Jeremias 20

20 ¹Si Pashur nga anak ni Immer, nga pari ug pangulong opisyal sa balay sa atong Amahan, nakadungog nga nanagna si Jeremias niining mga butanga. ²Gibunalan ni Pashur si Jeremias nga propeta ug gibutang siya sa sepohan diha sa ibabaw nga Ganghaan sa Benjamin, sa balay sa atong Amahan. ³Pagkasunod adlaw, gibuhian ni Pashur si Jeremias gikan sa sepohan. Miingon si Jeremias, “Wala ka ginganlag Pashur sa atong Amahan, kondili Magor-Misabib—Kalisang sa Tanang Dapit. ^a a v3 Ang Magor-Misabib nagkahulogan ug “kalisang sa tanang dapit”—ang bag-ong ngalan nagngalan sa kahadlok nga ipahinabo kaniya sa iyang kaugalingong mga pagpili.

⁴Mao kini ang giingon sa atong Amahan: ‘Himoon ko ikaw nga kalisang sa imong kaugalingon ug sa imong mga higala. Mangapukan sila pinaagi sa espada sa ilang mga kaaway atubangan sa imong mga mata. Itugyan ko ang tibuok Juda ngadto sa hari sa Babilonia; dad-on niya sila sa pagkabihag sa Babilonia ug patyon sila pinaagi sa espada. ⁵Ihatag ko sa ilang mga kaaway ang bahandi niini nga siyudad, ang mga kabtangan ug mga bililhong butang, ug ang mga bahandi sa mga hari sa Juda, nga ilang pangilogon, kuhaon, ug dad-on ngadto sa Babilonia. ⁶Ikaw, Pashur, ug ang tanan nga anaa sa imong panimalay moadto sa pagkabihag, moabot sa Babilonia, ug didto mamatay ug ilubong—ikaw ug ang tanan nimong mga higala nga imong gitagnaan ug mga bakak.’”

Mituaw si Jeremias ngadto sa Iyang Amahan

⁷Gilimbongan mo ako, akong Amahan, ug nalimbongan ako; gidaog mo ako ug midaog ka. Nahimo akong kataw-anan sa tibuok adlaw; gibiaybiay ako sa tanan. ⁸Sa matag higayon nga mosulti ako, mosinggit ako, nga nagsinggit, “Kapintasan ug kalaglagan!” Kay ang pulong sa atong Amahan nagdala kanako ug pagbiaybiay ug pagtamay sa tibuok adlaw. ⁹Apan kon moingon ako, “Dili ko na hisgotan siya ni mosulti pa sa iyang ngalan,” nan anaa sa akong kasingkasing ang usa ka butang nga sama sa nagdilaab nga kalayo nga nakakandado sa akong mga bukog. Gikapoy na ako sa pagpugong niini, ug dili ko kaya. ¹⁰Kay madungog ko ang hunghong sa daghan: “Kalisang sa tanang dapit! Isumbong siya! Isumbong nato siya!” Ang tanan kong kasaligang mga higala nagabantay sa akong pagkapukan: “Tingali malimbongan siya, ug unya madaog nato siya ug makapanimalos kita kaniya.” ¹¹Apan ang atong Amahan nag-uban kanako sama sa usa ka makalilisang nga manggugubat; busa mangapandol ang akong mga maglulutos ug dili sila modaog. Maulawan sila sa hilabihan, kay wala sila magmalampuson; ang ilang walay kataposang kaulawan dili gayod malimtan. ¹²O Amahan sa mga kasundalohan sa langit, ikaw nga nagsulay sa matarong ug nakakita sa kasingkasing ug sa hunahuna, ipakita kanako ang imong hustisya batok kanila, kay gitugyan ko kanimo ang akong kaso. ¹³Pag-awit ngadto sa atong Amahan! Dayega ang atong Amahan! Kay iyang giluwas ang kinabuhi sa timawa gikan sa mga kamot sa mga daotan. ¹⁴Tinunglo unta ang adlaw nga ako natawo! Dili gayod unta mapanalanginan ang adlaw nga gipanganak ako sa akong inahan. ¹⁵Tinunglo unta kadtong tawo nga nagdala sa balita ngadto sa akong amahan, “Natawo kanimo ang usa ka anak nga lalaki!”—nga nakapalipay kaniya pag-ayo. ¹⁶Himoa kadtong tawo nga sama sa mga siyudad nga gilaglag sa atong Amahan nga walay pagbasol. Padungga siya sa pagtiyabaw sa kabuntagon ug sa tingog sa pagpanggubat sa kaudtohon, ¹⁷tungod kay wala niya ako patya sa sabakan, aron ang akong inahan mahimo untang akong lubnganan, ug ang iyang tagoangkan akong pahulayanan sa walay kataposan. ¹⁸Nganong migula pa man ako sa tagoangkan aron makakita ug kasamok ug kasubo, ug aron tapuson ang akong mga adlaw sa kaulawan?