل دستاويز، کڻي مٽيءَ جي هڪڙي گهڙي ۾ رک، تہ جيئن گهڻو وقت قائم رهن. ¹⁵ڇاڪاڻ تہ آسمان جي لشڪرن جو پيءُ، اسرائيل جو اسان جو پيءُ، فرمائي ٿو تہ هن ملڪ ۾ وري گهر، ٻنيون ۽ انگورن جا ٻاغ خريد ڪيا ويندا.“

يرمياه جي دعا: تو لاءِ ڪجهه بہ ڏکيو ناهي

¹⁶نيرياه جي پٽ باروخ کي خريداريءَ جو دستاويز ڏيڻ کان پوءِ مون اسان جي پيءُ سان دعا ڪئي تہ ¹⁷”اي مقتدر بابا! تو پاڻ پنهنجي وڏي قدرت ۽ پنهنجي ڊگهيل ٻانهن سان آسمان ۽ زمين خلقيا آهن؛ تو لاءِ ڪا شيءِ ڏکي ناهي. ¹⁸تون هزارن تي لافاني شفقت ڪرين ٿو، پر ماءُ پيءُ جي ڏوهه جو بدلو سندن پٺيان سندن ٻارن جي جهوليءَ ۾ ڏين ٿو؛ اي وڏا ۽ زورآور بابا، آسمان جي لشڪرن جو پيءُ سندس نالو آهي. ¹⁹تون صلاح ۾ وڏو ۽ ڪم ۾ زورآور آهين، تنهنجيون اکيون انسانن جي سڀني واٽن ڏانهن کليل آهن، ۽ تون هر هڪ کي سندس واٽن، سندس ڪمن جي ميوي موجب بدلو ڏين ٿو. ²⁰تو مصر ۾، ۽ اڄ ڏينهن تائين اسرائيل ۽ انسانن ۾ نشان ۽ عجيب ڪم ڪري، پنهنجي لاءِ نالو ڪمايو، جيئن اڄ آهي. ²¹تو پنهنجي قوم اسرائيل کي نشانن، عجيب ڪمن، مضبوط هٿ، ڊگهيل ٻانهن ۽ وڏي هيبت سان مصر جي ملڪ مان ڪڍي آندو. ²²جنهن ملڪ بابت تو سندن ابن ڏاڏن سان قسم کنيو هو تہ هنن کي ڏيندين، اهو کير ۽ ماکيءَ سان وهندڙ ملڪ تو هنن کي ڏنو. ²³اهي ملڪ ۾ گهڙي ان تي قبضو ڪيائون، پر نہ تنهنجو آواز ٻڌائون ۽ نہ تنهنجي شريعت تي هليا؛ جيڪو ڪجهه ڪرڻ جو تو کين حڪم ڏنو هو، سو ڪجهه بہ نہ ڪيائون. تنهنڪري تو هي سڀ آفت مٿن آندي. ²⁴ڏس، شهر کي کڻڻ لاءِ حملي جا مورچا شهر تائين اچي پهتا آهن؛ تلوار، ڏڪار ۽ وبا سبب شهر ان سان وڙهندڙ بابلين جي حوالي ٿيو آهي. جيڪو تو فرمايو هو سو ٿي چڪو آهي، ۽ تون ڏسين ٿو. ²⁵تڏهن بہ اي مقتدر بابا، تو فرمايو تہ ’رقم ڏيئي ٻنيءَ کي خريد ڪر ۽ شاهد گهراءِ‘، جيتوڻيڪ شهر بابلين جي حوالي ٿيل آهي.“

²⁶تڏهن اسان جي پيءُ جو ڪلام يرمياه ڏانهن آيو تہ

²⁷”آءٌ سڀني بشر جو پيءُ آهيان. ڇا مون لاءِ ڪا شيءِ ڏکي آهي؟ ²⁸اسان جو پيءُ هيئن ٿو فرمائي تہ آءٌ هي شهر بابلين جي حوالي، يعني بابل جي بادشاهه نبوڪدنضر جي حوالي ڪرڻ وارو آهيان، ۽ هو ان کي قبضي ۾ وٺندو. ²⁹جن گهرن جي ڇتين تي هنن بعل لاءِ نذرانا ساڙيا ۽ مون کي ڪاوڙائڻ لاءِ ٻين معبودن لاءِ پيئڻ جون نذرون وهايون، تن گهرن سميت هي شهر بابلي، جيڪي ان تي حملو ڪري رهيا آهن، ايندا ۽ باهه ڏيئي ساڙي ڇڏيندا.

³⁰”اسرائيل ۽ يهوداه جي ماڻهن پنهنجي جوانيءَ کان وٺي منهنجي نظر ۾ رڳو بڇڙائي ئي ڪئي آهي؛ اسرائيل جي ماڻهن پنهنجي هٿن جي ڪم سان مون کي رڳو ڪاوڙايو آهي، اسان جو پيءُ فرمائي ٿو.

