Pasgur slaan die profeet
Die priester Pasgur slaan Jeremia en sluit hom oornag in die blok. Wanneer hy vrygelaat word, noem Jeremia hom Skrik-van-alle-kante, en draai dan op sy Vader: U het my oorweldig, en die woord wat ek probeer insluk, brand in my gebeente. Hy prys, en vervloek dan sy eie geboorte.
20 1Pasgur, die seun van Immer, priester en hoofamptenaar in ons Vader se huis, het gehoor hoe Jeremia hierdie dinge profeteer. 2Pasgur het die profeet Jeremia geslaan en hom in die blok gesit by die Boonste Benjaminspoort, in ons Vader se huis. 3Die volgende dag het Pasgur vir Jeremia uit die blok losgemaak. Jeremia het gesê: “Ons Vader het jou nie Pasgur genoem nie, maar Magor-Missabib—Skrik aan Elke Kant. a a v3 Magor-Missabib beteken “skrik aan elke kant” — die nuwe naam benoem die verskrikking wat Pasgur se eie keuses oor hom sal bring.
4So sê ons Vader: ‘Ek sal jou ’n skrik maak vir jouself en jou vriende. Hulle sal voor jou oë deur hulle vyande se swaard val. Ek sal die hele Juda oorgee aan die koning van Babel; hy sal hulle na Babel toe in ballingskap wegvoer en hulle met die swaard tref. 5Ek sal hierdie stad se rykdom, besittings en kosbaarhede, en die skatte van die konings van Juda, aan hulle vyande gee, wat dit sal plunder, vat en na Babel toe wegvoer. 6Jy, Pasgur, en almal in jou huis sal in gevangenskap gaan, na Babel toe kom, en daar sterf en begrawe word—jy en al jou vriende vir wie jy leuens geprofeteer het.’”
Jeremia roep uit na sy Vader
7U het my mislei, my Vader, en ek is mislei; u het my oorweldig en die oorhand gekry. Ek het die hele dag lank ’n bespotting geword; almal spot met my. 8Elke keer as ek praat, roep ek uit en skree: “Geweld en verwoesting!” Want die woord van ons Vader het my die hele dag lank bespotting en veragting gebring. 9Maar as ek sê: “Ek sal hom nie noem of verder in sy naam praat nie,” dan is daar in my hart iets soos ’n brandende vuur wat in my gebeente opgesluit is. Ek is moeg daarvan om dit in te hou, en ek kan nie. 10Want ek hoor die gefluister van baie: “Skrik aan elke kant! Kla hom aan! Kom ons kla hom aan!” Al my vertroude vriende loer na my val: “Miskien sal hy mislei word, en dan sal ons die oorhand oor hom kry en ons op hom wreek.” 11Maar ons Vader is by my soos ’n gedugte krygsman; daarom sal my vervolgers struikel en nie die oorhand kry nie. Hulle sal heeltemal beskaam word, want hulle het nie geslaag nie; hulle ewige skande sal nooit vergeet word nie. 12O Vader van die hemelse leërskare, u wat die regverdige toets en die hart en die gemoed sien, laat my u geregtigheid teen hulle sien, want ek het my saak aan u toevertrou. 13Sing tot ons Vader! Loof ons Vader! Want hy het die lewe van die behoeftige uit die kloue van kwaaddoeners gered. 14Mag die dag waarop ek gebore is, vervloek wees! Mag die dag waarop my moeder my gebaar het, nooit geseënd wees nie. 15Mag daardie man wat vir my vader die tyding gebring het: “’n Seun is vir jou gebore!” vervloek wees, hy wat hom baie bly gemaak het. 16Laat daardie man wees soos die stede wat ons Vader sonder meedoë omgekeer het. Laat hom ’n noodkreet in die oggend hoor en ’n oorlogsalarm op die middag, 17omdat hy my nie in die moederskoot doodgemaak het nie, sodat my moeder my graf sou gewees het, haar skoot my rusplek vir ewig. 18Waarom het ek ooit uit die moederskoot gekom om moeite en hartseer te sien, en om my dae in skande te beëindig?
