ڇپيل
ڪتاب

پيءُ جو شفا ۽ بحاليءَ جو واعدو

اڃا پهري واري صحن ۾ قيد، يرمياه اسان جي پيءُ کان ٻيو ڪلام ٻڌي ٿو: مون کي سڏ ته مان جواب ڏيندس. گهيري سبب خالي ٿيل گهٽين ۾ وري شاديءَ جا آواز گونجندا، دائود مان هڪ سچي ٽاري حڪومت ڪندي، ۽ ڏينهن ۽ رات سان ڪيل عهد ان جي ضمانت ڏئي ٿو.

اسان جو پيءُ آيتن ۾ ڳالهائي ٿو 3, 5–18, 20–22, 24–26

باب 33.

جڏهن يرمياه اڃا پهريدارن جي صحن ۾ قيد هو، تڏهن اسان جي پيءُ جو ڪلام ٻيءَ ڀيري کيس پهتو: اسان جو پيءُ، جيڪو زمين جو ٺاهيندڙ آهي ۽ ان کي قائم ڪرڻ لاءِ جوڙيندڙ آهي، جنهن جو نالو اسان جو پيءُ آهي، سو هيئن ٿو فرمائي:

مون کي سڏ تہ آءٌ توکي جواب ڏيندس، ۽ توکي وڏيون ۽ ڳجهيون ڳالهيون ٻڌائيندس جيڪي تون نٿو ڄاڻين.

ڇاڪاڻ تہ اسان جو پيءُ، اسرائيل وارو، هن شهر جي گهرن ۽ يهوداه جي بادشاهن جي گهرن بابت، جيڪي گهيري جي دڙن ۽ تلوار کان بچاءَ لاءِ ڊاهيا ويا آهن، هيئن ٿو فرمائي:

اهي بابل وارن سان وڙهڻ لاءِ ايندا، پر رڳو هنن گهرن کي انهن ماڻهن جي لاشن سان ڀريندا جن کي مون پنهنجي ڪاوڙ ۽ غضب ۾ ماريو، ڇاڪاڻ تہ هنن جي سڀني برائيءَ ڪري مون هن شهر کان پنهنجو منهن لڪايو. ڏس، آءٌ هن شهر کي شفا ۽ صحت آڻيندس؛ آءٌ پنهنجي قوم کي شفا ڏيندس ۽ کين گهڻي ۽ پائيدار سلامتي ۽ وفاداري ظاهر ڪندس. آءٌ يهوداه جو نصيب ۽ اسرائيل جو نصيب بحال ڪندس، ۽ کين اڳئين وانگر وري اڏيندس. جيڪي سڀ ڏوهه هنن مون خلاف ڪيا، تن کان آءٌ کين پاڪ ڪندس، ۽ جيڪي ڏوهه هنن مون خلاف ڪيا ۽ بغاوت ڪئي، سي سڀ معاف ڪندس. هي شهر مون لاءِ، ڌرتيءَ جي انهن سڀني قومن اڳيان، جيڪي منهنجي ڪيل سڀني ڀلائيءَ جو ٻڌنديون، خوشي، ساراهه ۽ جلوي جو نالو ٿيندو. جيڪا ڀلائي ۽ سلامتي آءٌ هن شهر کي ڏيندس، تنهن سڀ جي ڪري اهي ڊڄندا ۽ ڏڪندا.

اسان جو پيءُ هيئن ٿو فرمائي: هن جاءِ ۾، جنهن کي اوهان ويران ٿا چئو، جتي نڪو ماڻهو آهي نڪو جانور، يهوداه جي شهرن ۾ ۽ يروشلم جي گهٽين ۾، جيڪي بنا ماڻهو، بنا رهاڪو ۽ بنا جانور اجڙيل پيون آهن، ٻيهر ٻڌو ويندو خوشيءَ جو آواز ۽ شادمانيءَ جو آواز، گهوٽ جو آواز ۽ ڪنوار جو آواز، انهن جو آواز جيڪي اسان جي پيءُ جي گهر ۾ شڪرانن جون قربانيون کڻي اچن ٿا ۽ چون ٿا تہ ’آسمان جي لشڪرن جي پيءُ جو شڪر ڪريو، ڇاڪاڻ تہ هو چڱو آهي؛ سندس عهد وارو پيار سدائين قائم آهي.‘ ڇاڪاڻ تہ آءٌ ملڪ جو نصيب اڳئين وانگر بحال ڪندس، اسان جو پيءُ فرمائي ٿو.

