Pashxur paygʻambarni uradi
Ruhoniy Pashxur Yeremiyoni urib, tun bo'yi kishanga solib qo'yadi. Ozod bo'lgach, Yeremiyo unga «Har tomonda dahshat» degan yangi ism beradi, so'ng Otasiga qarshi gapiradi: Sen meni yengding, yutib yubormoqchi bo'lgan so'zim suyaklarimda yonmoqda. U hamdu sano aytadi, so'ng o'z tug'ilgan kunini la'natlaydi.
20 1Ruhoniy va Otamizning uyida bosh nozir boʻlgan Immer oʻgʻli Pashxur Yeremiyoning shu narsalarni bashorat qilayotganini eshitdi. 2Pashxur Yeremiyo paygʻambarni urdi va Otamizning uyidagi yuqori Benyamin darvozasida uni kundaga soldi. 3Ertasi kuni Pashxur Yeremiyoni kundadan boʻshatdi. Yeremiyo dedi: “Otamiz senga Pashxur emas, balki Magor-Missabib — Har Tomonda Dahshat deb nom berdi. a a v3 Magor-Missabib “har tomonda dahshat” degan maʼnoni bildiradi — bu yangi ism Pashxurning oʻz qilmishlari uning boshiga keltiradigan dahshatni atab turibdi.
4Otamiz shunday aytmoqda: «Men seni oʻzingga va doʻstlaringga dahshat qilaman. Ular koʻz oʻngingda dushmanlarining qilichidan halok boʻlishadi. Men butun Yahudoni Bobil shohiga topshiraman; u ularni Bobilga surgun qiladi va qilichdan oʻtkazadi. 5Men bu shaharning boyligini, mol-mulkini va qimmatbaho narsalarini, Yahudo shohlarining xazinalarini ularning dushmanlariga beraman; ular bularni talaydi, oladi va Bobilga olib ketadi. 6Sen, Pashxur, oʻzing va uyingdagi hamma kishi asirlikka tushib, Bobilga borasizlar va oʻsha yerda oʻlib, koʻmilasizlar — sen va oʻzing yolgʻon bashorat qilgan barcha doʻstlaring.»”
Yeremiyo Otasiga faryod qiladi
7Meni aldading, Otam, va men aldandim; Sen mendan ustun kelib, Meni yengding. Men kun boʻyi kulgiga qoldim; hamma meni masxara qiladi. 8Men har gapirganimda, nido qilaman, “Zoʻravonlik va vayronagarchilik!” deb baqiraman. Chunki Otamizning kalomi menga kun boʻyi masxara va haqorat keltirdi. 9Lekin, agar: “Uni tilga olmayman, endi Uning nomidan gapirmayman”, desam, shunda yuragimda suyaklarimga qamalgan, yonayotgan olovga oʻxshash narsa boʻladi. Uni ichimda saqlab toliqdim, endi chidolmayman. 10Chunki men koʻplarning pichirlashini eshitaman: “Har tomonda dahshat! Uni fosh qilinglar! Qani, uni fosh qilaylik!” Ishongan barcha doʻstlarim mening yiqilishimni poylaydi: “Balki u aldanar, shunda biz undan ustun kelib, undan oʻch olamiz.” 11Lekin Otamiz dahshatli jangchidek men bilan birga; shuning uchun meni taʼqib qilganlar qoqilib, gʻolib kelolmaydi. Ular butunlay sharmanda boʻlishadi, chunki ular muvaffaqiyatga erishmadi; ularning abadiy sharmandaligi hech qachon unutilmaydi. 12Ey samoviy qoʻshinlar Otasi, solihlarni sinaydigan, qalbni ham, aqlni ham koʻradigan Zot, ularga qarshi Sening adolatli hukmingni koʻray, chunki men oʻz ishimni Senga topshirdim. 13Otamizga kuylanglar! Otamizga hamdu sano aytinglar! Chunki U muhtojning jonini yovuzlar changalidan qutqardi. 14Men tugʻilgan kun laʼnatlansin! Onam meni dunyoga keltirgan kun hech qachon muborak boʻlmasin. 15Otamga: “Senga oʻgʻil tugʻildi!” deb xushxabar keltirib, uni juda sevintirgan oʻsha odam laʼnatlansin. 16Oʻsha odam Otamiz ayamay agʻdarib tashlagan shaharlarga oʻxshasin. U ertalab faryodni, tushda esa jang bongini eshitsin, 17chunki u meni ona qornida oʻldirmadi; shunda onam mening qabrim, uning qorni esa mangu orom joyim boʻlardi. 18Nega men mashaqqat va gʻam koʻrish, kunlarimni sharmandalik bilan tugatish uchun ona qornidan chiqdim?