Pashhur Raajicha Rukute
Luba Fashhuur Yeremiyaa rukutee halkan guutuu mukaa keessa hidha. Yeremiyaan yommuu gadi lakkifamu, maqaa isaa Sodaa Naannoo Hundaa jedhee moggaasa, achiis Abbaa isaa irratti garagala: na mo'attee, dubbiin ani liqimsuu yaalu lafee koo keessatti gubata. Ni galateeffata, achiis dhaloota ofii abaara.
Abbaan keenya lakkoofsota keessatti dubbata 4–6
20 1Pashhur ilmi Immeer, lubni fi qondaalli ol aanaan mana Abbaa keenyaa keessaa, Ermiyaas waan kana raajii himuu isaa dhaga'e. 2Pashhur Ermiyaas raajicha rukutee, karra Biniyaam isa ol aanaa irratti, mana Abbaa keenyaa keessatti, mukaa miilaa keessa isa galche. 3Guyyaa itti aanu Pashhur Ermiyaasin mukaa miilaa keessaa baase. Ermiyaas akkana jedhe, «Abbaan keenya maqaa kee Pashhur hin jedhine, Maagoor-Misaabiib—Sodaa Naannoo Hundaa jedhee si waame. a a v3 Maagoor-Misaabiib jechuun «sodaa naannoo hundaa» jechuudha — maqaan haaraan kun sodaa filannoon Pashhur mataa isaarratti fidu ibsa.
4‹Abbaan keenya akkana jedha: Ani ofii keetiif fi michoota kee hundaaf sodaa si nan godha. Isaan ija kee duratti goraadee diinota isaaniitiin in kufu. Yihudaa hundumaa mootii Baabiloonitti nan kenna; innis Baabiloonitti isaan booji'ee geessee goraadeedhaan in rukuta. 5Qabeenya magaalaa kanaa hundaa, meeshaa isaa fi qabeenya gatii guddaa, akkasumas qabeenya mootota Yihudaa diinota isaaniitti nan kenna; isaanis saamanii fudhatanii Baabiloonitti in geessu. 6Yaa Pashhur, ati fi warri mana kee keessa jiran hundinuu booji'amtanii Baabiloonitti dhuftanii achitti in du'tu, in awwaalamtus—ati fi michoonni kee kanneen sobaan raajii itti himtan hundi.›»
Ermiyaas Abbaa Isaatti Iyyate
7Yaa Abbaa koo, ati na gowwoomsite, anis nan gowwoomfame; ati natti jabaatte, mo'atte. Guyyaa guutuu qoosaa nan ta'e; namni hundi na tuffata. 8Yeroo dubbadhu hundumaa nan iyya, «Cunqursaa fi barbadaa'uu!» jedhee iyya. Waan dubbiin Abbaa keenyaa guyyaa guutuu qoosaa fi tuffii natti fideef. 9Garuu yoo «Isa hin yaadadhu, maqaa isaatiinis deebi'ee hin dubbadhu» jedhe, garaa koo keessa akka ibidda boba'ee lafee koo keessatti cufame wanti tokko in jira. Isa qabachuudhaan dadhabeen, garuu hin danda'u. 10Ani hasaasa namoota baay'ee in dhaga'a: «Sodaan naannoo hundaa! Isa himadhaa! Nu isa himanna!» Michoonni koo amanamoon hundi kufaatii koo in eegu: «Tarii in gowwoomfama, yoos nu isa mo'achuudhaan haaloo isa irraa in baana.» 11Garuu Abbaan keenya akka loltuu sodaachisaa ta'e na wajjin jira; kanaaf warri na ari'an in gufatu, hin mo'anus. Guutummaatti in qaanfatu, waan hin milkoofneef; salphinni isaanii inni bara baraa gonkumaa hin irraanfatamu. 12Yaa Abbaa loltoota waaqaa, ati kan qajeeltota qorattu, garaa kan argitu, sammuus kan argitu, murtii kee isaan irratti akka ani argu na taasisi, waan dubbii koo siif kenneef. 13Abbaa keenyaaf faarsaa! Abbaa keenya galateeffadhaa! Inni jireenya hiyyeeyyii harka hamoota keessaa baaseeraatii. 14Guyyaan ani itti dhaladhe abaaramu! Guyyaan haati koo itti na deesse gonkumaa hin eebbifamin. 15Namichi abbaa kootti oduu himee, «Ilmi dhiiraa siif dhalate!» jedhe sun, isa baay'ee gammachiisee, abaaramu. 16Namichi sun akka magaalaawwan Abbaan keenya gaabbii malee diige haa ta'u. Ganama iyya, guyyaa walakkaa immoo sagalee waraanaa haa dhaga'u, 17Sababii inni gadaamessa keessatti na hin ajjeesneef, akka haati koo awwaala koo ta'uuf, gadaamessi ishees bakka boqonnaa koo bara baraa ta'uuf. 18Maaliif ani dhiphinaa fi gadadoo argachuuf, bara koos qaanii keessatti xumuruuf gadaamessa keessaa ba'e?
