எரேமியா 20

20 ¹இம்மேரின் மகனாகிய பஸ்கூர், ஆசாரியனும் எங்கள் பிதாவின் ஆலயத்தில் தலைமை அதிகாரியுமாயிருந்தவன், எரேமியா இவைகளைத் தீர்க்கதரிசனமாய்ச் சொல்வதைக் கேட்டான். ²பஸ்கூர் தீர்க்கதரிசியாகிய எரேமியாவை அடித்து, எங்கள் பிதாவின் ஆலயத்திலிருந்த பென்யமீனுடைய மேல்வாசலில் இருந்த காவல்மரத்தில் அவனைப் போட்டான். ³மறுநாள், பஸ்கூர் எரேமியாவைக் காவல்மரத்திலிருந்து விடுவித்தான். அப்பொழுது எரேமியா சொன்னது: “எங்கள் பிதா உனக்குப் பஸ்கூர் என்று பேரிடவில்லை, மாகோர்மீசாபீப் என்றே—எப்பக்கத்திலும் பயங்கரம்—பேரிட்டார். ^a a v3 மாகோர்மீசாபீப் என்பதற்கு “எப்பக்கத்திலும் பயங்கரம்” என்று அர்த்தம்—பஸ்கூருடைய சொந்தத் தெரிவுகள் அவன்மேல் வரப்பண்ணும் திகிலை இந்தப் புதுப்பெயர் குறிக்கிறது.

⁴எங்கள் பிதா சொல்லுகிறது இதுவே: ‘நான் உன்னை உனக்கும் உன் நண்பர்களுக்கும் ஒரு பயங்கரமாக்குவேன். அவர்கள் தங்கள் சத்துருக்களின் பட்டயத்தால் உன் கண்களுக்கு முன்பாக விழுவார்கள். யூதா முழுவதையும் பாபிலோன் ராஜாவின் கையில் ஒப்புக்கொடுப்பேன்; அவன் அவர்களைப் பாபிலோனுக்குச் சிறைபிடித்துக்கொண்டுபோய், பட்டயத்தால் வெட்டுவான். ⁵இந்த நகரத்தின் செல்வத்தையும், பொருட்களையும், விலையேறப்பெற்றவைகளையும், யூதா ராஜாக்களின் பொக்கிஷங்களையும் அவர்களுடைய சத்துருக்களின் கையில் கொடுப்பேன்; அவர்கள் அவைகளைச் சூறையாடி, எடுத்து, பாபிலோனுக்குக் கொண்டுபோவார்கள். ⁶பஸ்கூராகிய நீயும், உன் வீட்டிலுள்ள யாவரும் சிறைப்பட்டுப்போய், பாபிலோனுக்கு வந்து, அங்கே மரித்து அடக்கம்பண்ணப்படுவீர்கள்—நீயும், நீ பொய்யாய்த் தீர்க்கதரிசனம் சொன்ன உன் நண்பர்கள் அனைவரும் அங்கேயே.’”

