ڇپيل
ڪتاب

پيءُ صدقياه جي منٿ جو جواب ڏئي ٿو

بادشاهه صدقياه بابل خلاف ڪنهن معجزي جي اميد ۾ قاصد موڪلي ٿو. جواب ان جي ابتڙ آهي — اسان جو پيءُ پنهنجي ئي شهر خلاف وڙهندو. ماڻهن اڳيان ٻه رستا رکيا وڃن ٿا: ڀتين اندر مرو، يا هٿيار ڦٽا ڪري جيئرا رهو. شاهي گهراڻي کي انصاف سان فيصلا ڪرڻا آهن.

اسان جو پيءُ آيتن ۾ ڳالهائي ٿو 4–10, 12–14

باب 21.

اهو ڪلام جيڪو يرمياه ڏانهن اسان جي پيءُ کان آيو، جڏهن بادشاهه صدقياه ملڪياه جي پٽ پشحور ۽ معسياه جي پٽ صفنياه ڪاهن کي هن ڏانهن موڪليو: ”مهرباني ڪري اسان لاءِ اسان جي پيءُ کان پڇ، ڇاڪاڻ تہ بابل جو بادشاهه نبوڪدنضر اسان تي حملو ڪري ٿو. ٿي سگھي ٿو تہ اسان جو پيءُ پنهنجن سڀني عجيب ڪمن سان اسان سان معاملو ڪري، ۽ دشمن اسان وٽان هٽي وڃي.“

پوءِ يرمياه کين چيو تہ ”صدقياه کي هيئن ٻڌايو:

اسرائيل جو پيءُ هيئن ٿو فرمائي تہ ’ڏسو، اوهان جي هٿن ۾ جيڪي هٿيار آهن، جن سان اوهين بابل جي بادشاهه ۽ ديوار کان ٻاهر اوهان کي گھيريندڙ ڪلدين سان وڙهو ٿا، آءٌ انهن کي موٽائڻ تي آهيان ۽ هن شهر جي وچ ۾ گڏ ڪندس. آءٌ پاڻ وڌايل هٿ ۽ زوردار ٻانهن سان، ڪاوڙ، غصي ۽ وڏي قهر ۾ اوهان سان وڙهندس. هن شهر جي رهاڪن کي، انسانن ۽ جانورن ٻنهي کي، ماريندس؛ اهي وڏي وبا ۾ مري ويندا. ان کان پوءِ، اسان جو پيءُ فرمائي ٿو تہ، آءٌ يهوداه جي بادشاهه صدقياه کي، سندس ٻانهن کي، ۽ هن شهر جي انهن ماڻهن کي، جيڪي وبا، تلوار ۽ ڏڪار کان بچي ويا، بابل جي بادشاهه نبوڪدنضر جي ۽ سندن دشمنن جي، جيڪي سندن جان جا طالب آهن، حوالي ڪندس. هو کين تلوار سان ماريندو—نڪو ترس کائيندو، نڪو بخشيندو، نڪو رحم ڪندو.‘

هنن ماڻهن کي ٻڌايو تہ اسان جو پيءُ هيئن ٿو فرمائي: مون اوهان جي اڳيان زندگيءَ جو رستو ۽ موت جو رستو رکيو آهي. جيڪو هن شهر ۾ رهندو، سو تلوار، ڏڪار ۽ وبا سان مرندو؛ پر جيڪو نڪري گھيرو ڪندڙ ڪلدين جي حوالي ٿيندو، سو جيئرو رهندو ۽ سندس جان کيس مال غنيمت وانگر ملندي. مون پنهنجو منهن هن شهر جي خلاف ڦيرايو آهي، چڱائيءَ لاءِ نہ پر بڇڙائيءَ لاءِ، اسان جو پيءُ فرمائي ٿو. اهو بابل جي بادشاهه جي حوالي ڪيو ويندو، جيڪو ان کي باهه سان ساڙي ڇڏيندو.

داؤد جي گھراڻي لاءِ پيءُ جو ڪلام

يهوداه جي شاهي گھراڻي کي چئو تہ اسان جي پيءُ جو ڪلام ٻڌو.

اي داؤد جا گھراڻا، اسان جو پيءُ هيئن ٿو فرمائي: هر صبح انصاف سان فيصلو ڪريو، لٽيل کي ظالم جي هٿان ڇڏايو، نہ تہ اوهان جي بڇڙن ڪمن سبب منهنجي ڪاوڙ باهه وانگر ڀڙڪي پوندي ۽ اهڙي ٻرندي جو ان کي وسائيندڙ ڪو نہ هوندو. ڏس، آءٌ تو خلاف آهيان، اي ماٿريءَ جي مٿان رهندڙ، اي ميدان جي پٿر، اسان جو پيءُ فرمائي ٿو—تون جيڪو چوين ٿو تہ ’ڪير اسان تي لهي ايندو؟ ڪير اسان جي رهائشن ۾ گھڙندو؟‘ a a v13 يروشلم چوڌاري ماٿرين کان مٿاهين پٽيءَ تي هو، تنهنڪري سندس ماڻهن کي ڪوڙو اعتماد ٿي ويو تہ شهر تي حملو ٿي ئي نٿو سگھي. آءٌ تو کي تنهنجن ڪمن موجب سزا ڏيندس، اسان جو پيءُ فرمائي ٿو. آءٌ ان جي ٻيلي ۾ باهه ڀڙڪائيندس، ۽ اها ان جي چوڌاري هر شيءِ کي ساڙي ڇڏيندي.“