ارمیا 33

33 ¹کلام پدر ما بار دوم بر اِرمیا نازل شد، در حالی که او هنوز در صحن نگهبانان محبوس بود: ²پدر ما چنین می‌گوید—آفرینندهٔ زمین، که آن را شکل داد تا استوارش سازد—پدر ما نام اوست:

³مرا بخوان و تو را پاسخ خواهم داد، و چیزهای بزرگ و پنهانی را که نمی‌دانی به تو خواهم گفت.

⁴زیرا پدر ما، پدرِ اسرائیل، دربارهٔ خانه‌های این شهر و خانه‌های پادشاهان یهودا که برای دفاع در برابر سنگرها و شمشیر ویران شده‌اند، چنین می‌گوید:

⁵آنان می‌آیند تا با بابلیان بجنگند، اما تنها این خانه‌ها را از اجساد مردانی که در خشم و غضب خود به زمین زدم پر می‌کنند، زیرا روی خود را به سبب همهٔ شرارتشان از این شهر پنهان کردم. ⁶اینک، من به این شهر شفا و تندرستی خواهم بخشید؛ قوم خود را شفا خواهم داد و آرامش و امانتِ فراوان و پایدار را بر آنان آشکار خواهم ساخت. ⁷سعادت یهودا و سعادت اسرائیل را باز خواهم گردانید، و آنان را چنان‌که در آغاز بودند بنا خواهم کرد. ⁸آنان را از تمام تقصیری که با آن به من گناه ورزیدند پاک خواهم ساخت، و همهٔ تقصیری را که با آن به من گناه و عصیان ورزیدند خواهم آمرزید. ⁹این شهر برای من نامی از شادی و ستایش و جلال خواهد بود، در برابر همهٔ قوم‌های زمین که تمام نیکویی‌ای را که برایشان می‌کنم می‌شنوند. آنان از تمام آن نیکویی و آرامشی که برای این شهر می‌آورم خواهند ترسید و لرزید.

¹⁰پدر ما چنین می‌گوید: در این مکان که شما آن را ویران می‌خوانید، بی‌انسان و بی‌حیوان، در شهرهای یهودا و کوچه‌های اورشلیم که متروک افتاده‌اند، بی‌انسان و بی‌ساکن و بی‌حیوان، بار دیگر شنیده خواهد شد. ¹¹آوای شادی و آوای سرور، آوای داماد و آوای عروس، آوای آنان که هدایای شکرگزاری را به خانهٔ پدر ما می‌آورند و می‌گویند: «خداوندِ لشکرهای آسمان را شکر گویید، زیرا او نیکوست؛ محبتِ عهد او تا به ابد پایدار است.» زیرا سعادت این سرزمین را چنان‌که پیش از این بود باز خواهم گردانید، پدر ما می‌گوید.

¹²خداوندِ لشکرهای آسمان چنین می‌گوید: بار دیگر، در این مکان ویران—تهی از انسان و حیوان—و در همهٔ شهرهایش، شبانان گله‌های خود را در چراگاه‌ها خواهند خوابانید. ¹³در شهرهای کوهستان، در شِفِلَه، در نِگِب، در سرزمین بنیامین، در پیرامون اورشلیم و در شهرهای یهودا، گله‌ها بار دیگر از زیر دست شمارنده‌شان خواهند گذشت، پدر ما می‌گوید. ^a a v13 شِفِلَه: تپه‌های کم‌ارتفاع باختری یهودا، میان کوهستان مرکزی و جلگهٔ ساحلی.

¹⁴اینک، روزها می‌آید، پدر ما چنین اعلام می‌دارد، که وعدهٔ نیکویی را که به خاندان اسرائیل و خاندان یهودا داده بودم، به انجام خواهم رسانید. ¹⁵در آن روزها و در آن زمان، شاخه‌ای عادل برای داوود خواهم رویانید، و او در این سرزمین انصاف و عدالت را برقرار خواهد ساخت. ^b b v15 شاخه: لقبی مسیحایی برای پادشاه عادل موعود که از نسل داوود خواهد آمد. ¹⁶در آن روزها یهودا نجات خواهد یافت و اورشلیم در امنیت ساکن خواهد شد. و این نامی است که به آن خوانده خواهد شد: «پدر ما عدالت ماست.»

¹⁷زیرا پدر ما چنین می‌گوید: داوود را هرگز کسی که بر تخت خاندان اسرائیل بنشیند، کم نخواهد شد. ¹⁸کاهنان لاوی را هرگز کسی که در حضور من قربانی‌های سوختنی تقدیم کند و هدایای آردی بسوزاند و قربانی‌ها بگذراند، همیشه کم نخواهد شد.

¹⁹کلام پدر ما بر اِرمیا نازل شد:

²⁰پدر ما چنین می‌گوید: اگر بتوانید عهد مرا با روز و عهد مرا با شب بشکنید، چنان‌که روز و شب دیگر در وقت مقرر خود نیایند، ²¹آنگاه عهد من نیز با بندهٔ من داوود شکسته تواند شد—تا پسری از او بر تختش سلطنت نکند—و نیز عهد من با کاهنان لاوی که مرا خدمت می‌کنند. ²²چنان‌که ستارگان آسمان را نتوان شمرد و شن دریا را نتوان پیمود، همچنان نسل بندهٔ خود داوود و لاویانی را که مرا خدمت می‌کنند، افزون خواهم ساخت.

²³کلام پدر ما بر اِرمیا نازل شد:

²⁴آیا ندیده‌ای که این قوم چه می‌گویند: «آن دو خاندانی که پدر ما برگزیده بود، آنان را رد کرده است»؟ آنان قوم مرا خوار می‌شمارند و دیگر آن را قومی نمی‌دانند. ²⁵پدر ما چنین می‌گوید: اگر عهد خود را با روز و شب و قوانین ثابت آسمان و زمین برقرار نساخته باشم، ²⁶آنگاه نسل یعقوب و نسل بندهٔ خود داوود را رد خواهم کرد و از نخواستن اینکه از نسل او فرمانروایانی بر نسل ابراهیم و اسحاق و یعقوب برگزینم، امتناع خواهم ورزید. اما سعادتشان را باز خواهم گردانید و بر آنان شفقت خواهم نمود.