³¹”جنهن ڏينهن کان هي شهر ٺهيو، اڄ تائين اهو منهنجي ڪاوڙ ۽ غضب کي اڀاريندو رهيو آهي، تنهنڪري آءٌ ان کي پنهنجي نظر وٽان هٽائي ڇڏيندس، ³²ان سڀ بڇڙائيءَ سبب جيڪا اسرائيل ۽ يهوداه جي ماڻهن مون کي ڪاوڙائڻ لاءِ ڪئي، يعني هنن، سندن بادشاهن، اميرن، ڪاهنن، نبين، يهوداه جي مردن ۽ يروشلم جي رهاڪن. ³³هنن مون ڏانهن پٺ ڪئي، منهن نہ ڪيو. جيتوڻيڪ مون هنن کي بار بار سيکاريو، تڏهن بہ هنن ٻڌڻ کان ۽ نصيحت وٺڻ کان انڪار ڪيو. ³⁴هنن پنهنجيون نفرت جوڳيون شيون ان گهر ۾، جيڪو منهنجي نالي سان سڏجي ٿو، رکيون، تہ جيئن ان کي ناپاڪ ڪن. ³⁵هنن بعل جون اوچيون جايون ابن هنوم جي وادي ۾ ٺاهيون، تہ جيئن پنهنجن پٽن ۽ ڌيئرن کي مولڪ لاءِ قربان ڪن؛ اها اهڙي ڳالهه هئي جنهن جو مون نہ حڪم ڏنو هو ۽ نہ منهنجي ذهن ۾ اچي سگهي هئي، تہ هو هي نفرت جوڳو ڪم ڪندا ۽ يهوداه کي گناهه ڪرائيندا.“

اهي منهنجا ٻار ٿيندا، ۽ آءٌ سندن پيءُ ٿيندس

³⁶”هاڻي هن شهر بابت، جنهن لاءِ اوهين چئو ٿا تہ تلوار، ڏڪار ۽ وبا سبب بابل جي بادشاهه جي حوالي ٿيو آهي، اسرائيل جو اسان جو پيءُ هيئن ٿو فرمائي تہ

³⁷”آءٌ هنن کي انهن سڀني ملڪن مان گڏ ڪندس، جن ۾ مون پنهنجي ڪاوڙ، غضب ۽ وڏي قهر ۾ هنن کي جلاوطن ڪيو هو، ۽ هن جاءِ تي واپس آڻيندس ۽ کين امن سان رهائيندس. ³⁸اهي منهنجا ٻار ٿيندا، ۽ آءٌ سندن پيءُ ٿيندس. ³⁹آءٌ هنن کي هڪڙي دل ۽ هڪڙي واٽ ڏيندس، تہ جيئن هو هميشه مون کان ڊڄن، ۽ سندن ۽ سندن پويان سندن ٻارن جي ڀلائي ٿئي. ⁴⁰آءٌ هنن سان ابدي عهد ڪندس تہ هنن سان ڀلائي ڪرڻ کان ڪڏهن بہ نہ ورندس؛ ۽ پنهنجو خوف سندن دلين ۾ وجهندس، تہ جيئن هو مون کان ڪڏهن بہ نہ ڦرن. ⁴¹آءٌ مٿن خوش ٿي کين ڀلائي ڏيندس، ۽ پنهنجي پوري دل ۽ پوري جان سان کين هن ملڪ ۾ سچ پچ پوکيندس.“

⁴²ڇاڪاڻ تہ اسان جو پيءُ فرمائي ٿو تہ ”جيئن مون هن قوم تي هيءَ سڀ وڏي آفت آندي، تيئن جيڪي ڀلايون آءٌ واعدي ۾ ڏئي رهيو آهيان، سي سڀ بہ مٿن آڻيندس. ⁴³هن ملڪ ۾، جنهن لاءِ اوهين چئو ٿا تہ اهو ويران آهي، جتي نہ ماڻهو آهي نہ جانور، ۽ جيڪو بابلين جي حوالي ٿيل آهي، ٻنيون خريد ڪيون وينديون. ⁴⁴ٻنيون چاندي سان خريد ڪيون وينديون، دستاويز لکيا ويندا، مهر هنيا ويندا ۽ شاهد گهرايا ويندا؛ بنيمين جي ملڪ ۾، يروشلم جي چوڌاري، يهوداه جي شهرن ۾، جبلي ملڪ ۾، هيٺاهين ملڪ ۾ ۽ نجب ۾، ڇاڪاڻ تہ آءٌ کين اسيريءَ مان موٽائي آڻيندس، اسان جو پيءُ فرمائي ٿو.“