يرمياه 30 FHB Father's Heart Bible™

30 ¹هغه کلام چې پلار د زمونږ د خوا نه يرمياه ته راغلو:

²زمونږ د اِسرائيل پلار داسې فرمائى چې، ټول هغه خبرې چې ما تا ته کړې دى په يوه کتاب کښې وليکه. ³وګوره، هغه ورځې راروانې دى، پلار فرمائى، چې زۀ به د خپلو خلقو اِسرائيل او يهوداه قسمت بيا بحال کړم، پلار فرمائى، او هغوئ به هغه ملک ته بيا راوستم چې ما د هغوئ پلارونو ته ورکړے وو، او هغوئ به په هغې مالِکى وکړى.

⁴دا هغه خبرې دى چې پلار د اِسرائيل او يهوداه په حقله فرمائيلې:

⁵پلار داسې فرمائى چې، ”مونږ د وېرې چغه واورېده، دهشت وو، سلامتى نۀ وه. ⁶اوس پوښتنه وکړئ او وګورئ، آيا نارينه زېږون کولے شى؟ نو زۀ ولې هر زورور سړے وينم چې لاسونه يې د زېږون د درد ښځې په شان په خپلو خېټو باندې دى، او هر مخ زېړ شوے دے؟ ⁷هغه ورځ څومره دهشتناکه ده! د هغې په شان بله نشته. دا د يعقوب د تکليف وخت دے، خو بيا به هم هغه د دې نه خلاصى مومى. ⁸په هغه ورځ، د آسمان د لښکرو پلار فرمائى، زۀ به ستا د غاړې نه جغ ماتوم او ستا زولنې به شلوم، او پردى به بيا نور هغه غُلام نۀ ساتى. ⁹بلکې هغوئ به د زمونږ پلار عبادت کوى، او د خپل بادشاه داؤد چې زۀ به يې د هغوئ دپاره راپاڅوم. ¹⁰نو تۀ مۀ يرېږه، اے زما خادِمه يعقوبه، پلار فرمائى، او اے اِسرائيله، مۀ ګډوډېږه؛ ځکه وګوره، زۀ به تا د لرې نه خلاص کړم، او ستا بچى به د هغوئ د اسيرۍ د ملک نه. يعقوب به بيا سکون او آرام ته راستون شى، او هيڅوک به هغه نۀ وېروى. ¹¹ځکه چې زۀ ستا د خلاصولو دپاره تا سره يم، پلار فرمائى. که څۀ هم زۀ هغه ټول قومونه بالکل تباه کړم چې په هغوئ کښې مې تۀ خواره کړې وې، خو زۀ به تا بالکل تباه نۀ کړم. خو زۀ به تا په انصاف سره تنبيه کوم، او زۀ به تا بالکل بې سزا پرېنږدم.“

¹²ځکه چې زمونږ پلار داسې فرمائى چې، ”ستا زخم لاعلاجه دے، ستا ټپ سخت دے. ¹³ستا د مقدمې دپاره هيڅوک نشته؛ ستا د ټپ دپاره هيڅ دوا نشته، ستا دپاره هيڅ شفا نشته. ¹⁴ستا ټولو مينه کوونکو تۀ هېره کړې يې؛ هغوئ له ستا هيڅ پرواه نشته. ځکه چې ما تۀ داسې وهلې يې لکه څنګه چې دُښمن وهى، د يو ظالم سړى په تنبيه سره، ځکه چې ستا ګناه لويه ده او ستا خطاګانې ډېرې دى. ¹⁵تۀ د خپل زخم په حقله ولې چغې وهې؟ ستا درد لاعلاجه دے. ځکه چې ستا ګناه لويه ده او ستا خطاګانې ډېرې دى، ما دا کارونه تا سره کړل. ¹⁶نو له دې کبله هغه ټول چې تا خورى، هغوئ به وخوړلے شى، او ستا ټول دُښمنان، هر يو يې، اسيرۍ ته به لاړ شى؛ هغه څوک چې تا لوټوى، هغوئ به ولوټلے شى، او هغه ټول چې تا ښکار کوى، زۀ به هغوئ د ښکار په توګه حواله کړم.“ ¹⁷ځکه چې زۀ به ستا صحت بيا بحال کړم او ستا ټپونه به روغ کړم، پلار فرمائى، ځکه چې هغوئ تا ته د ايستلو شوى وئيلى: ”دا صيون دے، د دې پرواه هيڅوک نۀ ساتى.“

¹⁸زمونږ پلار داسې فرمائى چې، ”وګوره، زۀ به د يعقوب د خېمو قسمت بيا بحال کړم او د هغۀ په کورونو به رحم وکړم؛ ښار به په خپل غونډۍ باندې بيا جوړ شى، او محل به په خپل مناسب ځائ ودريږى. ¹⁹د هغوئ د مينځ نه به د شکرانې او د خوشحالۍ آوازونه راووځى. زۀ به هغوئ ګڼ کړم، او هغوئ به لږ نۀ وى؛ زۀ به هغوئ ته عزت ورکړم، او هغوئ به حقير نۀ وى. ²⁰د هغوئ بچى به داسې وى لکه څنګه چې د پخوا نه وُو، او د هغوئ جماعت به زما په مخکښې قائم شى، او زۀ به هغه ټول سزا ورکړم چې په هغوئ ظلم کوى. ²¹د هغوئ مشر به د هغوئ د خپلو نه يو وى، او د هغوئ حُکمران به د هغوئ د مينځ نه راشى. زۀ به هغه رانزدې کړم، او هغه به ما ته نزدې راشى، ځکه چې نور به څوک دا جُرات کوى چې خپل ژوند په خطر کښې واچوى او ما ته نزدې راشى؟ پلار فرمائى. ^a a v21 هغه حُکمران چې يواځې هغه زمونږ پلار ته د نزدې کېدو دپاره رانزدې کولے شى، عيسىٰ ته اشاره کوى، هغه څوک چې د خپلو ټولو بچو دپاره پلار ته لار پرانيزى. ²²او تاسو به زما بچى يئ، او زۀ به ستاسو پلار يم.“

²³وګوره، د زمونږ پلار طوفان! غضب راووتو، يو ګډوډوونکے طوفان؛ دا به د بدکارو په سرونو باندې راوګرځى. ²⁴د زمونږ پلار سوزوونکے غصه به بيرته نۀ ګرځى تر څو چې هغه د خپل زړۀ ارادې پوره او تکميل نۀ کړى. په راروانو ورځو کښې به تاسو دا پوهه شئ.