Prasetyane Sang Rama bab Panambaning Lara lan Pamulihan

Isih kakunjara ing plataran pajagan, Yeremia ngrungu pangandika kang kapindho saka Rama kita: nyebuta marang Aku lan Aku bakal mangsuli. Dalan-dalan kang dikosongaké déning pangepungan bakal keprungu swara pahargyan manten manèh, Pang kang mursid saka Dawud bakal mrentah, lan prajanjian karo awan lan bengi dadi jaminané.

Pasal 33.

Pangandikane Rama kita rawuh marang Nabi Yeremia kang kaping pindho, nalika isih ditahan ing plataraning pajagan: Mangkene pangandikane Rama kita — kang nitahake bumi, kang mangun lan netepake — Rama kita iku asmane:

Sesambata marang Aku, temah Aku bakal paring wangsulan, lan ngandhani kowe bab-bab kang gedhe lan sinamar kang ora kokweruhi.

Awit mangkene pangandikane Rama kita kang nindhihi Israel, bab omah-omah ing kutha iki lan omah-omahe para raja Yehuda, kang padha dibubrah kanggo nanggulangi tanggul pangepungan lan pedhang:

Wong-wong padha teka arep nglawan wong Babil, mung bakal ngebaki omah-omah iki nganggo bangkene wong-wong kang wis Dakpateni ing wektu bebendu lan dukaKu, awit Aku ngaling-alingi pasuryanKu saka kutha iki marga saka sakehing pialane. Lah, Aku bakal maringi kuwarasan lan kasarasan marang kutha iki; Aku bakal nambani umatKu lan medharake marang wong-wong mau katentreman lan kasetyan kang nglubering lan langgeng. Aku bakal mulihake kahanane Yehuda lan kahanane Israel, sarta mbangun wong-wong mau maneh kaya sakawit. Aku bakal nyucekake wong-wong mau saka sakehing kaluputan anggone padha gawe dosa marang Aku, lan ngapura sakehing kaluputan anggone padha gawe dosa lan mbalela marang Aku. Kutha iki bakal dadi jeneng kabungahan, pangalembana lan kamulyan tumrap Aku ana ing ngarepe sakehing bangsa ing bumi kang krungu sakehing kabecikan kang Daktindakake tumrap wong-wong mau. Wong-wong iku bakal padha wedi lan gumeter marga saka sakehing kabecikan lan katentreman kang Dakparingake marang kutha iku.

Mangkene pangandikane Rama kita: Ing papan iki kang kokarani wis gempur, tanpa manungsa lan kewan, ing kutha-kuthane Yehuda lan ing lurung-lurunge Yerusalem kang padha sepi mamring tanpa manungsa, tanpa wong kang manggon, tanpa kewan, bakal keprungu maneh: swarane kabungahan lan swarane kasukan, swarane panganten lanang lan swarane panganten wadon, swarane wong-wong kang padha nggawa kurban panuwun menyang padalemane Rama kita, kang padha ngucap: ‘Padha saosa sokur marang Rama kita, Gustine sakehing wadyabala ing swarga, awit Panjenengane iku becik; sih-katresnane langgeng ing salawase.’ Awit Aku bakal mulihake kahanane nagara iki kaya maune, mangkono pangandikane Rama kita.

Mangkene pangandikane Rama kita, Gustine sakehing wadyabala ing swarga: Ing papan kang wis gempur iki — kang suwung tanpa manungsa lan kewan — lan ing sakehing kuthane bakal ana maneh para pangon kang ngaso karo pepanthane ing pangonan. Ing kutha-kuthane tanah pagunungan, ing tanah Sefela, ing tanah Negeb, ing tanahe Benyamin, ing sakubenge Yerusalem, lan ing kutha-kuthane Yehuda, pepanthan bakal padha liwat maneh ing sangisoring tangane wong kang ngitung, mangkono pangandikane Rama kita. ^a

Lah, bakal tumeka ing dinane, mangkono pangandikane Rama kita, nalika Aku bakal netepi prasetya kang becik kang wis Dakucapake marang turune Israel lan turune Yehuda. Ing dina-dina iku lan ing wektu iku Aku bakal nukulake Pang kang mursid tumrap Dawud, lan Panjenengane bakal nindakake kaadilan lan kabeneran ana ing nagara iki. ^b Ing dina-dina iku Yehuda bakal kapitulungan rahayu lan Yerusalem bakal manggon kanthi tentrem. Lan iki jenenge kang bakal disandhang: ‘Rama kita iku kabeneran kita.’

Awit mangkene pangandikane Rama kita: Dawud ora bakal tau kekurangan wong lanang kang lenggah ing dhampare turune Israel. Para imam Lewi ora bakal tau kekurangan wong lanang ing ngarsaKu kang nyaosake kurban obaran, ngobong kurban dhaharan, lan nindakake kurban sembelehan ing salawase.

Pangandikane Rama kita rawuh marang Nabi Yeremia:

Mangkene pangandikane Rama kita: Manawa kowe bisa mbatalake prajanjianKu karo awan lan prajanjianKu karo wengi, satemah awan lan wengi ora teka maneh ing wektune kang wis katemtokake, lagi prajanjianKu karo Dawud abdiKu uga bisa batal — temah ora ana anak turune kang ngasta paprentahan ing dhampare — lan uga prajanjianKu karo para imam Lewi kang ngladeni Aku. Kaya dene lintang-lintang ing langit kang ora kena diitung, lan wedhi ing sagara kang ora kena ditaker, mangkono uga Aku bakal ngakehake turune Dawud abdiKu lan para wong Lewi kang ngladeni Aku.

Pangandikane Rama kita rawuh marang Nabi Yeremia:

Apa kowe ora nggatekake apa kang diucapake dening wong-wong iki: ‘Kulawarga loro kang wis dipilih dening Rama kita, wis padha ditampik dening Panjenengane’? Wong-wong iku ngremehake umatKu, satemah ora dianggep bangsa maneh. Mangkene pangandikane Rama kita: Manawa Aku ora netepake prajanjianKu karo awan lan wengi, lan ora netepake angger-anggere langit lan bumi, lagi Aku bakal nampik turune Yakub lan turune Dawud abdiKu, lan ora gelem mundhut saka turune para panguwasa kang ngereh turune Abraham, Iskak, lan Yakub. Nanging Aku bakal mulihake kahanane wong-wong mau lan paring kawelasan marang wong-wong mau.