پيءُ بادشاهن کي انصاف ڏانهن سڏي ٿو
اسان جو پيءُ يرمياه کي سڌو محلات ڏانهن موڪلي ٿو. يوسياه غريبن جو بچاءُ ڪيو ۽ سندس ڀلو ٿيو؛ سندس پٽ ديودار سان ۽ اڻ ڏنل اجرت واري مزدوريءَ سان عمارتون ٺاهين ٿا. شلوم ڪڏهن به گهر واپس نه ڏسندو، يهوياقيم کي گڏهه جهڙو دفن ملي ٿو، ۽ ڪونياه کي مهر واري منڊيءَ وانگر لاهي اڇليو وڃي ٿو.
اسان جو پيءُ آيتن ۾ ڳالهائي ٿو 1–9, 11–14, 16–27, 30
22 1اسان جو پيءُ هيئن ٿو فرمائي تہ يهوداه جي بادشاهه جي محل ڏانهن هيٺ وڃ ۽ اتي هي ڪلام ٻڌاءِ،
2۽ چؤ تہ اي يهوداه جا بادشاهه، داؤد جي تخت تي ويٺل تون، تنهنجا نوڪر ۽ تنهنجا اهي ماڻهو جيڪي انهن دروازن مان اندر اچن ٿا، اسان جي پيءُ جو ڪلام ٻڌو! 3اسان جو پيءُ هيئن ٿو فرمائي تہ انصاف ۽ سچائي ڪريو؛ لٽيل کي ظالم جي هٿان ڇڏايو. پرديسيءَ، يتيم يا بيواهہ سان ڪا ڏاڍائي نہ ڪريو، نہ انهن تي ظلم ڪريو، ۽ هن ماڳ تي بي گناهہ جو رت نہ وهايو. 4جيڪڏهن اوهين سچ پچ هي ڪندا، تہ داؤد جي تخت تي ويٺل بادشاهه، رٿن ۽ گھوڙن تي سوار ٿي، انهن دروازن مان اندر ايندا—بادشاهه، سندس نوڪر ۽ سندس ماڻهو. 5پر جيڪڏهن اوهين هي ڪلام نہ ٻڌندا، تہ آءٌ پنهنجي ذات جو قسم کڻان ٿو، اسان جو پيءُ فرمائي ٿو، تہ هي محل کنڊر ٿي ويندو.
6يهوداه جي شاهي گھراڻي بابت اسان جو پيءُ هيئن ٿو فرمائي تہ تون مون لاءِ گلعاد آهين، لبنان جي چوٽي؛ تڏهن بہ آءٌ توکي بيابان بڻائيندس، اهڙا شهر جن ۾ ڪوبہ نہ رهندو. 7آءٌ تو خلاف تباهي آڻيندڙن کي مقرر ڪندس، هر هڪ کي پنهنجن هٿيارن سان؛ اهي تنهنجا چونڊ ديودار ڪٽي ڇڏيندا ۽ باهہ ۾ اڇلائي ڇڏيندا.
8گھڻيون قومون هن شهر جي ڀرسان لنگھي، هڪٻئي کان پڇنديون تہ ”خداوند هن وڏي شهر سان اهڙو ڇو ڪيو آهي؟“
9اهي جواب ڏيندا تہ ”ڇاڪاڻ تہ هنن پنهنجي پيءُ جو عهد ڇڏي ڏنو، ٻين معبودن جي پوڄا ڪئي ۽ سندن خدمت ڪئي.“
پيءُ شلوم بابت ٿو فرمائي
10مئل لاءِ نہ روئو ۽ نہ هن لاءِ ماتم ڪريو؛ بلڪ وڃڻ واري لاءِ ڏاڍو روئو، ڇاڪاڻ تہ هو ڪڏهن بہ نہ موٽندو تہ پنهنجي ڄمڻ جي ملڪ کي ڏسي.
11يهوداه جي بادشاهه يوسياه جي پٽ شلوم بابت، جيڪو پنهنجي پيءُ جي جاءِ تي بادشاهه ٿيو ۽ هن ماڳ کان هليو ويو، اسان جو پيءُ هيئن ٿو فرمائي تہ هو ڪڏهن بہ نہ موٽندو. 12جتي هنن کيس قيد ڪري پهچايو، اتي ئي هو مرندو ۽ هن ملڪ کي وري ڪڏهن بہ نہ ڏسندو.
13افسوس هن تي، جيڪو ناسچائيءَ سان پنهنجو گھر ۽ بي انصافيءَ سان مٿيان ڪمرا ٺاهي ٿو، جيڪو پنهنجي پاڙيسريءَ کان مفت ڪم وٺي ٿو ۽ کيس سندس اجورو نہ ٿو ڏئي، 14جيڪو چوي ٿو تہ ”آءٌ پنهنجي لاءِ وڏو گھر ۽ ڪشادا مٿيان ڪمرا ٺاهيندس،“ ۽ ان لاءِ ويڪريون دريون ڪٽائي ٿو، ان کي ديودار جي تختن سان ڍڪي ٿو ۽ شوخ ڳاڙهي رنگ سان رنگي ٿو.
