હવે છપાયેલી
પુસ્તક

પાશહૂર પ્રબોધકને મારે છે

યાજક પાશહૂર યર્મિયાને મારે છે અને આખી રાત હેડમાં પૂરી રાખે છે. છૂટ્યા પછી યર્મિયા તેનું નામ ચારે બાજુ ભય પાડે છે, પછી પોતાના પિતા સામે બોલી ઊઠે છે: તમે મને પરાજિત કર્યો, અને જે વચન હું ગળી જવા પ્રયત્ન કરું છું તે મારાં હાડકાંમાં બળે છે. તેઓ સ્તુતિ કરે છે, પછી પોતાના જન્મને શાપ આપે છે.

અધ્યાય 20.

ઇમ્મેરનો દીકરો પાશહૂર, જે યાજક તથા આપણા પિતાના ઘરમાં મુખ્ય અધિકારી હતો, તેણે યર્મિયાને આ વાતોની ભવિષ્યવાણી કરતો સાંભળ્યો. પાશહૂરે યર્મિયા પ્રબોધકને માર્યો અને આપણા પિતાના ઘરમાં આવેલા બિન્યામીનના ઉપલા દરવાજા પાસેના ખોડામાં તેને જકડી દીધો. બીજે દિવસે પાશહૂરે યર્મિયાને ખોડામાંથી છોડ્યો. ત્યારે યર્મિયાએ કહ્યું, “આપણા પિતાએ તારું નામ પાશહૂર નહિ, પણ માગોર-મિસ્સાબીબ—ચોતરફ ભય—રાખ્યું છે. a a v3 માગોર-મિસ્સાબીબ એટલે “ચોતરફ ભય”—આ નવું નામ એ ભયને સૂચવે છે, જે પાશહૂરની પોતાની પસંદગીઓ તેના પર લાવશે.

આપણા પિતા એમ કહે છે: ‘હું તને તારા પોતાના માટે તથા તારા મિત્રો માટે ભયરૂપ બનાવીશ. તેઓ તારી આંખ આગળ પોતાના શત્રુઓની તલવારથી પડશે. હું આખા યહૂદાને બાબિલના રાજાના હાથમાં સોંપી દઈશ; તે તેઓને બાબિલમાં બંદીવાન કરીને લઈ જશે અને તલવારથી મારી નાખશે. હું આ નગરની સંપત્તિ, માલમિલકત તથા મૂલ્યવાન વસ્તુઓ, અને યહૂદાના રાજાઓના ખજાના તેઓના શત્રુઓને આપી દઈશ, જેઓ તે લૂંટી લઈ, પોતાના કબજે કરીને બાબિલમાં લઈ જશે. હે પાશહૂર, તું તથા તારા ઘરના સર્વ લોકો બંદીવાસમાં જશો, બાબિલમાં આવશો, અને ત્યાં જ મરણ પામીને દફનાવાશો—તું તથા તારા સર્વ મિત્રો, જેઓને તેં જૂઠી ભવિષ્યવાણી કહી સંભળાવી હતી.’”

યર્મિયા પોતાના પિતાને પોકારે છે

હે મારા પિતા, તમે મને ભોળવ્યો, ને હું ભોળવાયો; તમે મારા પર પ્રબળ થયા ને જીત્યા. હું આખો દિવસ હાંસીપાત્ર બન્યો છું; દરેક જણ મારી મશ્કરી કરે છે. જ્યારે જ્યારે હું બોલું છું, ત્યારે હું બૂમ પાડું છું, પોકારીને, “હિંસા ને વિનાશ!” કેમ કે આપણા પિતાના વચનને લીધે મને આખો દિવસ મશ્કરી તથા તિરસ્કાર સહેવા પડ્યાં છે. પણ જો હું કહું કે, “હું તેમને સંભારીશ નહિ, કે તેમના નામે હવે બોલીશ નહિ,” તો મારા હૃદયમાં જાણે બળતી આગ, મારાં હાડકાંમાં પુરાયેલી, હોય એવું થાય છે. તેને રોકી રાખતાં હું થાકી ગયો છું, ને મારાથી રહેવાતું નથી. કેમ કે હું ઘણાની ગુસપુસ સાંભળું છું: “ચોતરફ ભય! તેની ખબર આપો! ચાલો આપણે તેની ખબર આપીએ!” મારા સર્વ વિશ્વાસુ મિત્રો મારા પડવાની રાહ જુએ છે: “કદાચ તે ભોળવાઈ જશે, ને પછી આપણે તેના પર પ્રબળ થઈને તેના પર વેર વાળીશું.” પણ આપણા પિતા ભયાનક યોદ્ધાની જેમ મારી સાથે છે; તેથી મને સતાવનારા ઠોકર ખાશે ને જીતશે નહિ. તેઓ અત્યંત શરમિંદા થશે, કેમ કે તેઓ ફાવ્યા નથી; તેઓની સાર્વકાલિક બદનામી કદી ભુલાશે નહિ. હે આકાશનાં સૈન્યોના પિતા, તમે જે નેક માણસને પારખો છો ને હૃદય તથા મન જુઓ છો, તેઓની વિરુદ્ધ તમારો ન્યાય મને જોવા દો, કેમ કે મેં મારી ફરિયાદ તમને સોંપી છે. આપણા પિતાના ગુણ ગાઓ! આપણા પિતાની સ્તુતિ કરો! કેમ કે તેમણે દુષ્ટોના પંજામાંથી દરિદ્રીનો જીવ છોડાવ્યો છે. જે દિવસે હું જન્મ્યો તે દિવસ શાપિત થાઓ! જે દિવસે મારી માએ મને જન્મ આપ્યો તે કદી આશીર્વાદિત ન થાઓ. જે માણસે મારા પિતાને આ ખબર પહોંચાડી કે, “તને દીકરો જન્મ્યો છે!” ને તેને બહુ આનંદિત કર્યો, તે માણસ શાપિત થાઓ. જે નગરોને આપણા પિતાએ દયા રાખ્યા વિના ઉથલાવ્યાં, તેવો તે માણસ થાઓ. તે સવારે આર્તનાદ ને બપોરે યુદ્ધનો ભયસૂચક પોકાર સાંભળે, કેમ કે તેણે મને ગર્ભમાં જ મારી ન નાખ્યો, કે જેથી મારી મા જ મારી કબર બની હોત, ને તેનું ગર્ભસ્થાન સદાને માટે મારું વિશ્રામસ્થાન થયું હોત. સંકટ ને શોક જોવા માટે, ને મારા દિવસો શરમમાં પૂરા કરવા માટે, હું ગર્ભમાંથી બહાર કેમ આવ્યો?