آسمان جي لشڪرن جو پيءُ هيئن ٿو فرمائي: هن ويران جاءِ ۾، جيڪا ماڻهن ۽ جانورن کان خالي آهي، ۽ ان جي سڀني شهرن ۾ ٻيهر ڌنار پنهنجن ڌڻن کي چراگاهن ۾ ويهاريندا. جبلي ملڪ جي شهرن ۾، شفيلا ۾، نيگيب ۾، بنيامين جي ملڪ ۾، يروشلم جي چوڌاري ۽ يهوداه جي شهرن ۾ رڍون ٻيهر انهيءَ جي هٿن هيٺان لنگهنديون جيڪو کين ڳڻي ٿو، اسان جو پيءُ فرمائي ٿو. a a v13 شفيلا: يهوداه جي اولهه ۾ هيٺاهين ٽڪرين وارو علائقو، جيڪو وچ وارن جبلن ۽ ساحلي ميدان جي وچ ۾ آهي.

ڏس، اهي ڏينهن ايندا، اسان جو پيءُ فرمائي ٿو، جڏهن آءٌ اهو چڱو واعدو پورو ڪندس جيڪو مون اسرائيل جي گهراڻي ۽ يهوداه جي گهراڻي سان ڪيو هو. انهن ڏينهن ۾ ۽ انهيءَ وقت آءٌ دائود لاءِ هڪ سچي شاخ ڦٽائيندس، ۽ هو ملڪ ۾ انصاف ۽ سچائي جاري ڪندو. b b v15 شاخ: اها ايندڙ سچي بادشاهه لاءِ مسيحائي لقب آهي، جيڪو دائود جي نسل مان ايندو. انهن ڏينهن ۾ يهوداه کي ڇوٽڪارو ملندو ۽ يروشلم سلامتيءَ سان رهندو. جنهن نالي سان کيس سڏيو ويندو سو هي آهي: ’اسان جو پيءُ اسان جي سچائي آهي.‘

ڇاڪاڻ تہ اسان جو پيءُ هيئن ٿو فرمائي: اسرائيل جي گهراڻي جي تخت تي ويهندڙ ڪنهن ماڻهوءَ جي دائود لاءِ ڪڏهن ڪمي نہ ٿيندي. منهنجي اڳيان سوختني قربانيون چاڙهڻ، اناج جون نذرون ساڙڻ ۽ قربانيون ڏيڻ لاءِ لاوي ڪاهنن ۾ ڪنهن ماڻهوءَ جي ڪڏهن ڪمي نہ ٿيندي، سدائين.

اسان جي پيءُ جو ڪلام يرمياه کي پهتو:

اسان جو پيءُ هيئن ٿو فرمائي: جيڪڏهن اوهان ڏينهن سان منهنجو عهد ۽ رات سان منهنجو عهد ٽوڙي سگهو، ايتري قدر جو ڏينهن ۽ رات پنهنجي مقرر وقت تي نہ اچن، تہ منهنجي خادم دائود سان منهنجو عهد بہ ٽٽي سگهي ٿو، ايتري قدر جو سندس تخت تي بادشاهي ڪرڻ لاءِ ڪو پٽ نہ رهي، ۽ منهنجي خدمت ڪندڙ لاوي ڪاهنن سان منهنجو عهد بہ. جيئن آسمان جا تارا ڳڻي نٿا سگهجن ۽ سمنڊ جي واري ماپي نٿي سگهجي، تيئن آءٌ پنهنجي خادم دائود جي نسل کي ۽ منهنجي خدمت ڪندڙ لاوين کي گهڻو ڪندس.

اسان جي پيءُ جو ڪلام يرمياه کي پهتو:

ڇا تو ڏٺو ڪونہ تہ هي ماڻهو ڇا ٿا چون: ’جن ٻن گهراڻن کي اسان جي پيءُ چونڊيو هو، تن کي هن رد ڪري ڇڏيو آهي‘؟ اهي منهنجي قوم کي حقير ٿا سمجهن، ڄڻ تہ اهي هنن جي نظر ۾ هاڻي قوم ئي نہ آهن. اسان جو پيءُ هيئن ٿو فرمائي: جيڪڏهن مون ڏينهن ۽ رات سان پنهنجو عهد ۽ آسمان ۽ زمين جا مقرر قانون قائم نہ ڪيا آهن، تہ آءٌ يعقوب جي نسل کي ۽ پنهنجي خادم دائود جي نسل کي رد ڪري ڇڏيندس، ۽ سندس نسل مان ابراهيم، اسحاق ۽ يعقوب جي نسل تي حاڪم نہ وٺندس. پر آءٌ سندن نصيب بحال ڪندس ۽ مٿن رحم ڪندس.