Jeremias 21

21 ¹Ang pulong nga midangat kang Jeremias gikan sa atong Amahan sa dihang gipadala kaniya ni Haring Zedekias si Pashur nga anak ni Malquias ug si Zefanias nga pari, anak ni Maasias: ²“Palihog pangayo alang kanamo sa atong Amahan, kay si Nabucodonosor nga hari sa Babilonia nagsulong kanamo. Tingali molihok ang atong Amahan alang kanamo pinaagi sa tanan niyang kahibulongang mga buhat, aron ang kaaway moatras gikan kanamo.”

³Unya miingon si Jeremias kanila, “Sultihi ninyo si Zedekias niini:

⁴Mao kini ang giingon sa Amahan sa Israel: ‘Hapit ko nang ipabalik ang mga hinagiban nga anaa sa inyong mga kamot, nga gigamit batok sa hari sa Babilonia ug sa mga taga-Babilonia nga naglibot kaninyo sa gawas sa paril, ug tigomon ko kini sa kinataliwad-an niini nga siyudad. ⁵Ako mismo makig-away kaninyo pinaagi sa tinuy-od nga kamot ug kusgan nga bukton, uban sa kasuko, kapungot, ug dakong kaligutgot. ⁶Pamatyon ko ang mga molupyo niining siyudara, ang tawo ug ang mananap; mangamatay sila pinaagi sa usa ka dakong kamatay. ⁷Human niana, nag-ingon ang atong Amahan, itugyan ko si Zedekias nga hari sa Juda, ang iyang mga sulugoon, ug ang mga tawo niining siyudara nga maluwas gikan sa kamatay, espada, ug kagutom, ngadto kang Nabucodonosor nga hari sa Babilonia, nga ilang mga kaaway nga nagapangita sa ilang kinabuhi. Pamatyon niya sila pinaagi sa espada—dili siya malooy, dili motipig, ug dili maluoy.’

⁸Sultihi kini nga mga tawo sa giingon sa atong Amahan: Gibutang ko sa inyong atubangan ang dalan sa kinabuhi ug ang dalan sa kamatayon. ⁹Si bisan kinsa nga magpabilin niining siyudara mamatay pinaagi sa espada, kagutom, ug kamatay; apan si bisan kinsa nga mogawas ug motugyan sa iyang kaugalingon ngadto sa mga taga-Babilonia nga naglibot mabuhi, ug maangkon niya ang iyang kinabuhi ingon nga inagaw. ¹⁰Gipaatubang ko ang akong nawong batok niining siyudara aron sa kadaot, dili sa kaayohan, nag-ingon ang atong Amahan. Itugyan kini ngadto sa hari sa Babilonia, nga mosunog niini sa kalayo.

Ang Pulong sa Amahan ngadto sa Panimalay ni David

¹¹Sultihi ang harianong panimalay sa Juda: Paminawa ninyo ang pulong sa atong Amahan.

¹²Panimalay ni David, nag-ingon ang atong Amahan: Paghukom kamo nga matarong matag buntag, luwasa ninyo ang gikawatan gikan sa kamot sa iyang maglulupig, kay kondili mosilaob ang akong kasuko sama sa kalayo, nga magsunog nga walay makapalong niini, tungod sa inyong daotang mga buhat. ¹³Tan-awa, ako batok kaninyo, kamo nga nagpuyo ibabaw sa walog, kamo nga bato sa patag, nag-ingon ang atong Amahan—kamo nga nag-ingon, ‘Kinsa ang makakanaog batok kanato? Kinsa ang makasulod sa atong mga puloy-anan?’ ^a a v13 Ang Jerusalem nahimutang sa habog nga tagaytay ibabaw sa naglibot nga mga walog, nga naghatag sa iyang katawhan ug sayop nga pagsalig nga ang siyudad dili malupig. ¹⁴Silotan ko kamo sumala sa angay sa inyong mga buhat, nag-ingon ang atong Amahan. Dagkotan ko ug kalayo ang iyang kalasangan, ug lamyon niini ang tanan nga naglibot kaniya.”