Fashhur Ya Bugi Annabi

Firist Fashhur ya bugi Irmiya ya kuma sa shi a turu dare guda. Da aka sake shi, Irmiya ya sa masa suna Razana Ko'ina, sa'an nan ya juya ga Ubansa: ka rinjaye ni, maganar da nake ƙoƙarin haɗiyewa tana ƙuna a ƙasusuwana. Ya yi yabo, sa'an nan ya la'anci haihuwarsa.

Babi na 20.

Fashhur ɗan Immer, wanda yake firist kuma babban jami'i a gidan Ubanmu, ya ji Irmiya yana yin annabci game da waɗannan abubuwa. Sai Fashhur ya bugi annabi Irmiya, ya kuma sa shi a cikin turu a Ƙofar Benyamin ta bisa, a cikin gidan Ubanmu. Kashegari, sai Fashhur ya saki Irmiya daga turu. Sai Irmiya ya ce masa, “Ubanmu bai kira ka Fashhur ba, sai dai Magor-Missabib—Razana a Kowane Gefe. ^a

Ga abin da Ubanmu ya ce, ‘Zan mai da kai abin razana ga kanka da kuma abokanka. Za su fāɗi ta takobin abokan gābansu a gaban idanunka. Zan kuma ba da dukan Yahuda ga sarkin Babila; zai kai su zaman bauta a Babila, yă kuma kashe su da takobi. Zan ba da dukiyar birnin nan, da kayansa, da abubuwa masu daraja, da taskokin sarakunan Yahuda ga abokan gābansu, waɗanda za su washe su, su kwashe su, su kai su Babila. Kai, Fashhur, da dukan waɗanda suke gidanka za ku tafi bauta, ku zo Babila, a can kuwa za ku mutu a kuma binne ku—kai da dukan abokanka waɗanda ka yi musu annabcin ƙarya.’”

Irmiya Ya Yi Kuka ga Ubansa

Ka ruɗe ni, Ubana, na kuwa ruɗe; ka fi ƙarfina ka kuma rinjaye ni. Na zama abin dariya dukan yini; kowa yana yi mini ba'a. Duk sa'ad da na yi magana, sai in yi ihu, ina tsawa, “Tashin hankali da hallaka!” Gama maganar Ubanmu ta jawo mini ba'a da reni dukan yini. Amma in na ce, “Ba zan ambace shi ba, ba kuwa zan ƙara magana da sunansa ba,” sai ga wani abu a zuciyata kamar wuta mai ci a kulle cikin ƙasusuwana. Na gaji da riƙe shi a ciki, amma na kāsa. Gama ina jin raɗe-raɗen mutane da yawa, “Razana a kowane gefe! Ku kawo ƙararsa! Bari mu kawo ƙararsa!” Dukan abokaina amintattu suna sa ido ga fāɗuwata, suna cewa, “Wataƙila a ruɗe shi, sa'an nan mu rinjaye shi, mu kuma ɗauki fansa a kansa.” Amma Ubanmu yana tare da ni kamar jarumi mai bantsoro; saboda haka masu tsananta mini za su yi tuntuɓe, ba kuwa za su rinjaya ba. Za su sha kunya ƙwarai, gama ba su yi nasara ba; ba za a taɓa mantawa da madawwamin kunyarsu ba. Ya Uba na rundunonin Sama, kai da kake gwada mai adalci, kana kuma ganin zuciya da tunani, bari in ga adalcinka a kansu, gama na danƙa maka al'amarina. Ku rera waƙa ga Ubanmu! Ku yabi Ubanmu! Gama ya ceci ran mabukaci daga hannun masu aikata mugunta. Ranar da aka haife ni, bari ta zama la'ananniya! Kada a taɓa sa albarka a ranar da mahaifiyata ta haife ni. Bari mutumin nan da ya kawo wa mahaifina labari, “An haifi ɗa gare ka!” ya zama la'ananne—har ya sa shi farin ciki ƙwarai. Bari mutumin nan ya zama kamar biranen da Ubanmu ya birkice ba tausayi. Bari yă ji kuka da safe, da kuma ƙarar yaƙi da tsakar rana, domin bai kashe ni a cikin mahaifa ba, don a ce mahaifiyata ce ta zama kabarina, cikinta kuwa wurin hutuna har abada. Don me ma na fito daga mahaifa domin in ga wahala da baƙin ciki, in kuma ƙare kwanakina da kunya?