Jangji Rama pikeun Nyageurkeun jeung Mulihkeun

Masih kénéh ditahan di pakarangan panjagaan, Yeremia ngadéngé pangandika kadua ti Rama urang: nyalukan Kami, sarta Kami bakal ngajawab. Jalan-jalan nu kosong ku kepungan bakal kadéngé deui sora pangantén, hiji Pucuk nu adil ti turunan Daud bakal maréntah, sarta perjangjian jeung beurang katut peuting ngajamin éta.

Pasal 33.

Pangandika Rama urang sumping ka Yermia kadua kalina, waktu anjeunna masih keneh ditahan di buruan pangawal: Kieu pangandika Rama urang — anu ngadamel bumi, anu ngawangun sarta negerkeunana — Rama urang teh jenengan-Na:

Sambat ka Kami, tangtu ku Kami dijawab, sarta ku Kami dicaritakeun ka maneh hal-hal nu agung jeung nu buni, nu teu kanyahoan ku maneh.

Karana kieu pangandika Rama urang, Rama Israil, ngeunaan imah-imah di ieu kota jeung imah-imah para raja Yuda, anu geus diruntuhkeun pikeun nahan tanggul pangepungan jeung pedang:

Urang Babul datang rek merangan, tapi ngan bakal ngeusian ieu imah-imah ku mayit jalma-jalma anu ku Kami dipaehan dina amarah jeung bebendu, lantaran Kami nyumputkeun pameunteu ti ieu kota, ku sabab sagala kajahatanana. Tapi tenjo, Kami baris maparin kasarasan jeung kawarasan ka ieu kota; Kami baris nyageurkeun umat Kami sarta nembongkeun ka maranehna katengtreman jeung kasatiaan nu lubak-libuk tur langgeng. Kami baris mulihkeun kaayaan Yuda jeung kaayaan Israil, sarta ngadegkeun deui maranehna saperti sasakala. Kami baris nyucikeun maranehna tina sagala dosa anu dijieun ka Kami, sarta ngahampura sagala dosa jeung pangbarontakanana ka Kami. Ieu kota bakal jadi jenengan kabungahan, pamuji, jeung kamulyaan pikeun Kami di hareupeun sakabeh bangsa di bumi anu ngadenge sagala kahadean anu dilampahkeun ku Kami pikeun maranehna. Maranehna bakal sieun jeung ngadegdeg ku sakabeh kahadean jeung katengtreman anu dipaparinkeun ku Kami ka dinya.

Kieu pangandika Rama urang: Di ieu tempat anu ku maraneh disebut geus tumpur, taya jalma taya sato, di kota-kota Yuda jeung di jalan-jalan Yerusalem anu suwung, taya jalma, taya nu matuh, taya sato, bakal kadenge deui: sora kabungahan jeung sora kagumbiraan, sora panganten lalaki jeung sora panganten awewe, sora jalma-jalma anu marawa kurban panarima ka Bait Rama urang, anu ngucap, “Muji sukur ka Rama, Gusti balad sawarga, sabab Mantenna teh sae; asih satia-Na langgeng salalanggengna.” Sabab Kami baris mulihkeun kaayaan ieu tanah saperti sasakala, dawuh Rama urang.

Kieu pangandika Rama, Gusti balad sawarga: Di ieu tempat anu geus tumpur — suwung taya jalma taya sato — jeung di sakabeh kotana, bakal aya deui pangangon anu ngistirahatkeun domba-dombana di pangangonan. Di kota-kota wewengkon pagunungan, di Sefela, di Negep, di tanah Binyamin, di sakurilingeun Yerusalem, jeung di kota-kota Yuda, domba-domba bakal ngaliwat deui handapeun leungeun anu ngitungan, dawuh Rama urang. ^a

Tenjo, bakal datang mangsana, dawuh Rama urang, waktu Kami baris ngabuktikeun jangji hade anu geus diikrarkeun ku Kami ka bani Israil jeung ka bani Yuda. Dina mangsa eta jeung dina waktu eta, Kami baris numuwuhkeun Sirung nu adil pikeun Daud, sarta anjeunna baris ngalaksanakeun kaadilan jeung kabeneran di ieu tanah. ^b Dina mangsa eta Yuda bakal disalametkeun jeung Yerusalem bakal matuh kalawan aman. Sarta kieu jenengan anu bakal disandang ku manehna: “Rama urang teh kabeneran urang.”

Sabab kieu pangandika Rama urang: Daud moal weléh boga turunan anu diuk dina tahta bani Israil. Sarta para imam urang Lewi moal weléh boga jalma di payuneun Kami anu ngahaturkeun kurban beuleuman, ngukus kurban gandum, sarta nyieun kurban, salalawasna.

Pangandika Rama urang sumping ka Yermia:

Kieu pangandika Rama urang: Lamun maraneh bisa ngarempak perjangjian Kami jeung beurang sarta perjangjian Kami jeung peuting, nepi ka beurang jeung peuting teu datang deui dina waktuna nu geus ditangtukeun, kakara perjangjian Kami jeung Daud abdi Kami bisa rempak oge — nepi ka taya anak-anakna anu marentah dina tahtana — kitu deui perjangjian Kami jeung para imam urang Lewi anu ngawula ka Kami. Saperti bentang di langit anu teu kaitung, jeung keusik di laut anu teu kaukur, kitu deui Kami baris ngalobakeun turunan Daud abdi Kami jeung urang Lewi anu ngawula ka Kami.

Pangandika Rama urang sumping ka Yermia:

Na maneh teu niténan kana naon anu diomongkeun ku ieu jalma-jalma: “Dua kulawarga anu geus dipilih ku Rama urang teh ku Mantenna geus dipiceun”? Maranehna ngahina ka umat Kami, nepi ka henteu dianggap bangsa deui. Kieu pangandika Rama urang: Lamun Kami henteu netepkeun perjangjian Kami jeung beurang jeung peuting, sarta hukum-hukum nu angger pikeun langit jeung bumi, kakara Kami bakal miceun turunan Yakub jeung turunan Daud abdi Kami, nolak nyokot ti turunanana para pamingpin pikeun turunan Ibrahim, Isak, jeung Yakub. Tapi Kami baris mulihkeun kaayaan maranehna sarta mikawelas ka maranehna.