Rama Ngawaler Panuhun Zedekia
Raja Sidkia ngutus utusan bari ngarep-ngarep mujijat pikeun ngalawan Babul. Waleranana sabalikna — Rama urang bakal merangan kotana sorangan. Dua jalan disodorkeun ka rahayat: maot di jero kuta, atawa nyerah tur hirup. Karaton raja kudu ngadili sacara adil.
21 1Dawuhan anu sumping ka Yeremia ti Rama urang, nalika Raja Zedekia ngutus Pashur bin Malkia jeung Zepanya, imam putra Maaseya, ka anjeunna: 2“Mugi pangnedakeun ka Rama urang kanggo abdi sadaya, margi Nebukadnesar raja Babul narajang ka abdi sadaya. Panginten Rama urang baris midamel ka abdi sadaya ku sagala kaajaiban-Na, supados musuh undur ti abdi sadaya.”
3Tuluy Yeremia ngawaler ka maranehna, “Bejakeun ka Zedekia kieu:
4Kieu dawuhan Rama Israil: ‘Kami rek mulangkeun pakarang anu aya dina leungeun maraneh, anu dipake ngalawan raja Babul jeung urang Babul anu ngepung maraneh di luar kuta, tuluy ngumpulkeun eta kabeh ka jero kota ieu. 5Kami sorangan bakal merangan maraneh ku panangan anu ngacung sarta rosa, bari bendu, wera, jeung amarah anu kacida. 6Kami bakal neweuk pangeusi kota ieu, boh manusa boh sato; kabehanana bakal paraeh ku pagebug anu gede. 7Sanggeus kitu, dawuhan Rama urang, Kami bakal nyerenkeun Zedekia raja Yuda, para abdina, jeung rahayat di kota ieu anu salamet tina pagebug, pedang, jeung kalaparan, ka Nebukadnesar raja Babul, musuh-musuhna anu ngarah kana nyawana. Manehna bakal neweuk maranehna ku pedang—teu welas, teu nyesakeun, teu karunya.’”
8Bejakeun ka jalma-jalma ieu kieu dawuhan Rama urang: Kami nyampakeun di hareupeun maraneh jalan hirup jeung jalan paeh. 9Sing saha anu tetep cicing di kota ieu bakal paeh ku pedang, kalaparan, jeung pagebug; tapi sing saha anu nyerah ka urang Babul anu ngepung bakal hirup, nyawana jadi rampasan anu dibawa salamet. 10Kami geus ngamalikeun pameunteu Kami ka kota ieu pikeun cilaka, lain pikeun kahadean, dawuhan Rama urang. Kota ieu bakal diserenkeun ka raja Babul, anu bakal ngaduruk eta ku seuneu.
Dawuhan Rama ka Kulawarga David
11Bejakeun ka kulawarga karajaan Yuda: Dengekeun dawuhan Rama urang.
12He kulawarga David, kieu dawuhan Rama urang: Unggal isuk kudu mutus perkara kalawan adil, bebaskeun jalma anu dirampog tina leungeun anu nindes, sangkan bebendu Kami ulah ngagidir lir seuneu, hurung taya nu bisa mareuman, ku karana kajahatan-kajahatan maraneh. 13Awas, Kami ngalawan maraneh, maraneh anu nyicingan luhureun lebak, nu sakuat cadas di tanah rata, dawuhan Rama urang—maraneh anu ngomong, “Saha nu bisa turun ngalawan ka urang? Saha nu bisa asup ka tempat panyicingan urang? a a v13 Yerusalem perenahna di punclut anu luhur di luhureun lebak-lebak sakurilingna, anu matak urangna boga kayakinan anu palsu yen kota teh moal bisa ditalukkeun. 14Kami bakal ngahukum maraneh satimpal jeung kalakuan maraneh, dawuhan Rama urang. Kami bakal nyeungeut seuneu di leuweungna, anu bakal ngahakan sagala rupa di sakurilingna.”