Otamiz Zidqiyoning iltijosiga javob beradi
Shoh Zidqiyo Bobilga qarshi mo'jiza umidida elchilar yuboradi. Javob buning aksi — Otamiz O'z shahriga qarshi jang qiladi. Xalq oldiga ikki yo'l qo'yiladi: devorlar ichida o'lish yoki taslim bo'lib, tirik qolish. Shoh xonadoni adolat bilan hukm qilishi kerak.
21 1Zidqiyo podshoh Malkiyo oʻgʻli Pashxur bilan Maaseyo oʻgʻli ruhoniy Safoniyoni Yeremiyoning oldiga yuborganda, Otamizdan unga kelgan soʻz shu edi: 2“Iltimos, biz uchun Otamizdan soʻrang, chunki Bobil podshohi Navuxadnazar bizga hujum qilmoqda. Balki Otamiz Oʻzining barcha moʻjizalari bilan biz uchun ish koʻrsatar va dushman bizdan chekinar.”
3Shunda Yeremiyo ularga dedi: “Zidqiyoga shuni aytinglar:
4Isroilning Otasi shunday deydi: «Mana, Men qoʻlingizdagi — Bobil podshohiga va devor tashqarisidan sizlarni qamal qilayotgan bobilliklarga qarshi ishlatayotgan — qurollaringizni orqaga qaytarib, bu shaharning qoq oʻrtasiga yigʻaman. 5Men Oʻzim choʻzgan qoʻlim va kuchli bilagim bilan, gʻazab, qahr va buyuk qahr ila sizlarga qarshi jang qilaman. 6Bu shahar aholisini — ham odamlarni, ham hayvonlarni — qirib tashlayman; ular dahshatli vaboda halok boʻladi. 7Shundan soʻng, — deya Otamiz aʼlon qilmoqda, — Yahudo podshohi Zidqiyoni, uning aʼyonlarini va bu shaharda vabo, qilich hamda ocharchilikdan omon qolgan xalqni, jonlariga qasd qilayotgan dushmanlari — Bobil podshohi Navuxadnazar qoʻliga topshiraman. U ularni qilichdan oʻtkazadi — na rahm, na ayash, na shafqat.»
8Bu xalqqa Otamiz aytganini yetkaz: Mana, Men oldingizga hayot yoʻlini ham, oʻlim yoʻlini ham qoʻyaman. 9Bu shaharda qolgan har bir kishi qilich, ocharchilik va vabodan oʻladi; qamal qilayotgan bobilliklarga taslim boʻlgan har kim esa tirik qoladi, oʻz joni unga oʻlja boʻlib qoladi. 10Men bu shaharga yaxshilik uchun emas, yomonlik uchun yuzimni qarattim, deya Otamiz aʼlon qilmoqda. Bu shahar Bobil podshohi qoʻliga topshiriladi va u shaharni olovda yondiradi.
Otamizning Dovud xonadoniga aytgan soʻzi
11Yahudoning shoh xonadoniga ayt: Otamizning soʻzini tinglang.
12Ey Dovud xonadoni, Otamiz shunday deydi: Har tong adolatli hukm chiqaring, talangan kishini zolimning qoʻlidan ozod qiling, aks holda qilmishlaringiz tufayli gʻazabim olovdek alangalanib, uni oʻchiruvchi hech kim boʻlmay yonaveradi. 13Mana, Men senga qarshiman, ey vodiy ustida yashovchi, ey tekislik qoyasi, — deya Otamiz aytmoqda, — «Bizga qarshi kim tusha oladi? Maskanlarimizga kim kira oladi?» deguvchi! a a v13 Quddus atrofidagi vodiylardan baland tizma ustida joylashgan edi, bu esa aholisiga shahar mustahkam, uni zabt etib boʻlmaydi, degan yolgʻon ishonch bergan edi. 14Qilmishlaringga yarasha seni jazolayman, deya Otamiz aʼlon qilmoqda. Uning oʻrmoniga olov yoqaman, u esa atrofidagi hamma narsani yutib yuboradi.”