15ڇا تون ان ڪري بادشاهي ٿو ڪرين جو ديودار ۾ ٻين کان وڌيڪ آهين؟ تنهنجي پيءُ کاڌو پيتو بہ، تڏهن بہ انصاف ۽ سچائي ڪيائين، ۽ پوءِ سندس ڀلو ٿيو.
16هن غريبن ۽ مسڪينن جي حق ۾ ڪيس وڙهيو، ۽ تنهنڪري ڀلو ٿيو. ڇا اهو مون کي سڃاڻڻ جو مطلب ناهي؟ اسان جو پيءُ فرمائي ٿو. 17پر تنهنجيون اکيون ۽ تنهنجي دل رڳو پنهنجي ناحق ڪمائيءَ تي، بي گناهہ جو رت وهائڻ تي، ۽ ظلم ۽ ڏاڍائي ڪرڻ تي لڳيل آهن.
18تنهنڪري يهوداه جي بادشاهه يوسياه جي پٽ يهوياقيم بابت اسان جو پيءُ هيئن ٿو فرمائي تہ ڪوبہ سندس ماتم نہ ڪندو تہ ”ها، منهنجا ڀاءُ!“ يا ”ها، منهنجي ڀيڻ!“ ڪوبہ سندس ماتم نہ ڪندو تہ ”ها، سائين!“ يا ”ها، سندس عظمت!“ 19هو گڏهه جي دفن وانگر دفنايو ويندو—گھليو ويندو ۽ يروشلم جي دروازن کان ٻاهر اڇلايو ويندو. 20لبنان تي چڙهي رڙ ڪر؛ بسن ۾ پنهنجو آواز بلند ڪر؛ عباريم کان رڙ ڪر، ڇاڪاڻ تہ تنهنجا سڀ عاشق چڪناچور ٿي ويا آهن. a a v20 عباريم اردن نديءَ جي اوڀر ۾ جبلن جو هڪ سلسلو آهي، جيڪو موآب جي ميدانن جي ويجھو آهي. 21مون تو سان تنهنجي آسودگيءَ جي وقتن ۾ ڳالهايو، پر تو چيو تہ ”آءٌ نہ ٻڌندس.“ جوانيءَ کان وٺي تنهنجو هيءُ ئي طريقو رهيو آهي—تو منهنجو آواز نہ مڃيو. 22”واءُ تنهنجن سڀني ڌنارن کي چاريندو وٺي ويندو، ۽ تنهنجا عاشق قيد ۾ هليا ويندا؛ تڏهن تون پنهنجي سموري بڇڙائيءَ ڪري شرمسار ۽ ذليل ٿيندين. 23اي لبنان ۾ رهندڙ، ديودارن ۾ آکيرو ٺاهيندڙ، جڏهن توتي ڄڻڻ جا سور ايندا، ڄڻيندڙ عورت جهڙو ڏک، تڏهن تون ڪيڏو نہ ڪرڪندين!“
24جيئن آءٌ جيئرو آهيان، اسان جو پيءُ فرمائي ٿو، تيئن يهوداه جي بادشاهه يهوياقيم جو پٽ ڪونياه جيتوڻيڪ منهنجي ساڄي هٿ ۾ مهر واري منڊي هجي، تڏهن بہ آءٌ توکي لاهي اڇلائي ڇڏيندس. 25”آءٌ توکي انهن جي هٿ ۾ ڏيندس جيڪي تنهنجي جان جي پويان آهن، جن کان تون ڊڄين ٿو—بابل جي بادشاهه نبوڪدنضر ۽ ڪلدين جي هٿ ۾. 26آءٌ توکي ۽ تنهنجي ڄڻيندڙ ماءُ کي ڪنهن ٻئي ملڪ ۾ اڇلائيندس، جتي توهان مان ڪوبہ نہ ڄائو هو—اتي ئي توهان مرندا. 27جنهن ملڪ ڏانهن موٽڻ لاءِ هو تانگھين ٿا، اتي هو ڪڏهن بہ نہ موٽندا.“
28ڇا هي ماڻهو ڪونياه ڪو نفرت جوڳو، ڀڳل ٿانءُ آهي، يا اهڙو برتن جنهن کي ڪو نہ ٿو گھري؟ هو ۽ سندس ٻار ڇو اڇلايا ويا آهن ۽ اهڙي ملڪ ۾ اڇلايا ويا آهن جنهن کي هو نہ ٿا ڄاڻن؟ 29اي ملڪ، ملڪ، ملڪ، اسان جي پيءُ جو ڪلام ٻڌ!
30اسان جو پيءُ هيئن ٿو فرمائي تہ هن ماڻهوءَ کي اولاد کان سواءِ لکو، اهڙو ماڻهو جيڪو پنهنجي حياتيءَ ۾ ڪامياب نہ ٿيندو؛ ڇاڪاڻ تہ سندس اولاد مان ڪوبہ ڪامياب نہ ٿيندو، ڪوبہ داؤد جي تخت تي نہ ويھندو، نڪي وري يهوداه ۾ حڪمراني ڪندو.
