Rama kita Paring Wangsulan marang Panyuwune Zedhekia
Raja Zedekia ngutus utusan kanthi pangarep-arep ana mukjizat nglawan Babil. Wangsulané kosok baliné — Rama kita bakal perang nglawan kuthané dhéwé. Dalan loro dicawisaké ing ngarepé rakyat: mati ing sajroning bètèng, utawa nungkul lan urip. Kraton kudu ngadili kanthi adil.
21 1Pangandika kang tumeka marang Yeremia saka Rama kita, nalika Prabu Zedhekia ngutus Pashur anake Malkia lan Zefanya imam anake Maaseya, nemoni dheweke: 2“Mugi karsaa nyuwun pirsa dhateng Rama kita kangge kawula sadaya, amargi Nebukadnezar ratu ing Babil nempuh kawula sadaya. Bokmanawi Rama kita badhe nindakaken kangge kawula sadaya miturut sakathahing kaelokanipun, satemah mengsah badhe mundur saking kawula sadaya.”
3Yeremia banjur kandha marang wong-wong mau: “Aturna marang Prabu Zedhekia mangkene:
4Mangkene pangandikane Rama Israel: ‘Lah, Aku arep mbalekake gegaman kang ana ing tanganmu, kang ko-anggo nglawan ratu ing Babil lan wong Babil kang ngepung kowe ana ing sanjabane tembok, sarta bakal Dakklumpukake ana ing satengahing kutha iki. 5Aku dhewe bakal merangi kowe kanthi asta kang kaulungake lan asta kang rosa, kanthi duka, bebendu, lan deduka kang gedhe. 6Aku bakal numpes wong kang padha manggon ing kutha iki, iya manungsa iya kewan; kabeh bakal mati dening pageblug kang gedhe. 7Sawuse iku, mangkono pangandikane Rama kita, Aku bakal masrahake Zedhekia ratu ing Yehuda, para abdine, lan wong-wong ing kutha iki kang padha slamet saka pageblug, pedhang, lan paceklik, marang Nebukadnezar ratu ing Babil, yaiku para mungsuhe kang ngarah nyawane. Panjenengane bakal numpes wong-wong mau kalawan pedhang — tanpa welas, tanpa ngeman, lan tanpa piwelas.’
8Lan marang bangsa iki kandhakna, mangkene pangandikane Rama kita: Aku nggelar ana ing ngarepmu dalaning urip lan dalaning pati. 9Sing sapa tetep manggon ing kutha iki bakal mati dening pedhang, paceklik, lan pageblug; nanging sing sapa metu masrahake awake marang wong Babil kang ngepung, bakal urip, lan nyawane bakal kaslametake minangka jarahan. 10Aku ngadhepake pasuryanKu marang kutha iki arep gawe cilaka, dudu kabecikan, mangkono pangandikane Rama kita. Kutha iki bakal kapasrahake marang ratu ing Babil, kang bakal ngobong kutha iku kalawan geni.
Pangandikane Rama kita marang Kulawangsane Dawud
11Lan marang kulawangsa karaton Yehuda kandhakna: Padha ngrungokna pangandikane Rama kita.
12He turune Dawud, mangkene pangandikane Rama kita: Saben esuk netepna pangadilan kanthi adil, luwarana wong kang karampas saka tangane wong kang nindhes, supaya bebenduKu aja nganti murub kaya geni, kang ngalad-alad tanpa ana kang bisa mateni, marga saka panggawemu kang ala. 13Lah, Aku nglawan kowe, he kowe kang manggon ing sandhuwuring lembah, he watu parang ing tanah ngare, mangkono pangandikane Rama kita — he kowe kang ngucap: ‘Sapa kang bisa mudhun nglawan aku? Sapa kang bisa lumebu ing papan padununganku?’ a a v13 Yerusalem dumunung ing punthuk kang dhuwur ngungkuli lembah-lembah ing saubenge, kang njalari wong-wonge duwe kayakinan kang kleru yen kuthane ora bisa ditelukake. 14Aku bakal ngukum kowe laras karo wohing panggawemu, mangkono pangandikane Rama kita. Aku bakal ngurubake geni ing alase, kang bakal mangan samubarang kabeh ing saubenge.’”