Yeremya 22

22 ¹Babamız şöyle diyor: Yahuda Kralı'nın sarayına in ve orada şu sözü söyle,

²de ki: Ey Davut'un tahtında oturan Yahuda Kralı, RAB'bin sözünü dinle; sen, görevlilerin ve bu kapılardan giren halkın da dinlesin. ³Babamız şöyle diyor: Adaleti ve doğruluğu yerine getirin; soyulanı ezenin elinden kurtarın. Yabancıya, öksüze ya da dula haksızlık etmeyin, onlara zorbalık yapmayın, bu yerde suçsuz kanı dökmeyin. ⁴Eğer bunu gerçekten yaparsanız, Davut'un tahtında oturan krallar savaş arabaları ve atlarla bu kapılardan girecek; kralın kendisi, görevlileri ve halkı da girecek. ⁵Ama bu sözleri dinlemezseniz, kendi üzerime ant içiyorum, diyor Babamız: Bu saray yıkıntıya dönecek.

⁶Babamız Yahuda Kralı'nın sarayı için şöyle diyor: Sen benim için Gilat gibisin, Lübnan'ın doruğu gibisin; yine de seni bir çöle, kimsenin oturmadığı kentlere çevireceğim. ⁷Sana karşı yok edicileri ayıracağım, her biri silahıyla gelecek; en seçkin sedir ağaçlarını kesip ateşe atacaklar.

⁸Birçok ulus bu kentin yanından geçerken birbirine soracak: «RAB bu büyük kente neden böyle yaptı?»

⁹Yanıt verecekler: «Çünkü Babalarının antlaşmasını bıraktılar, başka ilahlara tapıp onlara kulluk ettiler.»

Baba Şallum Hakkında Konuşuyor

¹⁰Ölen için ağlamayın, onun için yas tutmayın; bunun yerine gidip giden için acı acı ağlayın, çünkü o bir daha dönüp doğduğu toprakları göremeyecek.

¹¹Babamız, babasının ardından kral olup bu yerden ayrılan Yahuda Kralı Yoşiya oğlu Şallum için şöyle diyor: O bir daha dönmeyecek. ¹²Sürgün edildiği yerde ölecek ve bu toprakları bir daha görmeyecek.

¹³Sarayını doğruluktan uzak, üst odalarını adaletsizlikle yapan, komşusunu karşılıksız çalıştırıp ona ücretini vermeyen adamın vay haline; ¹⁴diyor ki: «Kendime geniş odaları olan büyük bir saray yapacağım,» sonra ona geniş pencereler açan, sedirle kaplayan ve parlak kırmızıya boyayan adamın.

¹⁵Başkalarından çok sedir ağacın var diye mi kral oldun? Baban da yiyip içti, ama adaleti ve doğruluğu yerine getirdi, o zaman işleri yolunda gitti.

¹⁶Yoksulun ve muhtacın davasını savundu, böylece işleri yolunda gitti. Beni tanımak bu değil midir? diyor Babamız. ¹⁷Ama senin gözlerin ve yüreğin yalnızca haksız kazancına, suçsuz kanı dökmeye, baskı ve zorbalık yapmaya yönelmiş.

¹⁸Bu yüzden Babamız Yahuda Kralı Yoşiya oğlu Yehoyakim için şöyle diyor: Kimse onun için, «Ah, kardeşim!» ya da «Ah, kızkardeşim!» diye yas tutmayacak. Kimse onun için, «Ah, efendim!» ya da «Ah, görkemi!» diye yas tutmayacak. ¹⁹Bir eşek gömülür gibi gömülecek; sürüklenip Yeruşalim'in kapılarının ötesine atılacak. ²⁰Lübnan'a çık ve haykır; Başan'da sesini yükselt; Avarim'den haykır, çünkü bütün oynaşların ezildi. ^a a v20 Avarim, Şeria Irmağı'nın doğusunda, Moav ovalarının yakınında bir dağ silsilesidir. ²¹Rahat içinde olduğun zamanlarda sana seslendim, ama sen, «Dinlemeyeceğim,» dedin. Gençliğinden beri yolun bu oldu; sözümü dinlemedin. ²²«Rüzgar bütün çobanlarını sürüp götürecek, oynaşların da sürgüne gidecek; o zaman bütün kötülüğün yüzünden utanacak, aşağılanacaksın. ²³Ey Lübnan'da oturan, sedir ağaçları arasında yuva kuran, doğum sancıları, doğuran kadının çektiği acı gibi acılar seni sardığında nasıl da inleyeceksin!»

²⁴Varlığım hakkı için, diyor Babamız, Yahuda Kralı Yehoyakim oğlu Konya sağ elimdeki mühür yüzüğü bile olsa, seni oradan koparıp atardım. ²⁵«Seni canını almak isteyenlerin, korktuğun kişilerin eline teslim edeceğim; Babil Kralı Nebukadnessar'ın ve Kildaniler'in eline. ²⁶Seni ve seni doğuran anneni, ikinizin de doğmadığınız başka bir ülkeye fırlatıp atacağım; orada öleceksiniz. ²⁷Dönmeye can attıkları ülkeye ise bir daha asla dönemeyecekler.»

²⁸Bu adam Konya hor görülen, kırılmış bir çömlek mi, kimsenin istemediği bir kap mı? Neden o ve çocukları fırlatılıp atıldı, tanımadıkları bir ülkeye sürüldü? ²⁹Ey ülke, ülke, ülke, Babamız'ın sözünü dinle!

³⁰Babamız şöyle diyor: Bu adamı çocuksuz, ömrü boyunca başarı görmeyecek biri olarak kaydedin; çünkü soyundan hiç kimse başarılı olmayacak, hiçbiri Davut'un tahtında oturmayacak ya da bir daha Yahuda'da egemenlik sürmeyecek.