எரேமியா தம் பிதாவை நோக்கிக் கூப்பிடுகிறான்

⁷நீர் என்னை ஏமாற்றினீர், என் பிதாவே, நான் ஏமாந்துபோனேன்; நீர் என்னைவிட வல்லவராயிருந்து மேற்கொண்டீர். நாள்முழுவதும் நான் பரியாசத்துக்கு ஆளானேன்; எல்லாரும் என்னைப் பரிகாசம்பண்ணுகிறார்கள். ⁸நான் பேசும்போதெல்லாம், கூப்பிடுகிறேன், “கொடுமையும் அழிவும்!” என்று சத்தமிட்டு; ஏனெனில் எங்கள் பிதாவின் வார்த்தை நாள்முழுவதும் எனக்குப் பரியாசத்தையும் அவமானத்தையும் வருவித்தது. ⁹ஆனால், “நான் அவரை நினைக்கமாட்டேன், இனி அவருடைய நாமத்தில் பேசவுமாட்டேன்” என்று சொன்னால், அப்பொழுது என் இருதயத்தில் என் எலும்புகளில் அடைபட்டிருக்கிற எரிகிற அக்கினியைப்போல் ஒன்று இருக்கிறது. அதை அடக்கிவைத்து நான் இளைத்துப்போனேன், என்னால் கூடாது. ¹⁰அநேகர் முணுமுணுப்பதை நான் கேட்கிறேன்: “எப்பக்கத்திலும் பயங்கரம்! அவனைக் குற்றஞ்சாட்டுங்கள்! நாம் அவனைக் குற்றஞ்சாட்டுவோம்!” என் உற்ற நண்பர்கள் யாவரும் நான் விழுவேனோ என்று காத்திருக்கிறார்கள்: “ஒருவேளை அவன் ஏமாந்துபோவான், அப்பொழுது நாம் அவனை மேற்கொண்டு அவன்மேல் பழிவாங்குவோம்” என்கிறார்கள். ¹¹ஆனாலும் எங்கள் பிதா பயங்கரமான பராக்கிரமசாலியைப்போல் என்னோடே இருக்கிறார்; ஆகையால் என்னைத் துன்பப்படுத்துகிறவர்கள் இடறிவிழுவார்கள், மேற்கொள்ளமாட்டார்கள். அவர்கள் மிகவும் வெட்கப்படுவார்கள், ஏனெனில் அவர்கள் காரியம் வாய்க்கவில்லை; அவர்களுடைய நித்திய அவமானம் ஒருபோதும் மறக்கப்படாது. ¹²பரலோகச் சேனைகளின் பிதாவே, நீதிமானைச் சோதிக்கிறவரே, உள்ளத்தையும் மனதையும் பார்க்கிறவரே, நான் என் வழக்கை உமக்கே ஒப்புவித்திருக்கிறேன்; அவர்களுக்கு விரோதமாய் நீர் செய்யும் நீதியை நான் காணும்படி செய்யும். ¹³எங்கள் பிதாவைப் பாடுங்கள்! எங்கள் பிதாவைத் துதியுங்கள்! ஏனெனில் அவர் எளியவனுடைய ஜீவனை பொல்லாதவர்களின் கைக்கு நீங்கலாக்கி விடுவித்தார். ¹⁴நான் பிறந்த நாள் சபிக்கப்படக்கடவது! என் தாய் என்னைப் பெற்ற நாள் ஒருபோதும் ஆசீர்வதிக்கப்படாதிருக்கக்கடவது. ¹⁵என் தகப்பனுக்குச் செய்தி கொண்டுவந்த அந்த மனுஷன், “உனக்கு ஒரு மகன் பிறந்தான்!” என்று சொல்லி அவனை மிகவும் சந்தோஷப்படுத்தினானே, அவன் சபிக்கப்படக்கடவன். ¹⁶அந்த மனுஷன் அந்தப் பட்டணங்களைப்போல் ஆகக்கடவன்— எங்கள் பிதா மனம் மாறாமல் கவிழ்த்துப்போட்ட பட்டணங்களைப்போல்தானே. அவன் காலையிலே கூக்குரலையும், மத்தியானத்திலே யுத்தத்தின் அபாயசத்தத்தையும் கேட்கக்கடவன், ¹⁷ஏனெனில் அவன் என்னைக் கர்ப்பத்திலே கொன்றுபோடவில்லை; அப்படிச் செய்திருந்தால் என் தாயே எனக்குப் பிரேதக்குழியாகியிருப்பாளே, அவளுடைய கர்ப்பம் என்றென்றைக்கும் என் இளைப்பாறும் இடமாயிருந்திருக்குமே. ¹⁸நான் ஏன் கர்ப்பத்திலிருந்து வெளிப்பட்டு வந்தேன்— வருத்தத்தையும் துக்கத்தையும் காணவும், என் நாட்களை வெட்கத்தோடே முடிக்கவுமா?