Pashur Neunggeul Nabi
Imam Pashur neunggeul Yeremia sarta ngonci manéhna dina pasungan sapeuting. Sanggeus dileupaskeun, Yeremia ngaganti ngaranna jadi Pikasieuneun di Saban Sisi, tuluy malik ka Ramana: Rama geus ngéléhkeun abdi, jeung pangandika nu ku abdi dicoba diteureuy téh ngaduruk dina tulang-tulang abdi. Manéhna muji, tuluy nyumpahan kalahiranana sorangan.
20 1Pashur bin Imer, imam sarta kapala pangawas di Bait Rama urang, ngadangu Yermia keur nganubuatkeun perkara-perkara eta. 2Pashur neunggeul Nabi Yermia, tuluy ngabarogod anjeunna dina pasung di Gapura Binyamin beulah luhur, di Bait Rama urang. 3Poe isukna, Pashur ngabebaskeun Yermia tina pasung. Saur Yermia, “Rama urang geus teu nyebut maneh Pashur deui, tapi Magor-Misabib—Kasieunan di Saban Juru. a a v3 Magor-Misabib hartina “kasieunan di saban juru” — ngaran anyar eta nuduhkeun kagimir anu bakal karandapan ku Pashur tina pilihan-pilihanana sorangan.
4Kieu dawuhan Rama urang: ‘Kami rek nyieun maneh jadi kasieunan pikeun diri maneh sorangan jeung pikeun sobat-sobat maneh. Maranehna bakal tariwas ku pedang musuhna di hareupeun panon maneh. Sakabeh Yuda ku Kami rek diselehkeun ka raja Babul; manehna bakal ngabuang maranehna ka Babul sarta maehan maranehna ku pedang. 5Sagala kakayaan kota ieu, barang-barangna, jeung sakur nu aya ajenna, katut harta banda raja-raja Yuda, ku Kami rek diselehkeun ka musuh-musuhna, anu bakal ngarampas, ngarebut, jeung mawa eta kabeh ka Babul. 6Maneh, Pashur, jeung sakumna jelema di imah maneh bakal dibuang ka pangbuangan, nepi ka Babul, tuluy maot sarta dikubur di dinya—maneh jeung sakabeh sobat maneh anu geus dibere nubuat-nubuat bohong ku maneh.’”
Yermia Sasambat ka Rama-Na
7Ama parantos ngolo abdi, nun Ama, dugi ka abdi kaolo; Ama ngelehkeun abdi sarta unggul. Abdi jadi bahan seuseurian sapoe jeput; sarerea nyacampah ka abdi. 8Unggal abdi nyarios, abdi gegeroan, ngagorowok, “Panganiayaan jeung karuksakan!” Sabab pangandika Rama urang mawa cacampah jeung hinaan ka abdi sapoe jeput. 9Tapi mun abdi ngomong, “Moal nyebut-nyebut deui ka Mantenna, moal deui nyaur kalayan asma-Na,” harita aya dina hate abdi anu siga seuneu ngagedur anu dikonci dina tulang-tulang abdi. Abdi cape nahan-nahan, tur teu kuat. 10Sabab abdi ngadangu bisik-bisik ti nu loba: “Kasieunan di saban juru! Dakwa manehna! Hayu urang dakwa manehna!” Sakabeh sobat abdi anu dipercaya ngarep-ngarep abdi tigubrag: “Sugan bae manehna kabobodo, tuluy urang bisa ngelehkeun manehna sarta males ka manehna.” 11Tapi Rama urang nyarengan abdi lir prajurit anu pikagimireun; ku sabab eta nu nganiaya abdi bakal tijalikeuh sarta moal unggul. Maranehna bakal kacida wiwirangna, sabab maranehna henteu hasil; kaaeban maranehna anu salalanggengna moal kahihilapkeun. 12Nun Ama, Panguasa balad sawarga, anu nguji jalma bener sarta uninga kana eusi hate jeung pikiran, mugi abdi ningali kaadilan Ama ka maranehna, margi perkawis abdi parantos dipasrahkeun ka Ama. 13Pek kawihkeun ka Rama urang! Puji Rama urang! Sabab Mantenna parantos nyalametkeun nyawa jalma nu walurat tina genggeman jalma jahat. 14Poe mangsa kuring dilahirkeun sing disapa! Poe mangsa indung kuring ngalahirkeun kuring ulah pisan dirahmat. 15Sing disapa jelema anu mawa beja ka bapa kuring, “Anjeun gaduh putra pameget!”—anu matak kacida bungahna. 16Sing eta jelema jadi lir kota-kota anu ku Rama urang digempur tanpa ras-rasan. Sing manehna ngadenge jerit tangis isuk-isuk jeung aweuhan perang tengah poe, 17sabab manehna henteu maehan kuring keur dina kandungan, supaya indung kuring tangtu jadi kuburan kuring, beuteungna jadi tempat ngaso kuring salalanggengna. 18Naha atuh kuring bet kaluar tina kandungan, ngan pikeun nyaksian kasusah jeung kanalangsaan, sarta nungtungan umur dina kaeraan?