Jeremias 21

21 ¹Ang salitang dumating kay Jeremias mula sa ating Ama nang suguin sa kanya ni Haring Zedekias si Pashur na anak ni Malquias at si Zefanias na saserdote, na anak ni Maaseias: ²“Pakiusap, itanong mo para sa amin sa ating Ama, sapagkat sinasalakay kami ni Nabucodonosor na hari ng Babilonia. Marahil ay kikilos ang ating Ama para sa amin sa pamamagitan ng lahat ng kanyang mga kababalaghan, upang umurong sa amin ang kaaway.”

³Kaya't sinabi sa kanila ni Jeremias, “Sabihin ninyo ito kay Zedekias:

⁴Ito ang sinasabi ng Ama ng Israel: “Ibabalik ko sa loob ng lungsod na ito ang mga sandata na nasa inyong mga kamay, na ginagamit ninyo laban sa hari ng Babilonia at sa mga taga-Babilonia na kumukubkob sa inyo sa labas ng pader, at titipunin ko ang mga ito sa gitna ng lungsod na ito. ⁵Ako mismo ang lalaban sa inyo sa pamamagitan ng nakaunat na kamay at malakas na bisig, sa poot, sa galit, at sa matinding pagngangalit. ⁶Papatayin ko ang mga naninirahan sa lungsod na ito, ang tao at gayundin ang hayop; mamamatay sila sa isang malaking salot. ⁷Pagkatapos, sabi ng ating Ama, ibibigay ko si Zedekias na hari ng Juda, ang kanyang mga lingkod, at ang mga tao sa lungsod na ito na makaliligtas sa salot, sa espada, at sa taggutom, kay Nabucodonosor na hari ng Babilonia, sa kanilang mga kaaway na naghahangad ng kanilang buhay. Papatayin niya sila sa pamamagitan ng espada—walang pagkaawa, walang pagpapatawad, walang habag.”

⁸Sabihin mo sa mga taong ito ang sinasabi ng ating Ama: Inilalagay ko sa harap ninyo ang daan ng buhay at ang daan ng kamatayan. ⁹Ang sinumang mananatili sa lungsod na ito ay mamamatay sa espada, sa taggutom, at sa salot; ngunit ang sinumang susuko sa mga taga-Babilonia na kumukubkob ay mabubuhay, at maililigtas niya ang kanyang buhay na parang samsam. ¹⁰Itinuon ko ang aking mukha laban sa lungsod na ito para sa kapahamakan, hindi para sa ikabubuti, sabi ng ating Ama. Ibibigay ito sa hari ng Babilonia, at susunugin niya ito sa apoy.

Ang Salita ng Ama sa Sambahayan ni David

¹¹Sabihin mo sa sambahayan ng hari ng Juda: Pakinggan ninyo ang salita ng ating Ama.

¹²Sambahayan ni David, sabi ng ating Ama: Humatol kayo nang makatarungan tuwing umaga, iligtas ninyo ang ninakawan mula sa kamay ng mang-aapi sa kanya, o kung hindi ay maglalagablab na parang apoy ang aking galit, at magniningas nang walang makakaapula, dahil sa inyong masasamang gawa. ¹³Tingnan ninyo, ako ay laban sa inyo, kayo na naninirahan sa ibabaw ng lambak, kayong bato ng kapatagan, sabi ng ating Ama—kayo na nagsasabi, “Sino ang makababa laban sa amin? Sino ang makakapasok sa aming mga tahanan?” ^a a v13 Ang Jerusalem ay nakatayo sa isang mataas na gulod sa itaas ng nakapaligid na mga lambak, na nagbigay sa mga tao nito ng maling pananalig na hindi masasakop ang lungsod. ¹⁴Parurusahan ko kayo ayon sa nararapat sa inyong mga gawa, sabi ng ating Ama. Magsisindi ako ng apoy sa kanyang kagubatan, at tutupukin nito ang lahat ng nakapaligid sa kanya.”